Jayalalithaa’s Last Coffee With Cho?

All good short stories have a major twist in the tale.

Tamil Nadu legislative assembly is seeing fantastic twists and turns – perhaps forcing Annadurai, MGR and Jayalalithaa to twist in their graves – all located within 50 metres of each other and within 1 km from the state’s seat of power – Fort St George.

The factual part is shaming all Tamils incessantly.

The fictional part of this tale has an almost unbelievable climax!

Advertisements

The truly unbelievable nature of Tamil Nadu’s recent political events takes one’s breath away.

Till she was alive, J Jayalalithaa, India’s most enigmatic woman politician was hailed as ‘the permanent Chief Minister’.

The third calendar month after her passing is yet to begin. The permanence of Jaya’s memory has been reduced to near nothingness. The person, who succeeded in doing that through a vain attempt to capture power vide a slightly ajar backdoor, is the late CM’s former servant maid, Sasikala Natarajan. She is currently languishing in prison.

Utterly shameless sections of Chennai-based media milled around Sasikala, wrote highly in her praise and worse, accorded wide publicity to the outrageous claims made by Natarajan, Sasikala’s criminally inclined husband. The man had the temerity to say that it was he and his wife who had created the legend of invincibility around the persona of Jayalalithaa by guiding her political career. This man had been jailed when Jaya was alive.

None would have dared to do such things, had another person – a personal friend to most Indian politicians and also their harshest critic – Cho S Ramaswamy been alive.

Cho passed away within 48 hours of Jaya’s demise.

Turning the clock back in real life is impossible. Fiction based on real life events gives one that opportunity.

What would the scenario be, had Jayalalithaa and Cho remained alive in 2021 – by when the woman would complete serving her prison term?

The parameters of the situation have been set by the recent ruling of the Apex Court, convicting Jaya on charges of amassing wealth disproportionate to her known sources of income. Posthumously, the female revolutionary leader has been convicted.

Resurrection of Jayalalithaa’s political career is out of the question. If she had been alive, the portly ex-CM would have had to spend 4 years in incarceration. Upon release, she would have had to spend 6 years in a state of political non sequitur. That would have rendered her a pale shadow of her former self if she had continued to live.

I have had the privilege of having fought with her in press interviews. Whatever be her faults, she was one determined woman.

I imagined what could happen if Cho and Jayalalithaa – old friends since their start of their acting careers – met at Chennai’s Marina Beach – the very venue that can be viewed clearly from the state’s police headquarters. Some 500,000 miscreants had been allowed to congregate to hold the state to ransom for 10 days in January 2017. The state police discreetly gave everyone to understand that the brouhaha over Jallikkattu had taken place “unexpectedly” and due to the infiltration of non-state actors of the anti-social kind.  

That yarn obviously triggered derisive disbelief spanning the length and breadth of India that is Bharat.  Nevertheless, Tamil Nadu’s politicised officialdom is continuing to mouth the offensive offal jargon of having been surprised by anti-social elements.

The following  paragraphs are fantastic as well … but … 

Cho is having a cup of coffee in the restaurant behind the Gandhi Statue – in the evening – around 6-30 p.m.

The date: December 5 2021.

The shadows have lengthened. A mild wintry nip in the air accords the scene a slight eerie look.

Jayalalithaa alights from her car on the eastern side of the restaurant.

Noticing her, Cho takes a few steps towards her. Jaya’s male servant brings in an ornate chair for the lady to sit comfortably. A police constable on duty to guard Cho brings a plastic chair from the restaurant and places it next to the table. 

“So, Cho…” Jaya begins hesitantly.

As you sow, so you reap, goes the adage. You had sowed the wind, the whirlwind showed up and hit you.” Cho replies adding his customary mischievous smile.

“Why am I being led to think that you wantonly used the word sow? The word also means a fully grown female pig.” Jayalalithaa smiles as she utters the sentence, but the smile doesn’t reach her eyes.

“Had I wanted to pun on the word, I would have rather compared you to a gold bar. A sow also means a metal ingot created by pouring molten ore through a mould. That is what you are – a hard shrewd shrew as hard as hardened molten ore, which is still hot. Your hard-heart is so fastidious that it can hardly be pleased. That is why, politics of this state has shooed and ‘shoed‘ you off!”

“You haven’t lost your sarcasm. You are punning better than before.” This time, Jaya laughs out loud and her mirth reaches her eyes.

“Those are gifts from sins of a misspent youth. Some of those years were spent with you and several others like MGR, Shivaji Ganeshan, Jai Shankar to name just three… on garish movie sets. The resultant public image of a smart Alec wise-cracking wiseguy helped in according me a little fame … and aided the takeoff of my magazine Thuglak. Else, I am only left with the puns whose fun quotient is getting less and less these days. As far as the sarcasm goes, well, who cares about it is a question that haunts me. Few politicians, cops and journalists agree with most of what I say and write. The common public say that my ideas are so good that they are impractical.”

Cho shrugs his shoulders to express frustration and retrieves his smoking pipe.

Jayalalithaa seems aghast.

“You shouldn’t be smoking, Cho! I remember seeing you in Apollo and you were supposed to stop all kinds of bad breath. Smoking is one of them.”

“You need to change your spectacles, Jaya. You can notice that my pipe is without tobacco. I just use it as some kind of prop and draw air when memories haunt me.”

“Thank God! For a moment…”

“You are not a beach-comber. You obviously arrived here by design.” Cho says this with mischief making his eyes crinkle.

“I came to meet you.”

Jayalalithaa’s voice is flat and without emotion.

“I thought as much.”

“Your weekly deadline ended this afternoon. I was informed that you secretly spend time at the seashore … perhaps to imbibe the rich, ozone filled air.”

“If you are able to suss that out, it can’t be much of a secret. Say your piece, please. I am all ears.”

“My political life …or what is left of it …is over. I only have bitter, distant memories.”

“OK.”

“I want to serialise my memoirs. I thought of doing it in Thuglak. Remember, I once wrote in your magazine.”

“It would be a good idea.”

Cho signals the waiter. He brings a cup of coffee and leaves it in front of Cho.

She takes a sip, wrinkles her nose expressing dissatisfaction at its taste.

“It isn’t poison. On sets, we have drunk worse coffee.”

“Don’t skirt the issue. Will you publish my memoirs?”

“Of course, I will. But, if you write something controversial, I will add my comment at the bottom to set the record straight. You know the drill.”

“Of course, I do. But, my memoirs are bound to create a sensation. I am going to reveal how Sasikala robbed me of most of my wealth, convinced me to earn money for the sake of members of her extended family and why I had to suffer in prison for it. The worst part is that she tried to kill me. I am getting even and will clear my name, if that is the last thing I do. I will leave nothing to chance.

“You can’t be serious. That would need evidence or else … it would be libel.”

“I have all the evidence at home. Why don’t you come to Veda Nilayam now? I will give you the first 4 episodes right away.”

Jayalalithaa says this in an excited voice.

“You go ahead. I will reach there in some 10 minutes. I am expecting someone here.”

“Okay. I will get really good coffee made for you at home.”

Jaya leaves. Her assistant picks up her ornate chair and the car is driven away.

Cho’s driver rushes in with a mobile phone.

“You had left it for charging in the car, sir. It is ringing!”

Cho sees a familiar number and flicks the button to speak. He says loudly, “Yes!”

“Sir, TSV Hari, here. Just now, television channels are showing that the former CM Jayalalithaa’s home Veda Nilayam is on fire…Fire tenders have been rushed, but initial reports indicate that she may not have survived.”

What?”

Cho suddenly notices that the coffee on the table is left untouched. Puzzled, he gets up, takes a short walk around the table. There are no marks of a chair having been placed or those of the footprints supposed to have been left when Jaya had departed.

The waiter approaches.

“Shall I take away that coffee you ordered sir? It has been some 20 minutes since I left it there. Perhaps you had forgotten that you had ordered it.”

“I had ordered it for …my guest!”

“But there was no guest, sir. You suddenly got up and came to this table, so I moved the coffee cup. Perhaps … inadvertently… you forgot about this coffee. It has gone cold.”

Cho speaks into the phone.

“Hari, are you sure of the fire?”

Hari replies in the affirmative.

“I was in the vicinity of Poes Garden when this happened. I am standing in front of Veda Nilayam. The fire is huge. Whoever was inside perhaps had no chance to escape alive, is what the fire fighters are saying,” Hari responds.

“Was there anyone else inside…some servant or…”

“Apparently, Sasikala was released from prison today and she entered some 30 minutes ago, according to eyewitnesses. None saw her leave.”

“OK. You come to the office. I have something fantastic to tell you. And you will get excellent coffee in the office today!” Cho cuts the connection.

He gets up, looks at the spot, where he had seen Jaya seated and sadly shakes his head.

“As far as I am concerned, old girl, you did it all in one go. You got even, got your name cleared with me, and, in a strange way, left nothing … to chance!”

Sadness writ large on his face, Cho murmurs the sentence under his breath. He walks towards his car flanked by his guard and driver.

தமிழக அரசியல்வாதிகளுள் யாருக்கும் வெட்கமில்லை!

ஊருக்கும் வெட்கமில்லை
இந்த உலகுக்கும் வெட்கமில்லை
யாருக்கும் வெட்கமில்லை

மேலே உள்ளவை, 1975ல் வெளிவந்தயாருக்கும் வெட்கமில்லைஎன்ற படத்தில் ஒலித்த பாடலின் பல்லவி.[1] அதில் பிரதான கதாபாத்திரத்தை ஏற்று நடித்தவர் ஜெயலலிதா. கதை, வசனம், டைரக்ஷன்துக்ளக் ஆசிரியர் சோ.

தமிழக முதல்வராக இருந்த ஜெயலலிதா மறைந்து இன்னும் முழுமையாக 3 மாதங்கள் முடியவில்லை, அவர் கட்டிக்காத்த அகில இந்திய அண்ணா திராவிட முன்னேற்றக் கழகம் [அ இ அ தி மு க], கலகத்திலும் குழப்பங்களிலும் சிக்கி, கிட்டத்தட்டக் கழிவுப் பொருளான நிலையை அடைந்து, அதன் பெயர் “லகலகலகலக” வென ரிப்பேராகிவிட்டது.

விரைவில் தமிழகத்தில் ஜனாதிபதி ஆட்சிதான் வரும் என ஒரு அளவுக்கு நம்பும்படியான ஆரூடத்தை ஊடகங்கள் சொல்கின்றன.

கைவசம் 130 சட்ட மன்ற உறுப்பினர்களின் ஆதரவுக் கடிதங்களை வைத்துள்ளதாக ஜெயலலிதாவின் “உடன்பிறவா சகோதரி” சசிகலா சொல்லி வருகிறார்.

சட்ட மன்ற உறுப்பினர்களை ஒரு லாட்ஜில் பிணைக்கைதிகளாக சசிகலா வைத்துள்ளார். அவர்களை விடுவித்து, சுதந்திரமாகச் செயல்பட அனுமதித்த பின்பு சட்டமன்றத்தில் யாரிடம் பெரும்பான்மை இருக்கிறது என நிரூபித்தல் அவசியம். அதை என்னால் செய்ய முடியும்,”, என்ற வாதத்தை முதல்வர் ஓ பி எஸ் முன்வைத்துள்ளார்.

“பிணைக்கைதிகளாக இருப்பதாகச் சொல்லப்படும் எம் எல் ஏக்களின் உண்மை நிலையை உள்ளூர் காவல்துறை உதவியுடன் கண்டுபிடித்து உரிய நடவடிக்கை விடுவிக்காவிடில் மத்திய அரசின் படைகள் களமிறங்கும்,” என ஆளுனர் ராவ் அரசுக்குத் தகவல் தெரிவித்துள்ளதாக செய்திகள் வந்தவண்ணம் உள்ளன. இவை எல்லாம் ஜனாதிபதி ஆட்சி பிரகடனப்பட்டுத்த பா ஜ க செய்யும் சூழ்ச்சி, என சசிகலாவுக்கு ஆதரவாகப் பேசுவோர் சொல்கிறார்கள்.

உண்மை கண்டறியப்பட வேண்டும். தேவை என்றால் ஜனாதிபதி ஆட்சி வரட்டும் என தமிழகம் முழுதும் ஆதரவுக் குரல்களை கேட்க முடிகிறது.

இக்காரணங்களால், இன்று சசிகலா, “சதிகலாஎன ஏசப்படுகிறார். சட்ட மன்ற உறுப்பினர்களை அவர் சிறைபிடித்து வைத்திருப்பதை “கூத்து” எனும் சிலர், அவரைசகதிகலாஎன்றும் பழிக்கிறார்கள்.

“எம் எல் ஏ க்கள் எங்கள் பாதுகாப்பில், சொந்த விருப்பத்தின் பெயரில் தான் உள்ளார்கள்,” என சசிகலாக் குழு வாதிடுகிறது.

அது உண்மை என்றால், அவர்களை அடைத்து வைக்க என்ன தேவை உள்ளது? நிருபர்கள் கூட மஹாபலிபுறம் அருகே உள்ள விடுதிக்குச் செல்வதை ரவுடிகளை வைத்துத் தடுக்க என்ன காரணம் என்ற அடிப்படையான கேள்விகளுக்கு சசிகலா தரப்பினர் விடை அளிக்க மறுக்கின்றனர்.

தன் பங்கிற்கு சசிகலா ஆளுனரை பகிரங்கமாக மிரட்டத் துவங்கி விட்டார். “பொறுமை காப்போம். பின்பு, அதன் எல்லை மீறப்படும்படி ராஜ் பவன் நடந்து கொண்டால், செய்ய வேண்டியதைச் செய்யத் தயங்க மாட்டோம்,” என சசிகலா பேட்டி அளித்துள்ளார்.

சமீப காலம் வரை, சசிகலாவுக்குக் காவடி எடுத்த கல்வி அமைச்சர் பாண்டியராஜன், ஓ பி எஸ் அணியில் சேர்ந்து, சசிகாலாவைப் பழிக்கத் துவங்கி விட்டார்.

இக்காரணங்களால், “துரோகி” என்ற பட்டத்தை சசிகலாவும், காபந்து முதல்வர் எனச் சொல்லப்படும் [அரசியல் சட்டப்படி அப்படி ஒரு பதவி இல்லை] ஓ பி எஸ் ஸும் பரஸ்பரம் பரிமாறிக் கொண்டு வருகிறார்கள்.

அ இ அ தி மு க வின் அவைத் தலைவர் பதவியை – மதுசூதனனிடமிருந்து சசிகலா பறித்து அவரைக் கட்சியை விட்டு நீக்கினார். அதே பதில் மரியதையை  தானும் செய்ததாக மதுசூதனன் அறிவித்தார்.

“எம் எல் ஏக்கள் அதிக அளவில் உள்ள அணியை ஆட்சி அமைக்க அழைக்க வேண்டும் என அரசியல் சட்டம் சொல்கிறதே! ஆகையால், ஆளுனர் ராவ் சசிகலாவை ஆட்சி அமைக்க அழைப்பதில் தாமதம் காட்டுவதை சட்டவிரோதமான செயல்,” என டாக்டர் சுப்பிரமணியன் ஸ்வாமி போன்றோர் சொல்லி வருகிறார்கள்.

பொதுவாக, ஸ்வாமி அ இ அ தி மு க வின் எதிரி எனச் சித்தரிக்கப்படுபவர்.

1992 முதல் ஜெயலலிதாவின் அரசியல் வாழ்வுக்கு சாவு மணி அடிப்பேன் எனக் கங்கணம் கட்டி தமிழகத்தில் அவர் செயல்பட ஆரம்பித்தார். அது பலிக்கவில்லை.

ஸ்வாமி அ இ அ தி மு க ஆதரவுடன் 1998-இல் மதுரைத் தொகுதியிலிருந்து வென்று மக்களவைக்குச் சென்றார் என்பதை பலர் மறந்துள்ளனர்.

ஸ்வாமியின் அரசியல் உறவுகளெல்லாவற்றையுமே அவரது நண்பர் சந்திரஸ்வாமி என்ற கபட சாமியார் தனது ஆதரவாளர்களின் தயவில் ஏற்படுத்தி உள்ளார் என்பதை பலர் மறந்திருக்கலாம். சந்திரஸ்வாமியின் பிரதான சீடர்களுள் ஒருவர் அப்போலோ மருத்துவ மனையின் உரிமையாளர் டாக்டர் பிரதாப் ரெட்டி. ஜெயலலிதா மர்மமான கடைசி மூச்சை அப்போலோவில் விட்டார் எனச் செய்திகள் சொல்கிறன. அப்போலோ மருத்துவ மனையில் ஜெயல்லிதாவைச் சந்திக்க யாரையும் அனுமதிக்காத சசிகலாவுக்கும் மருத்துவமனை தலைவர் பிரதாப் ரெட்டிக்கும் “கொள்கை அடிப்படை உறவு” இருப்பதை எல்லோருமே எளிதில் யூகிக்கலாம். ஜெயலலிதாவின் மறைவில் அப்போலோவின் உரிமையாளர்களுக்குப் பங்குண்டு என நிரூபணமாவதை ஸ்வாமி விரும்ப வாய்ப்பே இல்லை. ஆகையால், பிரதாப் ரெட்டிக்குச் சாதகமா ஸ்வாமி செயலபடுவதில் எந்த வித ஆச்சிர்யமும் இல்லை. அதன் ஒரு பகுதியாக, சசிகலாவுக்கு முதல்வர் பதவி அளித்தே ஆக வேண்டுமென ஸ்வாமி சொல்வதில் அதிர்ச்சி அடைய ஏதுமில்லை. இதற்காக அவர் சசிகலா குழுவிடம் பெட்டி நிறையப் பணம் பெற்றார் என்றெல்லாம் சொல்வது பிதற்றல்.

இன்று தமிழகத்தின் அவல நிலையின் சுருக்கம்:

75 நாட்கள் அப்போலோ மருத்துவ மனையில் சிகிச்சை பெற்றதாகக் கூறப்பட்ட ஜெயலலிதாவை, அவர் கவனித்து வந்த இலாக்காக்களின் செயல்பாட்டை மேற்பார்வை இட நியமிக்கப்பட்ட ஓ பன்னீர்செல்வம் என்ற தற்போதைய முதல்வருக்கு – நோய்வாய்ப் பட்டிருந்த தனது தலைவியை ஒரு முறை கூட சந்திக்க அனுமதி வழங்கப்படவில்லை.

“ஜெயலலிதாவின் விருப்பத்திற்கேற்பத் தான் அவ்வாறு நிகழ்ந்தது,” என்பது சசிகலா தலைமை தாங்குவதாகத் தென்படும் கும்பல் வாதிடுகிறது.

இந்த வாதம் நம்பும்படியாக இல்லை.

செப்டம்பர் 27 2014 அன்று ஜெயலலிதாவுக்கு பெங்களூரின் பார்ப்பன அக்கிரஹாரா என்ற இடத்தில் அமைந்திருந்த விசேஷ நீதிமன்றத்தில், ஜான் மைக்கேல் டா குந்ஹா என்ற நீதிபதி 4 ஆண்டுகள் சிறைத் தண்டனை  வழங்கினார். சிறையில் ஜெயலலிதாவை யாராலும் பார்க்க முடியவில்லை. குறிப்பாக, அவர் தனது தோழி சசிகலாவைக் கூடச் சந்திக்கவில்லை.

அவர் சிறையில் இருந்த காலத்தில், முதல்வர் பதவியை ஓ பி எஸ் வகித்தார். சிறையிலிருந்து ஜெயலலிதா வெளியே வந்த பின்பு, மீண்டும் முதல்மைச்சராகும் வரை ஓ பி எஸ் முதல்வர் பதவியில் தொடர்ந்தார். இது ஜெயலலிதாவின் ஒப்புதலுடன் தான் நடந்தது. அக்காலகட்டத்தில் ஓ பி எஸ் அடிக்கடி ஜெயலலிதாவை போயஸ் தோட்டத்தின் வேதா நிலையம் பங்களாவில் சந்தித்ததாகச் செய்திகள் சொல்கின்றன.

ஜெயலலிதாவின் வசமிருந்த இலாக்காக்களை – அப்போலோ மருத்துவ மனையில் அவர் அனுமதிக்கப்பட்டபோது – ஓ பி எஸ் கவனித்துக் கொள்ளும்படி பணிக்கப்பட்டார். இது ஜெயலலிதாவின் ஒப்புதலுடன் நிகழ்ந்ததாக ஆளுனர் வித்யாசாகர் ராவ் கூறினார். நிதி அமைச்சராக ஓ பி எஸ் தொடர்ந்தார்.

ஜெயலலிதாவைச் சந்திக்க அனுமதிக்கப் படாதவர்கள் பட்டியலுள் ஆளுனர் ராவ், ஓ பி எஸ், மத்திய நிதி அமைச்சர் ஜேட்லி, தமிழக எதிர் கட்சித் தலைவர் ஸ்டாலின், தலைமைச் செயலாளர் ராம் மோஹன் ராவ், என ஏராளமானோரின் பெயர்கள் உள்ளன.

இந்த நிலையில் செப்டம்பர் 22 2016 அன்று மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்ட ஜெயலலிதாவை அவரது உதவியாளர்கள் ராமலிங்கம், வெங்கட ரமணன் மற்றும் அப்போதைய தலைமைச் செயலாளர் ராம் மோஹன் ராவ் செப்டம்பர் 27 2016 அன்று காவிரி நடுவர் மன்றம் பற்றி அளவளாவியதாக தமிழக அரசுச் செய்திக் குறிப்புக் கூறுகிறது. அக்டோபர் 2 ஆம் தேதி அன்று ஆளுனர் ராவுக்கு அந்த அனுமதி மறுக்கப்பட்டது. ஆனால் அக்டோபர் 22 அன்று ராவ் ஜெயலலிதாவைச் சந்தித்தார் என சசிகலாவுக்கு ஆதரவாக பத்திரிக்கை நிருபர்களிடம் பேசிய டாக்டர்கள் பீலே, பாபு அப்ரஹாம் மற்றும் பாலாஜி ஆகியோர் சில தினங்கள் முன்பு சொன்னார்கள்.

அவர்கள் சொல்லும் சில மணி நேரங்கள் முன்பு வெங்கடரமணனும், ராமலிங்கமும் வேறு இலாக்காக்களுக்கு பதவி மாற்றம் செய்யப்பட்டனர். அவர்கள் இது வரை விசாரிக்கப்படவில்லை!

இந்த நிலையில் ராம சீதா என்ற பெண் மருத்துவர் செப்டம்பர் 22 2016 அன்று கொண்டுவரப்பட்டது ஜெயலலிதாவின் சடலம் தான் என்று வாக்குமூலம் அளித்து வருகிறார்.

சசிகலா போயஸ் தோட்ட வீட்டில் தங்க அனுமதி இருப்பதாக எந்த வித ஆதாரமும் காண்பிக்கப்படவில்லை.

ஓ பி எஸ் தி மு க வின் சொற்படி செயல்படுகிறார் என சசிகலா குற்றம் சாட்டுகிறார். ஆனால் சசிகலாவே தி மு க தலைவர் கலைஞரின் கைப்பாவை என்ற செய்தி ஊடகங்களில் 5 வருடங்களாக வலம் வந்தவண்ணம் உள்ளது.

75 நாட்கள் மருத்துவமனையில் இருந்த ஜெயலலிதா  பற்றி வாய் திறவாத ஓ பி எஸ், திடீரென வீரம் வந்தவர் போலவும், சசிகலாவின் சதியை உணர்ந்தவர் போலவும் சித்தரிக்கப்படுவது நம்பும்படியாக இல்லை.

தான் கட்டாயப்படுத்தி ராஜினாமாக் கடிதத்தில் கையொப்பமிடப் பணிக்கப்பட்டதாக்க் கூறும் ஓ பி எஸ், காவல்துறையில் புகார் கொடுத்து, இ பி கோ 503 இன் கீழ் சசிகலாவை கைது செய்யும்படியே காவல்துறையைப் பணித்திருக்கலாம். இதுவும் நடக்கவில்லை.

ஸ்டாலின் அ இ அ தி மு க சார்பில் முதலமைச்சராக உள்ள ஓ பி எஸ் ஸுக்கு உதவும் ரீதியில் செயல்படுவது பல சந்தேகங்களைக் கிளப்புகிறது.

பா ஜ க இந்த குழம்பிய குட்டையில் மீன் பிடிக்கப்பார்க்கிறது எனச் சொல்வோர், தமிழனின் தன்மானம் பாதிக்கப்படுகிறது, ஆரிய மாயை என்றெல்லாம் பேசுகிறார்கள்.

பா ஜ க இதில் பிற கட்சிகளைப் போல அரசியல் ஆதாயம் தேடுகிறது.

ஜனாதிபதி ஆட்சி என்றால் அதன் பொருள் பா ஜ க ஆட்சி தான். அதுவே நிகழ்ந்தால், வெட்கங்கெட்ட அரசியல்வாதிகள் பட்டியலில் எல்லா தமிழக அரசியல்வாதிகள் இடம்பெற்ற உணர்வு ஏற்படும்.

இறந்த ஜெயலலிதா இனி திரும்பி வரப்போவதில்லை. மேல் உலகில் கீழ்க்காணும் பாடலை அவர் முணுமுணுக்கிறாரோ என்னவோ!

[1]

ஊருக்கும் வெட்கமில்லை

இந்த உலகுக்கும் வெட்கமில்லை

யாருக்கும் வெட்கமில்லை

இதிலே அவளுக்கு வெட்கமென்ன

மேலும் கீழும் கோடுகள் போடு அதுதான் ஒவியம்

நீ சொன்னால் காவியம்

ஓவியம் என்றால் என்னவென்று தெரிந்தவர் இல்லையடா

குருடர்கள் உலகில் கண்கள் இருந்தால் அதுதான் தொல்லையடா

அத்தன பழமும் சொத்தைகள் தானே ஆண்டவன் படைப்பினிலே

அத்திப் பழத்தை குற்றம் கூற யாருக்கும் வெட்கமில்லை

மூடர்கள் ஏற்றிய குற்றத்தை மறந்து முதுகை பாருங்கள்

முதுகினில் ஆயிரம் அழுக்கு அதனை கழுவுங்கள்

சுட்டும் விரலால் எதிரியை காட்டி குற்றம் கூறுகையில்

மற்றும் மூன்று விரல்கள் உங்கள் மார்ப்பினை காட்டுதடா

எங்கேயாவது மனிதன் ஒருவன் இருந்தால் சொல்லுங்கள்

இருக்கும் அவனும் புனிதன் என்றால் என்னிடம் காட்டுங்கள்

அப்பன் தவறு பிள்ளைக்கு தெரிந்தால் அவனுக்கு வெட்கமில்லை

அத்தனை பேரையும் படைத்தானே அந்த சிவனுக்கும் வெட்கமில்லை

இப்போது இந்த உலகம் முழுவதும் எவனுக்கும் வெட்கமில்லை

எல்லார் கதையும் ஒன்றாய் முடிக்கும் எமனுக்கும் வெட்கமில்லை

Has Sasikala incriminated herself irretrievably?

Has Sasikala Natarajan, in a mad haste to grab power, painted herself into a tricky political corner?

Has she invited trouble upon herself by being declared ‘unanimously elected’ as the leader of All India Anna Dravida Munnetra Kazhagam legislature party?

“Veda Nilayam [the late Jayalalithaa’s residence in the heart of Chennai] was the residence of Tamil Nadu’s Chief Minister. To continue staying there, I have now become the future CM!”

In a nutshell, that is the latent meaning behind the declaration of her being elected Legislature Party leader of the AIADMK.

But, that raises more questions. Replies to a few of them could render Sasikala’s life, as the future CM of Tamil Nadu, a complete misery.

“Outgoing CM O Panneerselvam [OPS] himself proposed the name of “Chinnammaa’ thereby showing the party is solidly behind the future CM. Since the days of [late] MG Ramachandran, who founded the AIADMK, that has been the practice and so it continues,” the roly-poly former drama actress and current spokesperson Saraswati told news channels.

That exactly is where the troubles of Vivekanandan Krishnaveni Sasikala and her husband Natarajan could begin.

The operative portion of the resignation letter penned by O Panneerselvam [OPS now nicknamed Oops] reads thus: Due to my personal reasons, I am tendering my resignation from the post of Chief Minister of Tamil Nadu. Kindly accept my resignation and relieve the council of ministers appointed by me on 6.12.2016. 

AIADMK apologists could hastily say that is the exact format for tendering an acceptable resignation. While that is true, “personal reasons” can be interpreted in myriad ways. In a crunch situation of the future, OPS can say, such “personal reasons” include [1] pressure from the Sasikala Group, [2] suspicion of the Mannargudi Mafia’s hand in Jaya’s mysterious death, [3] a wish to retire from public life in peace as those close to him [reportedly like Sekar Reddy, Ram Mohan Rao etc] are being persistently targeted by Sasikala group, etc. etc.

OPS could opt out of joining Sasikala’s future cabinet citing “personal reasons”. If that possibility sounds ominous, the converse – his agreeing to joining the cabinet – the announcement is yet to be made by the Mannargudi marauder gang – could prove to be worse for Sasikala. In the case of a crunch situation, a legally constituted cabinet of ministers are to be held responsible for all decisions – jointly and severally. All OPS has to do is slip in a minor glitch in the statement over the formation of his ministry on 6-12-2016 and the defecation would hit the fan. 

Quoting Sasikala, the Times of India said thus in its report:

Sasikala had a special word of praise for Panneerselvam, stating “whenever the party faced tough times and whenever there were difficulties in Amma becoming the chief minister, it was our dear brother Panneerselvam who has been loyal.”

“It was Panneerselvam who had first persuaded me to become the Chief Minister and General Secretary as well when Jayalalithaa passed away,” Sasikala told party legislators in her acceptance speech.

Was OPS being really loyal?

Is he merely appearing to be loyal and cleverly removing himself from all dangerous positions of the future?

Has he succeeded in painting the picture of self-effacing-sacrificing person – simultaneously to use it tellingly in future?

One of the senior journalists outside the Lloyd’s Road party headquarters of the AIADMK is said to have muttered thus immediately after Sasikala’s election as legislature party leader: “It would be interesting to see whether OPS decides to be the number 2 and also the FM as doubtlessly Sasikala would retain the Home portfolio and thus control the police. That is a rather piquant situation as – the Madras High Court is seized of the matter concerning the mysterious sudden death of Jayalalithaa. Stories indicating foul play during the run up to Jaya’s arrival at the Apollo Hospitals have appeared since December 15 2016. Demands for an explanation from the state government have begun growing. None can predict what the court ends up saying in its final denouement. Significantly, Sasikala’s challenger and the late Jayalalithaa’s niece Deepa has been keeping the heat on Sasikala relentlessly. Chairman of the medical facility – Pratap Reddy is rattled. If Reddy pushes the ball into Sasikala’s court as press reports saying the hospital doctors couldn’t do much during the last 2 days as reports had suggested [1], the onus of proving absence of any wrongdoing on the part of Sasikala and those around her will fall squarely on Sasikala when she is sworn in the CM. If the courts do not believe a clean chit given to herself [as can be guessed by anyone at this point time] by Sasikala in the matter of Jaya’s death, the courts could do some more questioning. As Sasikala’s actions prevented virtually all VVIPs meeting Jaya in her hospital ward, her statement would be under extreme and tough legal scrutiny if Reddy washes his hands off. What could emerge from it all is anybody’s guess. But, something wrong could be one of the outcomes. Sasikala seems to have closed the option of wriggling out of such a piquant position by getting elected as the legislature party head to become the CM rather prematurely. Surely, she would be holding the home portfolio. The cases – if any over Jaya’s sudden and mysterious end – would have to be inevitably handled in the beginning by the TN police. That is where the whole going becomes tricky. If the courts think that the state cops are doing a wishy-washy job, the matter would move into the hands of the Central Bureau of Investigation [CBI]. If and when that happens, one would have to look at the centre’s attitude towards the Mannargudi Mafia. Already 3 old cases against Sasikala and co have been resurrected. If such a thing comes to past, the exhumation of Jaya’s mysterious death could cause a major stink,” the legally knowledgeable senior journalist said.

There are other trickier issues. On September 27 2016, officials – including currently disgraced ex-Chief Secretary Ram Mohan Rao, secretaries to the late CM Venkataramanan and Ramalingam – believed to be close to Panneerselvam – had met Jaya, claimed an official press release. The matter was reported by one of Chennai’s young, bright journalists – Julie Mariappan of the Times of India. The two secretaries and their senior Sheela Balakrishnan were said to have been forced to leave their posts on the eve of Sasikala being elected as legislature party leader. Suppose…a few of the bureaucrats contradict Julie’s September 27 2016 report and ipso facto the wordings of the official press release, that single event could cast a vain shadow on the very meeting they were supposed to have held with the late CM. Wild conspiracy theories could emerge from the slightest “if” or or “but” in the hypothetical possibility of the officials hinting at their not having met the CM. The resultant heat from its legal repercussions in court would prove extremely unbearable for Sasikala. What one can also read between the lines is that OPS has cleverly wriggled out of the situation and lobbed a live grenade sans its safety pin into Sasikala’s court instead of the proverbial ball in a sports game. Pun-fun intended,” the journalist added.

Sasikala may find her future path thorny, reported the Hindustan Times. [2]

Other reports suggest that Sasikala is under the centre’s microscope.

An unconfirmed story doing its round links Jayalalithaa, her yet to be publicised will and the entry of highly respected journalist Cho S Ramaswamy into the ICU where Jaya was undergoing treatment for intensive treatment in the last few hours before Jaya’s death. “It was handed over to Cho for safekeeping as both were close friends. None knows where the will is, but, it could surface,” goes the story.

Regardless of whether such a will exists or not, an interesting dimension has been added to the tale. Cho Ramaswamy was wheeled into the ICU around 2-45 p.m. on December 5 2016. If the statement put out by Apollo Hospitals is true on the issue of the death of Jayalalithaa, the two old friends – viz. Cho and Jaya were in the same room within the ICU. Alongside Cho were doctors attending on him. If someone raises a query about the time of Jaya’s death to Cho’s doctors, what would the answer be? Regardless of anyone hinting at foul play, if the time of Jaya’s death differs from the official version and the one said by Cho’s medical team, the going would be hugely tricky for Sasikala, for, Cho was not only Jaya’s friend, but also a close friend of Prime Minister Narendra Damodardas Modi! 

In 1996, it was Cho who brought the DMK and the late Congress veteran Moopanar together to upset Jaya’s apple-cart. In 2011, it was Cho again whose advice resulted in actor-turned-politician Vijaykant agreeing to form an alliance with Jaya’s AIADMK that sent the DMK packing. If something emerges from the current imbroglio, one can safely say that Cho changed the TN regime for the third time! And this time, if it happens, the deed would be posthumous!

[1]

Sources close to Apollo boss Pratap C Reddy revealed that he is mulling the institution’s washing its hands off the imbroglio in his written deposition to the court.

Jayalalithaa’s health was on the mend as is evident from our health bulletins. She could have left whenever she wanted to. Following this development, doctors from the All India Institute of Medical Sciences [AIIMS] and Dr Beale returned to Delhi and London respectively. What exactly took place during the last 2 days due to the activities of those who controlled the access to the CM is unknown. Police officials had kept all visitors – including the Governor and central ministers at bay earlier. Towards the end, even most of the doctors’ entry was delayed under some pretext or other. The alarm bells were pressed only when it was too late. The confusion over the time of death of the late CM, the leak of info, its denial and late-night confirmation of her passing are all indicative of the above aspects. Hence, accusing the hospital of foul play is out of the question.

[2]

Operative sentences: Sasikala was getting uneasy with Mr Panneerselvam, popularly called OPS, continuing in the post of the CM. The way ahead for Sasikala could be thorny. While she enjoys the support of the MLAs, many reports suggest that the cadre are not on her side. There have been protests against her in some places, especially from RK Nagar, the assembly constituency Jayalalithaa represented. Then, there are court cases against Ms Sasikala, which hangs like a political sword of Damocles over her head.