Remembering Rajiv Gandhi 20 August 1944 – 21 May 1991

As Indians should we be sorry about insulting the memory of Rajiv Gandhi on yet another of his murder anniversaries?

The answers could shock every patriotic Indian.

Readers are requested to go through every inbuilt link to get the full perspective.


Should the Congress Party that ruled India that is Bharat for over 70 years apologise to former India PM Rajiv Gandhi for posthumously stabbing him in the back?

Was Rajiv ‘sacrificed’ to help the Congress win the 1991 parliamentary elections that clearly triggered his widow morphing into exalted status of the ‘uncrowned empress of India’ from 1992 to 1999 and ‘unconstitutional authority’ between 2004 to 2014? Is that why Sonia had a ‘cosy’ relationship with the Dravida Munnetra Kazhagam – a party whose rule in TN was sacked in 1975 at the behest of the Congress [1] and was the raison d’être for pulling down the Gujral coalition at the centre? [2]

Should the Indian National Congress look over its shoulder to discern the suspicious nature of the meeting between Priyanka Gandhi Vadra and Rajiv assassin Nalini Sri Haran a.k.a. Murugan in 2008?

Should the current National Democratic Alliance regime take a close look at the role of Rajiv’s Widow Sonia Gandhi a.k.a. born Edvige Antonia Albina Maino in the ex-PM’s murder?

Is someone covering up her suspected double agent roles through her links to Pakistan’s Inter-Services Intelligence and former Soviet Union’s infamous KGB and its later-day incarnations?

Is there much more to Karti Chidambaram’s flight to London to escape imminent arrest and questioning in the matter pertaining to multiple shady deals of amassing wealth beyond his known sources of income?

Are such secrets linked to Harvard don and senior advocate P Chidambaram? 

On this day – May 21 2017, around 8.a.m., in the morning, this website: could be clearly seen. It then disappeared and this line appeared in its place: “This website/URL has been blocked as per instructions from Department of Telecommunications of India.”  If this can happen on a Sunday, on Rajiv Gandhi’s death anniversary, obviously, someone close to P Chidambaram can pull strings within the ministry of telecommunications. Who could that be?

Meanwhile, this writer has picked up the gauntlet and is exposing the nice lawyer even more! Let us see if he can block that too!

At this point in time, the plausible answers to all these questions are in the affirmative.


Operative portions from a Times of India report dated June 26 2014:

“The Emergency in Tamil Nadu can be classified into two phases — before and after the dismissal of the DMK government on January 31, 1976,” said former Madras high court judge K Chandru.

“The President’s rule in the state was draconian. DMK leaders were thrashed in prison,” said Chandru, who was a member of the Justice Ismail Commission, which probed alleged prison excesses during the Emergency.

Senior DMK leaders Murasoli Maran, then MP Chitti Babu, M K Stalin, Arcot Veerasamy and several party volunteers were imprisoned and allegedly beaten up. DMK leaders say while Veerasamy lost his hearing, Maran never recovered from a back injury and Chitti Babu, who bore the brunt of the attack, died in Chennai prison in 1976.


Operative portions from the relevant Wikipedia dossier:

On 30 January 1991, the DMK government which had come to power after winning the 1989 was dismissed by the Indian Prime minister Chandrasekhar using Article 356 of the Indian Constitution. President’s rule was imposed on Tamil Nadu from 31 January. The reason cited for the dismissal was the deterioration of law and order in the state and the DMK’s alleged closeness to the LTTE. The union law minister Subramanian Swamy, cited (among others) the assassination of the Eelam People’s Revolutionary Liberation Front (EPRLF) office bearers in Chennai on 19 June 1990 by the LTTE as the proof of collusion between the DMK government and the LTTE. The Samajwadi Janata Party government of Chandrasekhar at the centre was dependent on the outside support of Rajiv Gandhi’s Congress, which in turn was an ally of the ADMK in Tamil Nadu. The dismissal followed pressure on the Chandrasekhar government by the Congress and ADMK to dismiss the DMK government. The Chandrasekhar government fell on March 1991 after the Congress withdrew its outside support. Fresh elections for both the Indian parliament and Tamil Nadu Legislative Assembly were scheduled for June 1991.

உளவுகாத்த கிளி – 10

அலுவலகம் சென்று, நான் அங்கு இருந்ததற்கான எல்லா ஆதரங்களையும் கவனமாக பொறுக்கி எடுத்து, ஒரு அட்டைப்பெட்டியில் நிரப்பினேன்.  அது நான்  நிறைவேற்ற வேண்டிய, இன்றியமையாத கடமை.

முன் அத்தியாயங்களைப் படிக்க, இங்கே க்ளிக் செய்யவும்.

என் இடத்திற்கு அடுத்ததாக யார் வருவார்கள் என்பது எனக்குத் தேவை அற்ற விஷயம்.

தேவை என ஏதேனும் உருவானால், அலுவலகம் வாயிலாக செய்தியோ, கேள்வியோ வரும். 99.99% அதற்கான தேவைகளே இராது.

நான் பின்பற்றிய அனைத்து விஷயங்கள், அவற்றின் புலனாய்வு ரிப்போர்ட்கள் – ஒன்று விடாமல் எனது பாஸ் ஸின்ஹாவிற்கு  தவறாமல் தினசரி நான் அனுப்பி இருந்ததாலும், அலுவலகத்தின் நிகழ்வுகள் அனைத்தும் வீடியோக்காமிராக்களில் பதிவாகி இருந்த காரணத்தாலும், புதிதாய் எனது இருக்கையில் அமரப் போகிறவருக்கு நான் எதுவுமே சொல்ல வேண்டி இருக்காது.

சுமார் 1 மணி நேரத்தில் மூட்டை கட்டும் பணிகள் முடிந்தன.

என் தொலைபேசியை ஒரு முறை இறுதியாகப் பார்த்தேன். அதிலிருந்து தான் கடைசியாகத் தன்னை பல முறை வனிதா எனவும், ஒரே ஒரு முறை சிவபுண்ணியம் எனவும் அறிமுகப்படுத்திக்கொண்டவளுடன் பேசினேன் என்பது நினைவுக்கு வந்த்து. அவளுடன் செய்த சல்லாபங்கள் மனதை நெருடின. ஆனால், அதெல்லாம் முடிந்த கதைகள். பிடிக்கும்போது, புகையும் சிகரெட் ஸ்வாரஸ்யமாகத் தான் இருக்கும். அது தீர்ந்தவுடன், அதைக் கடாசுவது இல்பு. வனிதா ஒரு அணைந்த சிகரெட் மட்டும் தானா? கேள்வி என்னுள் ஒரு கசப்புணர்வை உருவாக்கியது. ஒரு டம்ப்ளர் தண்ணீரைக் குடித்தேன். மறக்க முயன்றேன்.  

எனது பொருட்கள் அடங்கிய அட்டைப்பெட்டியை கொரியர் மூலம் தலைமை பீடத்திற்கு அனுப்ப ஏற்பாடு செய்தேன்.

இறுதியாக ஒரு முறை – கிண்டியில் எங்கள் கைதிகளின் நிலையை அறியச் சென்றேன். அவர்களுடன் நடக்கும் பேச்சுவார்த்தை வீடியோவில் ரெக்கார்டாகி, அதன் மொழிபெயர்ப்பு – ஆங்கிலத்திலும் ஹிந்தியிலும் ஹெட் ஆஃபீஸ் சென்று விடும்.

என்னிடமுள்ள வண்டியை நான் ஸ்டார்ட் செய்யும்போது, நான் உடுத்தி இருந்த ஆடைகளைத் தவிர என்னிடம், நான் – இன்னார் எனக் கண்டறியப்பட எந்த ஆவணமும் இல்லை.

கிண்டியில் – வழக்கம்போல சங்கீதா சிற்றுண்டி விடுதி அருகே இருந்து எஸ் டி டி பூத்திலிருந்து ஒரு ஃபோன் கால். அதில் 8 வார்த்தைகள் மட்டுமே:. “அடுத்த 2 மணி நேரத்திற்குள் சென்னை விமான நிலையத்திலிருந்து கிளம்பவிருக்கிறேன்.”

நான் செல்ல வேண்டிய இடம், அதற்கான டிக்கட், கைச்செலவுக்குப் பணம், இத்யாதியுடன் ட்ரைவர் அங்கி அணிந்த ஒருவர் டிபார்ச்சர் பகுதியில் காத்திருப்பார். ஒரு கவரை என்னிடம் கொடுத்து, சாவியைப் பெற்றுக்கொண்டு, எதுவும் பேசாமல் சென்று விடுவார். இது எங்களது செயல்பாட்டு முறை.

கிண்டி மறைவிடத்தில் அப்பாஸும் மற்ற சகாக்களும் – “பாடும்” பயங்கரவாதிப்பெண்ணின் ஆலாபனையைக் கேட்டவாறு சிரித்துக் கொண்டிருந்தார்கள்.

அந்தப் பெண்ணின் உளரல்களிலிருந்து சில வாக்கியங்கள்:

“எங்கட தமிளீளம் பகடிக்கான விடயமல்ல. அதை அடைய நாங்க எதையும் செய்வோம். ஒரு சமயத்துல இந்தியா எங்களுக்கு தோக்குகளக் குடுத்து, இயக்கவும் கற்றுத்தந்தவர்கள். ஆனால், எங்கட தலைவர் தம்பி பிரபா கேட்டது போல, எங்கட கையில ஈளத்தைக் முறையாக் குடுக்க இல்லை. மாறா அந்தக் கயவன் செயவர்த்தனவோட ஒப்பந்தத்தை ராசீவு பண்ணினவர். ஒப்பந்தத்துல ஈள மக்களுக்குப் பங்கே இல்லை. முளு இலங்கையையும் இந்தியா பாதுகாக்குமென்டு ராசீவு ஜெயவர்த்தனகிட்டச் சொன்னவர், கையொப்பமிட்டவர். அப்ப, நாங்க 30 வருஸமாப் போராடினது பகிடிக்கா? இந்தியா இந்த விடயத்துல செய்தது பெரிய பிளை! பிளைய நாங்க தட்டிக் கேட்டவர்கள். தட்டியதுக்கு இந்தியர்கள் சுட்டவர்கள். மறுபடியும் பிளை. எங்கட சகோதரிகள் பள்ளி அங்கியில இந்திய ராணுவ லொரியில பாம்ப் எறிந்தவர்கள் தான். நாங்கள் நடாத்தியது சுதந்திரத்தை அடைய கொரில்லாப் போர். அதில எப்படி வேண்டுமெண்டாலும் செயல்படலாம். ஆனால் இந்திய ராணுவத்துக்குக் கட்டுப்பாடு உண்டு. அதுல உள்ளவர்கள் பதிலுக்குச் சுடறதுக்கு முன்ன கற்பளித்தவர்கள். டொர்ச்சர் செய்தவர்கள். அதுவும் பிளை அண்டு மட்டுமல்ல, போர்க்குற்றம்! உலகம் முளுதும் எங்கடப் பொடியர்கள் பரவி இருக்கிறவர். கனக்கப் பணம் சேர்த்தவர். அது அளியாது. மேற்கு ஐரோப்பா, அவுஸ்திரேலியா, நியூ ஜீலாந்து, ஃபிஜி, டுபாய், வட அமெரிக்காவுல கானடா, யூ எஸ் எண்டு 28 நாடுகள்ள 650 இளுபறி பார்லிமென்ட் தொகுதிகள்ள ஈளத் தமிளன் வெட்டி-தொல்வியை முடிவு செய்ய இருக்கறவன். வெள்ளையனாகட்டும், காப்புலி ஆகட்டும், அவன்ட நாட்டுல அமைதி வேண்டுமெடால், யாரோடயும் எந்த ஒப்பந்தமும் செய்வான். ஆனபடியால மத்த வளர்ந்த நாடுகள் எங்கட ஈளத்தப் பெற்றுத் தரும். அது நிச்சயம், செல்லுபடியாகாத, செல்லரிச்சுப் போன சோவியத் ரஷ்யா சொன்னபடியால, ராசீவ் திரிகோண மலையைப் பிடிச்சு ரஷ்ய வெள்ளையனுக்கு விக்க இருந்தவர்.  அது நடக்க இல்லை, ஏனென்டால், எங்கட இயக்கத்தை மேர்க்கத்திய நாடுகள் வளி நடாத்தின, நடாத்தறவங்க, என்ன விசர்றா? ராசீவ 1991ல போட்டுத் தள்ளினதால, காங்கிரஸ் செயிச்சது. போஃபர்ஸ் ஊளல் விவகாரம் நிரந்தரமா மறைஞ்சது. அந்த பீரங்கி விடயத்துக்கும், பாகிஸ்தான் ஐ எஸ் ஐ க்கும், அதோட ஒரு முன்னாள் தலைவர்கள்ள ஒருத்தரான ஸல்மான் தாஸீருக்கும், சொனியா அம்மையாருக்கும், அவரோட அப்பர் மைனோவுக்கும், ரஷ்ய உளவு ஸ்தாபனம் கே ஜி பிக்கும், இருந்த தகாத உறவுகள் பத்தி இனி யாரும் கதைக்கப் போவதில்லை. எங்கட ஈளத்தை அடைய, பாகிஸ்தான் மட்டுமல்ல, ஐ எஸ் ஐ மட்டுமல்ல, தாலிபான் மட்டுமல்ல, ஜப்பானோட செம்படை, ஜெர்மனோட பளைய நாத்ஸியிட வாரிசுகள் , பாடர் மைந்ஹோஃப் கும்பல், , ஹாங் காங்கோட போதை மருந்து வியாபரிகள், கிளக்கு ஐரோப்பிய-அராபிய ஆயுத பேர ஆட்கள்…இப்படி யாரோடவும் பேரம் நடாத்தி செயிப்பது எங்கட உரிமை. இந்தியாவ ஒரு முறையல்ல. பல முறையும், சமூக, அரசியல், பொருளாதார, ஆயுத ரீதியாக அளித்தால் தான் ஈளம் கிடைக்குமென்டால், கிடைக்கற வர அளிப்போம். ஒரு நாட்டோட சுதந்திரப் போர் என்டால் அப்படித் தான் இருக்கும். தம்பி [பிரபாகரன்] சனவரி [18, 2009]லயே தப்பி விட்டவர். எங்கே மறைஞ்சு இருக்கிறவர் என்டு எங்களுக்கும் தெரியாது. ஆனால், அவர் எங்கட தாகமான தமிளீளத்தை மீட்டுத் தருவர் எண்டு எங்களுக்குக் கனக்க நம்பிக்கை இருக்கு!”

இந்தப் பிதற்றல்களைப் பல முறைக் கேட்டு எங்கள் போன்றோருக்குப் போர் அடிக்க ஆரம்பித்து 1 மாமாங்கம் ஆகி விட்டது.  போரில் எல்லோரும் சமம். ஒரு சாரார் வரம்பு மீறினால் பலசாலியான எதிரிகள் பல முறை மீறுவார்கள். புலிகள் என்ற பயங்கரவாதக் கும்பலிடம் ஈழம் என்ற நாட்டை ஒப்ப/டைக்க எந்த ஒழுங்கான ஜனநாயக நாடும் தயாராகப்போவதில்லை. ஒரு வேளை ஈழம் உருவானால், அதில் புலிகளுக்கு இடமே இருக்காது.

பிடிபட்ட இவர்களது கதியைப் பற்றி நான் கொஞ்சம் கூடக் கவலைப்படவில்லை. ஒரு நாட்டை எதிரி எனச் சொல்லி, ஒப்புக்கொண்டு அங்கு போர் அங்கி அணியாமல் நாசவேலையில் ஈடுபட்டதால், ஜெனீவா முறைப்படை இவர்களைப் போர்க் கைதிகளாக நடத்த வேண்டிய எந்த சட்ட ரீதியான நிர்ப்பந்தமும் இந்தியாவுக்கு இல்லை.

பயங்கரவாதிகள் யாருக்கும் கருணைகாட்டுவதில்லை.

பிடிபட்ட பின், பிற நாடுகளிடம் எதிர்பார்ப்பது முட்டாள்தனத்தின் உச்சகட்டம். மேலும், அவர்களது இயக்கத்தினர் நமது முன்னாள் பிரதமரைக் கொன்றிருக்கிறார்கள். அதற்கு யாரும் மன்னிப்புக் கேட்கவும் இல்லை. அப்படி கேட்டாலும், யாரும் வழங்கப்போவதும் இல்லை.

தோழர்களுடன் இறுதியாகக் கை குலுக்கினேன்.

விடை பெறும் முன், எங்கள் டெக்னிக்கல் டீமிந் தலைவர் எம்மானுவெல் சகாயராஜ் அவசரமாக வந்தார்.

“நாம சரியான நேரத்துல இந்த ஆயுதங்களைக் கைப்பற்றினோம். ஒவ்வொன்றும்  9,000 மீட்டர் பறந்து, 40,000 அடி உயரம் வரைப் பறக்கக்கூடியதாக இந்த ஏவுகணைக்களோட தன்மையையே மாத்தி இருக்காங்க. புலிகள் கிட்ட இந்த அளவுக்கு டெக்னாலஜி இல்லை. நிச்சயமாக இதுல ஐ எஸ் ஐ வேலை இருக்கு ங்கறதுல சந்தேகமே இல்லை! கொஞ்சம் யோசிங்க. எந்தப் பயங்கரவாதி வேணும்னா, இதுகளை வெச்சிகிட்டு ஏர்போர்ட்களுக்கு வெளியே தள்ளி நின்னு, ப்ளேன் டேக் ஆஃப் ஆகும்போது ஃபைர் பண்ணி, எதுவும் நடக்காத்து போல மோடார் ஸைக்கிளில் ஏறித் தப்பிக்க முடியும். அது நடக்க அனுமதிச்சா, நாம மரமண்டைகள்! நடந்த்துக்கு அப்புறம் வருத்தப்பட்டா, முட்டாக்கூ…”

எங்களுள் பேசிக்கொள்ளும்போது கெட்ட வார்த்தைகள் சகஜமாக வெளி வரும். அவற்றை யாரும் பொருட்படுத்துவதில்லை.”

எக்ஸைட்மென்ட் காரணமாக, சகாயராஜின் மூச்சுத் திணறியது.

“குட் வர்க், இம்மானுவேல். பாஸ் கிட்டச் சொல்லிடறேன். நீங்களும் ஒரு டீடெயில்ட் மெமொ அனுப்புங்க. இந்த ஏவுகணைகளோட டெக்னாலஜியை ப்ரேக் பண்ணி, நமக்கு யூஸ் ஆகுமான்னு பாருங்க. உங்களுக்கு வேண்டியதை ரிடெயின் பண்ணி, மத்த்தை எல்லாம் பேக் பண்ணி, தாம்பரம் ஏர்பேஸுக்கு அனுப்புங்க. அங்கிருந்து ராணுவத் தலைமை பீடத்துக்குப் போயிரும். இன்னிக்கே செஞ்சிருங்க.”

அவரிடமும் கை குலுக்கி விடை பெற்றேன்.

வண்டியைக் கிளப்பினேன்.

விமான நிலையத்தில் எனக்கு  இதை எல்லாத்தையும் விடப் பெரிய அதிர்ச்சி காத்திருந்தது என அப்போது எனக்குத் தெரியாது.


Diwali Greetings With A Difference!

O compatriot Indian!

I wish your Deepavali is happier

Next year

By then

Let us hope

O sentinel of our borders

Your OROP is really through

And the money is in your hands

The clothes and equipment

Meant to help your stressful vigil

In our Himalayan borders

Really keep the cold out

Your family back home feels

Safer from local anti-social elements

Your home is free of

Illegal encroachments by rowdies

The cross-border enemy

Learns what constitutes

Legal battles

O sister

You are able to tread

Free of fear

From lecherous rapists

Sexual favour demanding bosses

Crooked relatives ogling at you

Criminals waiting to snatch your costly neckwear

Or MCP criminal caste warlords

In the beaten tarmac paths

Of urban concrete jungles

And/or the dusty

Weather-beaten rural countryside

O brother

Your pocket isn’t picked

By shady phone companies

Fraudulent hawkers

Selling faulty ‘discounted’ wares

Your rightful promotion

Arrives routinely

You are still gainfully employed

And not exploited as now

Cops stop fleecing you

Politicians really keep

Their election promises

Pothole ridden

Roads are rendered travel-worthy

Sans encroachments

Jay-walkers et al

O Mother Bharat

China learns

The meaning of economic rape

Pakistan understands

There is no difference between


Cannot be classified as

State and/or non-state actors

Lanka deciphers

The import of human rights

Of linguistic minorities

And you are finally

Rid of

The camouflaged colonial chains

Continuing to snag your freedom

But then

I happen to know

All this is and shall always be

Wishful thinking  

My latest thought provoking writing:

உளவுகாத்தகிளி – 8

The latest chapter of my international quality Tamil spy thriller novel

முந்தைய அத்தியாயங்களைப் படிக்க இங்கே க்ளிக் செய்யவும்!

திருப்பதி ஃப்ளாட்டினுள் நுழைந்ததும் என்னுடைய பாஸ் ஸின்ஹாவுக்கு ஃபோனைப் போட்டேன்.

“ப்ளடி குட் ஷோ, ஐ ஸே,” என்றார் சுருக்கமாக.

“எனக்கு இதுல எங்கேயோ – அழுகின மீன் வாடை இருக்கற ஃபீலிங் வருது சார்.”


“புலிகள் இயக்கத்துக்கு கொஞ்சம் ட்ரெயினிங் நாம குடுத்தாலும் ஆரம்பத்துலிருந்தே அவங்க ப்ரிட்டிஷ் உளவு ஸ்தாபனமான எம் ஐ 6 கண்ட்ரோல்ல தான் இருந்தாங்க. அதுக்கு பாலசிங்கம்ங்கற இலங்கைத் தமிழ் பத்திரிக்கையாளர் – முதல்ல கொழும்புல உள்ள ப்ரிட்டிஷ் ஹை கம்மிஷன்ல மொழிபெயர்ப்பாளரா வேலை பார்த்ததுலேந்து, அப்புறம் ப்ரிட்டன்ல போய் செட்டில் ஆனதுலேந்து, பிரபாகரனை அவனோட க்ரூப்ல உள்ள உமா மஹேஸ்வரன் போன்றவங்க விரட்டினதுலேந்து, அவன் டெலோ – குட்டிமணி, தங்கதுரை, ஜெகன், ஸ்ரீ சபாரத்தினம் மாதிரி ஆளுங்களுக்காக ஸ்மக்ளிங்க் பண்ணற எடுபிடி வேலை செஞ்சதுலேந்து, பாலசிங்கம் இந்தியா வந்து அவனோட க்ரூப்ப ரீ-ஆர்கனைஸ் பண்ண ஹெல்ப் பண்ணினது வரை ஒரு சங்கிலித் தொடருள்ள ஆதாரங்கள். இந்தியாவ பல நாடுகள் போட்ட திட்டங்களுக்கு ஏற்ப, புலிகள் இந்தச் சக்கிர வியூகத்துல 83ல சிக்க வெச்சாங்க. அவங்க காடர்ஸுக்கு ட்ரெயினிங், ஆயுதம் நம்ம கிட்டேந்து வாங்கினதுல ஆரம்பிச்சு, 1987ல ராஜீவ் காந்தி முட்டாள் தனமா ஜெயவர்த்தனாவோட இலங்கையோட பாதுகாப்பு ஒப்பந்தம் போட்டப்பொ ஏதோ நம்மளோட ஒத்துப்போற மாதிரி நடிச்சு … நம்ம ஆயுதங்களால நம்ம படைகளையே தாக்கி … இதெல்லாமே … ஒரு ப்ளானோட நடந்தது. 87ல ஸோவியத் யூனியனுக்கு திரிகோணமலைல இருந்த ஸி ஐ ஏ வோட டவர் மூலமா இந்தியாவ வாச் பண்ணற ஃபெஸிலிட்டீஸத் தகர்க்க ராஜீவுக்கு ஐடியா குடுத்தது மாஸ்கோ. ஆனா, மாஸ்கோவே முழுகற நிலையில இருந்ததும், அந்த டவர்களால பெரிய பயன் எதுவும் அமெரிக்காவுக்கோ ப்ரிட்டனுக்கோ இருக்கல்லன்னும் ராஜீவுக்குத் தெரியாது. வி பி ஸிங் ஆட்சியில நம்ம ராணுவம் அவமானப்பட்டுத் திரும்பிச்சி. நம்ம ராணுவத்தைக் குழப்ப, ஸ்கூல் யூனிஃபார்ம்ல பெண்புலிகளை அனுப்பி, பள்ளிப்பைகள்ள பாம்ப்ஸை டைமரோட வெச்சு நம்ம ஆர்மி ட்ரக்ஸுல தூக்கி போட்டுப் போய், அதெல்லாம் வெடிச்சு, மொத்த விலையில நம்ப பாய்ஸ் அனியாயமச் செத்ததுக்காக நம்ம ஆர்மி ரிடாலியேட் பண்ணினதை, இந்திய ராணுவம் தமிழ்ப் பெண்களைக் கற்பழிச்சதத் தவிர ஈழத்துல வேற எதுவும் பண்ணல்லங்கற மாதிரி இமேஜை தமிழ் நாட்டுப் பாலிடீஷியன்ஸ் க்ரியேட் பண்ணினாங்க. அதையே மெயிண்டெயின் பண்ணி, 91ல ராஜீவ் கொலையை நியாயப்படுத்த யூஸ் பண்ணினாங்க, பண்ணறாங்க. ஆனா, அந்தக் கொலைனால, போஃபர்ஸ் பீரங்கி ஊழல் புலனாய்வு புல்லாய்வு ஆனதை எல்லாரும் மறந்தாங்க. ராஜீவ் கொல்லப்பட்டதால தான் காங்கிரஸ் 1991 பொதுத் தேர்தல்ல ஜெயிச்ச விஷயம் எத்தனை பேருக்கு நினைவு இருக்கும்? சோனியா அம்மையார் 91லேந்து காங்கிரஸைக் கண்ட்ரோல் பண்ணறாங்களே… மறைமுகமா இந்தியாவுக்கு அரசி ஆனாங்களே … போஃபர்ஸ் ஊழல் காரணமா … அவங்களுக்குக் க்ளோஸா இருந்த க்வாத்ரோக்கி மாதிரி தரகர்கள் அடிச்ச காசு விஷயமும் வெளியே வராம இருக்க வழி வகுத்தாங்க. சோனியாவ ராஜீவுக்கு ப்ரிட்டன்ல கேம்ப்ரிஜ்ல 1965ல இன்ட்ரொட்யூஸ் பண்ணினது கூட ஒரு பாகிஸ்தான் ஐ எஸ் ஐ உளவாளி ஸல்மான் தாஸீர். இதப்பத்தி எல்லாம் எவனும் எழுதறதும் இல்லை, ஒண்ணு ரெண்டு பேர் எழுதினா எவனும் கண்டுக்கறதும் இல்ல. பிரபாகரனோட வலது கரமா இருந்த கருணா புலிகள் இயக்கத்துலேந்து 2004 லேயே வெளியே வந்து இலங்கை அரசோட பாதுகாப்புல கொஞ்ச நாள் கொட்டமடிச்சு, தன்னோட தமிழ் மக்கள் விடுதலைப் புலிகள் சீடர்கள் சிலபேரையே கொண்ணு, அதுனால உயிருக்கு கியாரண்டி இல்லாம லண்டனுக்குத் தப்பிப் போய், போதைப் பொருள் வியாபராத்தை பண்ணினதை புலிகளோட லண்டன் கிளை, ப்ரிட்டிஷ்அ திகாரிகளுக்கு காட்டிக் குடுத்திச்சி. 2007 நவம்பர்ல அவன் அரெஸ்டானான். 2008 மார்ச்சுல அவனுக்கு 9 மாசம் கடுங்காவல் தண்டனை விதிச்சாங்க. கிட்டத்தட்ட அதே டயத்துல ராஜீவோட டாட்டர் ப்ரியங்கா நளினியைச் சந்திக்க காலைல டெல்லிலேந்து கிளம்பி, வேலூர் சிறையில அவங்கள மட்டும் சந்திச்சு 14 hoursல திரும்பினாங்க. இது வரை அதுக்கான காரணத்தைச் சொல்லல்ல. ஆனா, ஜூன் 2008 லேயே கருணா இலங்கக்கு ப்ரிட்டிஷ் ஏர்வேஸ் ஃப்ளைட்ல வந்தான், ஸ்ரீ லங்கா சுதந்திரக் கட்சி எம் பி ஆனான், ஆகஸ்ட்லேந்து புலிகள் மேல இலங்கை ராணுவத்தோட தாக்குதல் நடந்தது. அதுல புலிகள விட அப்பாவித் தமிழர்கள் சாக – புலிகள் அவங்கள மனிதக் கேடயங்களாப் பயன்படுத்தினது தான் காரணம். கரூணாவ இலங்கையில அமைச்சனாக்கப் போறாங்கான்னு நமக்குத் தகவல் இருக்கு. இந்த நிலையில, இந்தத் தகரடப்பா ரெட்டின்னு தன்னை அறிமுகப்படுத்திகிட்டவன் பிரபாகரன் தப்பிச்சிருக்கலாம்னு இலங்கை படைத் தளபதி ஃபோன்சேக்கா சொன்னதை மேற்கோள் காட்டித் தப்பிச்சிட்டான்னு சொன்னான். If that is true, அப்படி திடீர்ன தப்பிக்க யார் உதவினா? அத்தனை வருஷ காலம் பல மேற்கத்திய நாடுகளோட உதவியோட இயங்கின புலிகள் தலைமையை அப்படியே திராட்டுல விட்ருவாங்கன்னு எனக்குத் தோணல்ல. இந்த வேளையில இந்த வனிதா … இதெல்லாமே வேறெதுக்கோவான ஒரு முஸ்தீப்புன்னு நினைக்கத் தோணுது.”

[அதிக தகவல்களுக்கு:]

ஸின்ஹா ஒரு பெருமூச்சு விட்டார்.

“இது பத்தி நேர்ல அப்புறமாப் பேசுவோம். ரொம்ப ஸீரியஸான விஷயம். மீன்வைல், இங்கே ஸி ஐ ஏ ஆளுங்களுக்கு சிவகாசி மேட்டரைக் கசிய விட்டுட்டேன். வேற ரூட்ல தமிழகப் போலீசுக்கும் நியூஸ் போயிரிச்சி. எந்த நியூஸ் சானல்ல எப்படிப்பட்ட குந்திரட்டாதித் தனமான செய்திகள் வருமோ தெரியாது. ஆனா, ஒண்ணு மட்டும் நிச்சயம். நமக்குத் தெரிஞ்ச உண்மையை எவனும் சொல்லப்போறதில்ல!”

“அப்புறம் ஒரு விஷயம், சார் … அந்த வனிதா…”

“எனக்கு ஒரு ஐடியா, விக்ரம். இந்தப் பொண்ணை ஆதாரமில்லாத்ததுனால வெளியே விட்டோம்னு சொல்லி – ராஜமுந்திரிலேந்து ரிலீஸ் பண்ணுவோம். அவள ஃபாலோ பண்ணினா பல உண்மைகள் சிக்கலாம்.”

“தட் ஈஸ் ப்ரில்லியன்ட் சார்!”

“2 நாள் லீவ் போடு. சொல்லறேன்னு தப்பா நினைக்காத … அவ்வப்போது ஃபீமேல் கம்பெனி வேணும்தான் … ஆனா ஒரு டெம்பொரரி அட்ஜஸ்ட்மென்டால என்னவெல்லாம் நேர்ந்ததுன்னு யோசி. பர்மனென்டா ஏதாவது ஏற்பாடு செஞ்சுக்க. மனசு கிளைக்குக் கிளை தாவற குரங்கு. நம்ம தொழில்ல, எந்தக் கிளையில வேணும்னா க்ளேமோர் கன்னிவெடி மறைச்சி வெச்சிருப்பாங்கங்கற டென்ஷன் இருந்துகிட்டே இருக்கும். எனக்கு வேறோரு கால் வரது. யூ டேக் கேர்!”

“எனக்கு நெகிழ்வா இருக்கு. சென்னை போயி கால் பண்ணறேன், சார்!”

அரை மணி நேரம் ஷவரின் கீழ் நின்று ஜில்லுன கொட்டற பாத்ரூம் நீர்வீழ்ச்சியில குளித்துவிட்டு வெளியே வந்து டி வி யைப்போட்டேன். ஏதோ ஒரு சானல்ல ஏதோ ஒரு கத்துக்குட்டி முஸ்லிம் பெயருள்ள ரிப்போர்ட்டர் அரைவேக்காட்டுத் தனமா, இங்க்லீஷ்ல தப்புத் தப்பா முழங்கிகிட்டு இருந்தான். அவ்வப்போது ப்ரேக்கிங் நியூஸ்னு எழுத்துக்கள் ஃபோர்க்ரவுண்டுல பளிச்சிட்டன.

“தமிழகக் காவல்துறை பல மாதங்களா வாச் பண்ணி, கள்ள நோட அடிக்கற ஒரு பயங்கர சதிகாரக் கும்பல சிவகாசியில் அதிரடிச் சோதனை நடத்திப் பிடித்ததாக நமக்குத் தகவல் கிடைச்சிருக்கு. இதுல சில மும்பை நிழல் உலக தாதாக்கள் சம்பந்தப்படிருக்கலாம் என்ற தகவல்கள் கிடைத்துள்ளன. அவர்களுக்கு சில பீஹார் ஆட்களும், சில தமிழ் நாட்டு இஸ்லாமியத் தீவிரவாத-பயங்கரவாதக் குழுக்களும் உதவி இருக்கலாம் என அதிகார வட்டாரங்கள் சொல்கின்றன. மேலும் …”

எனக்குச் சிரிப்பு வந்தது.

‘ஆடறது குரங்கு, ரசிக்கிற ஏமாளிக்குப் பின்னால பாக்கட் அடிக்கறவன் ரெடி, தட்டுல விழற துட்டு குரங்காட்டிக்கு!  ஆடின குரங்கு பெரும்பாலும் பட்டினி இல்லன்னா வெறும் பட்டாணி. அட வெண்ணைகளா!’ என்று சொல்லி உரக்கச் சிரித்தேன்.

பாஸ் சொன்னது போல லீவெல்லாம் போடாம, வேலையில மூழ்கினேன்.

வந்த உடனே பெஜவாடா மஹாபாவி ரெட்டியை ஆந்திராவுல குண்டக்கல் பக்கத்துல ஒரு கொக்கரக்கோ டைபான ஜக்காளச்செருவுங்க்ற ரெட்டை வண்டி ஊருக்கு இன்வெஸ்டிகேட பண்ணற அஸைன்மென்டுக்கு ஏற்பாடு பண்ணினேன். அவன் கிளம்பினான். சத்தம் போடாம அடுத்த நாள் வனிதா விடுதலை ஆக வெலைகள் நடந்தது. வெளியே வந்து 2-ஆவது நிமிஷம் ஒரு பப்ளிக் பூத்லேந்து ஃபோன் பண்ணினா.

“என்னை விடுவிச்சதுக்கு நன்றி!”

“வனி…உன் பேரு என்னன்னு எனக்குத் தெரியாது… நம்ம அஃபேர் ஓவர்! ஓகே?”

“உனக்குத் தெரிஞ்ச பெயர் ஒண்ணைச் சொல்லறேன். ஐ ஐ ஜி யூ! என்னோட நிஜமான பேரு … சிவபுண்ணியம். கோட் நேம் – அமேலியா லூயிஸ்,” என்று ஆரம்பித்தாள்.

நான் பதில் பேசவில்லை.

“உங்க நாட்டுக்குப் பெரிய ஆபத்து காத்துகிட்டு இருக்கு. நா சேர்ந்திருக்கற க்ரூப் பயங்கர ஏவுகணைகளோட உங்க விமான நிலையங்கள அட்டாக் பண்ணப்போறாங்க. சொல்லற தகவலகளக் குறிச்சுக்க…”

கடகடவென்று சொல்ல ஆரம்பித்தாள்.

நான் குறிப்பெடுக்கத் தேவையே இல்லை. எல்லா கால்ஸும் ரெக்கார்டெட். ஆனால், எடுப்பது போல நடிக்க இரண்டு முறை இடைமறித்தேன். அவள் சொன்னது எனது இரத்தத்தை உறையச் செய்தது. மூன்றாவது முறையாக இடை மறித்து, ரிப்பீட் செய்யச் சொன்னபோது, அவள் குறிக்கிட்டாள்.

“ரொம்ப நடிக்காத. கால ஈஸியா ட்ரேஸ் பண்ணிடலாம். உன்னோட கால்ஸ் எல்லாமே ரெக்கார்டெட். ஆனா நா…”

காரின் ப்ரேக்குகள் க்ரீச்சிடும் ஓசை கேட்டது.

எனக்குப் பழக்கமான ஏ கே 47 ரகத் துப்பாக்கிகள் சுடப்படும் ஓசை என் காதில் தனியாவர்த்தனமாகக் கேட்டது.

“நீ எனக்குப் ப்ராமிஸ் பண்ணினத மறக்காதே…”

அவை தான் வனிதா சொன்ன கடைசி வார்த்தைகள்.

அவளைக் கொன்றவர்களின் வண்டி கிளம்பி மறையும் சவுண்ட் கேட்டது.

அங்கே எத்தனை அப்பாவிகள் இறந்தனரோ!

ஆத்திரம் பொத்துக்கொண்டு வந்தது.

ஆனால், என்னோட ட்ரெயினிங் காரணமா நான் செயலில் இறங்கி, நாட்டைக் காக்க, நாச வேலைகளைத் தடுக்கும் பணியில் ஈடுபட்டேன். நேரம் கடத்தினால் ஆயிரக்கணக்கான அப்பாவிகள் உயிரிழக்கக்கூடிய அபாயம் என்னை மிரட்டியது.


அறிவிப்பு 1

நான் எழுதும் க்ரைம் நாவல் “உளவுகாத்த கிளி” யின் 8 அத்தியாயங்கள் இது வரை பிரசுரமாகி உள்ளன.

அவற்றின் அத்தியாயங்களை ஏராளமானோர் படித்துள்ளார்கள். படித்த அனைவருமே, “மிகவும் புதுமையாக, ரசிக்கும்படியாக உள்ளது. பெரும் எதிர்ப்பார்ப்பைக் கிண்டி உள்ளது,” என்று கூறி உள்ளார்கள்.

சிலர், ஆரம்பம் முதல் கோர்வையாக ஒவ்வொரு அத்தியாயமாகப் படிக்க விரும்புகிறோம், எனக் கூறி உள்ளனர்.

அந்த வேண்டுகோளுக்கு இணங்க, இங்கே அவற்றை அளிக்கிறேன்.

கதையின் அனைத்து அத்தியாயங்களும் தயார்.

அவற்றை மேலும் மெருகூட்டும் பணியில் ஈடுபட்டுள்ளேன்.

சில நாட்கள் முன்பு 2 விபத்துக்களால், காலில் 3 எலும்பு முறிவுகள், வீக்கம், வலி, ஜுரம் இத்யாதி…

ஆகையால் 8-ஆவது அத்தியாயம் பிரசுரமாவதில் கொஞ்சம் தாமதம்.

சிலர் தொடர்ந்து மேற்படி புதினத்தை புத்தகமாக வெளியிடலமே என்று கூறுகிறார்கள்.

புத்தகத்தை வாங்க விரும்புவோர், எனக்குத் தகவல் தெரிவிக்கவும். எனது id:

அறிவிப்பு 2

நான் ஏற்கனவே எழுதிய மஹாபாரதம் தொலைக்காட்சித் தொடரின் வசனங்கள் [1320 பக்கங்கள், விலை ரூ.1000] சென்னையில் வானதி பதிப்பகத்தில் விற்பனைக்கு உள்ளது. விலாசம்: தீன தயாளு தெரு [பெரிய தபால் நிலையம் அருகில்] தியாகராய நகர், சென்னை 600 017.

வானதி பதிப்பகத்தின் தொலை பேசி எண்: [044] 24342810. தொடர்புக்கு திரு. ராமு, உரிமையாளர்.

இதற்கு முன்பு ஒரு சில வாசகர்கள், வானதி அலுவலகத்தில் வந்து புத்தகத்தைப் வாங்கிச் செல்கையில், என் ஆட்டோகிராஃப் கிடைத்தால் நன்றாக இருக்கும் என்றார்கள். சிலர் அவ்வாறு பெற்றும் சென்றார்கள்.

அவ்வாறு இனி எனது ஆட்டோகிராஃபுடன் மஹாபாரதம் புத்தகத்தைப் பெற விரும்புவோர், எனக்கு ஈமெயில் அனுப்பலாம். நிச்சயமாக, நேரம் குறித்து, வானதி அலுவலகத்திற்கு வந்து கையொப்பமிட்டுத் தருகிறேன்.

அறிவிப்பு 3

“மஹாகவி பாரதியின் மரணம், ஒரு ஃப்ளாஷ்பேக்” என்ற நிஜமான சம்பவத்தை ஒரு கதை போல எழுதி உள்ளேன்.

அதன் லிங்க்:


தி சு வெ ஹரி [எ] துக்ளக் வெங்கட்


உளவுகாத்தகிளி – 7

My international Tamil spy thriller’s next chapter is given below.

Please click here for accessing earlier chapters.

பிப்ரவரி 13 2009

காலை 8-10க்கு என்னைச் சந்திக்க வேண்டிய ஆள் ரயில் நிலையத்தில் நுழைந்தான். தலைமீது சுழலும் சிகப்பு விளக்கு மாட்டாத குறையாக, ஒரு அமெச்சூர் ஒற்றன் செய்யும் அத்தனைத் தவறுகளையும் செய்தான்.

சுமார் 40 வயது மதிக்கத்தக்க அந்த ஆள், ரேமண்ட்ஸ் ரக கறுப்பு நிறத்தில் கால் குழாய்களையும், அதே கலரில் க்ரொகொடைல் டீ ஷர்டும் அணிந்திருந்தான். சற்றே வழுக்கை விழுந்த உருண்டைத் தலை. முகத்தில் முடியே இல்லை.

மணி 8-30யைத் தாண்டியவுடன் டென்ஷன் ஆனான். மணிக்கட்டில் கட்டியிருந்த சீனாவில் தயாரித்த டூப்ளிகேட் டிஸ்ஸோ கடிகாரத்தை அடிக்கடிப் பார்த்தான். பெருமூச்சுக்களை விட ஆரம்பித்தான்.அவனிடமிருந்து சுமார் 10-15 அடி தூரத்தில் நின்று அவனை மானசீகமாக ஸ்கேன் செய்தேன். ஒற்றன் பணிக்குப் புதிதாக வந்த கத்துக்குட்டி என்பது தெளிவாகத் தெரிந்த்து. எனது சகாக்களுள் ஒருவரிடம் விசேஷ ஸ்கேனர் இருந்தது. அதன் உதவியுடன் அவனிடம் ஒரு நாட்டுத் துப்பாக்கி இருந்ததை அறிந்தோம்.

9-10க்கு கெட்ட வார்த்தைகளை முணுமுணுத்து நடை பாலம் மீது ஏற அவன் எத்தனித்தபோது அவனைக் கேஷுவலாக அணுகினேன்.

“மிஸ்டர் வ்யாக்ரபாத ரெட்டி?”

திடீரென நான் கேட்டதும் அவன் அதிர்ந்து போனான் போலும்.


சந்தேகமே இல்லை, இவனுக்குத் தெலுங்கின் “தெ” கூடத் தெரியாது.

“நேனு விக்ரம் ராவ். ஏமி மெஸேஜு?”

“யூ கெனாட் பீ விக்ரம் ராவ். ஹி இஸ் சப்போஸ்டு டு பீ…”

“நீங்கள் யாழ்ப்பணத்தவர் என்டு விளங்கிற்று. உங்க மெஸேஜ் என்னவெண்டுமெண்டு கதைத்தால், வடிவாகச் செயலில் இறங்கலாம், என்ன?” என்றேன். எனது வார்த்தைகள் சிலருக்குக் காமேடியாக இருக்கலாம். ஆனால், அவனுக்கு அது சிம்ம சொப்பனம்.

 “உங்களை எனக்கு அடையாளமே தெரிய இல்ல. கன நேரமா என்ட பக்கத்துல தான்…”

“வை டோண்ட் வி மூவ் ஸம்வேர் எல்ஸ்?”

வெறிடம் செல்லும் எண்ணத்தை வெளிப்படுத்திய நான், அவனது விடைக்குக் காத்திராமல், நடக்கலானேன்.

ரயிலடிக்கு வெளியே ஒரு டீக்கடையில், தம்மைப் பற்றவைத்து, அவன் சொல்வதைக் கேட்டேன்.

“வனிதா எங்கட இயக்கத்தைச் சேர்ந்தவர்,” என்று ஆரம்பித்தான்.

ஒரு சிறு தவறினால் அவள் சிறை செல்லவேண்டியதாயிற்று என்றான். இந்தியாவின் ரூபாய் நோட்டுக்கள் பாகிஸ்தானில் தத்ரூபமாக அச்சடிக்கப்பட்டு இங்கு வினியோகம் ஆகிறது என்றான். அதில் அவனது இயக்கத்தைச் சேர்ந்த சிலர் ஈடுபட்டிருப்பதையும், அவர்களது விலாசங்கள் தன்னிடமிருப்பதையும் கூறினான். நான் புருவங்களை நெரித்தேன். அதே கும்பல், சிவகாசியில் இந்திய ரூபாய் நோட்டுக்களை விட மிகவும் கைதேர்ந்த முறையில் அமெரிக்க டாலர்களை அடித்து வினியோக்கிறார்கள் என்றான். பின்னர் சிக்கிக்கொள்வது போலப் பாசாங்கு செய்து இந்தியாவின் பெயரை ரிப்பேர் ஆக்க இலங்கைத் தமிழர்களையும், அவர்களுடன் சில இந்தியர்களையும் சிக்க வைக்கும் திட்டம், பாகிஸ்தானின் ராணுவத் தலமைபீடமான ராவல்பிண்டியில் தீட்டப்பட்ட விவரங்களை உமிழ்ந்தான். சிவகாசி அச்சகத்தின் விலாசத்தையும் கொடுத்தான். புலிகளைக் “கர்ணல்” கருணா மொத்தமாகக் காட்டிக் கொடுத்ததால், தமிழீழ சுதந்திரப் போருக்குப் பின்னடைவு ஏற்பட்டது, என்றான். பிரபாகரன் தப்பித்துச் சென்றுவிட்ட உண்மையை இலங்கைப் போர் தளபதி சரத் ஃபோன்ஸெக்காவெ ஜனவரி 18 2009 அன்று கொழும்பில் உளரிவிட்டதாகச் சொன்னான். விரைவில் அவர் பெரும் சிக்கலில் மாட்டவிருப்பதாக ஆரூடமும் வேறு தெரியப்படுத்தினான்.

பத்து நிமிடங்களுள் இவனிடம் இனி ஒரு குந்துமணி அளவு முக்கியத் தகவலும் எஞ்சி இருக்கவில்லை என்பதை உணர்ந்தேன்.

“வனிதாங்கற யார்கிட்டேர்ந்தோ ஸின்ஹான்னு யாருக்கோ ஒரு மேஸேஜ் இருக்கறதா உங்க ஆள் ஒருத்தன் சொன்னானே…”

“அதை வனிதா தான் விளக்க இயலும். அதுக்காக, அவங்களை நீங்கள் நினைத்தால் வடிவா விடுவிக்க இயலும் எண்டு எனக்குத் தகவல் அனுப்பினவர். ஆனபடியால்…அவரை விடுதலை செய்ய…”

இவனிடம் பேசிப்பயனில்லை என உணர்ந்த நான், அருகிலிருந்த கடையிலிருந்து சிகரெட் வாங்கி வருவதாகச் சொல்லி நகர்ந்தேன். கண் இமைக்கும் நேரத்திற்குள் அவனை எனது சகாக்கள் குண்டுகட்டாக – தயார் நிலையில் இருந்த கவச வண்டியில் தூக்கிப்போட்டுச் சென்று விட்டார்கள். அந்த நிகழ்வுக் கோர்வைக்கு சரியாக இரண்டரை செக்கண்டுகள் தான் பிடித்தன. பெரிதாக யாரும் கவனிக்கவில்லை.

எதுவுமே நடவாதது போல சிகரெட்டை வாங்கிப் பற்றவைத்து, ஒரு ஆட்டோவில் ஏறினேன்.

திருப்பதியில் இந்த ஆப்பரேஷனுக்காகவே ஒரு ஃப்ளாட்டை வாடகைக்கு எடுத்திருந்தோம்.

அங்கு செல்கையில் எவரும் என்னைப் பின் தொடராத வண்ணம் திடீரென நான் பயணித்த வண்டி நகர்ந்தவுடன் ஒரு சிறு ட்ராஃபிக் ஜாமை எனது வேறு சில சகாக்கள் உருவாக்கினர்.

எங்கோ இந்தச் சம்பவங்களில் ஒரு அழுகிய மீன் வாடை அடிப்பதை உணர்ந்தேன். ஆனால் அதன் சூட்சுமத்தை என்னால் அப்போதைக்கு கணிக்க இயலவில்லை.

எனக்கேற்படவிருந்த அடுத்த அதிர்ச்சிக்கு நானே திருப்பதியில் சில நிமிடங்களுக்குப் பின்னர் வழி வகுத்தேன் என்பதை நான் அப்போது உணர்ந்திருக்கவில்லை.


எனது நண்பர்களுக்கு முக்கிய அறிவிப்புக்கள்:

நான் எழுதும் க்ரைம் நாவல் “உளவுகாத்த கிளி” யின் 5 அத்தியாயங்கள் இது வரை பிரசுரமாகி உள்ளன.

அதனை இது வரை சில நூறு நண்பர்கள் படித்துள்ளார்கள். படித்த அனைவருமே, “மிகவும் புதுமையாக, ரசிக்கும்படியாக உள்ளது. பெரும் எதிர்ப்பார்ப்பைக் கிண்டி உள்ளது,” என்று கூறி உள்ளார்கள்.

நண்பர்கள் வேண்டுகோளுக்கிணங்க, அதன் 5 அத்தியாயங்களின் லிங்கை இங்கே தருகிறேன்:

கதையின் அனைத்து அத்தியாயங்களும் தயார்.

அவற்றை மேலும் மெருகூட்டும் பணியில் ஈடுபட்டுள்ளேன்.

சிலர் அதைப் புத்தகமாக வெளியிடலமே என்றார்கள்.

புத்தகத்தை வாங்க விரும்புவோர், எனக்குத் தகவல் தெரிவிக்கவும். எனது id:

நான் ஏற்கனவே எழுதிய மஹாபாரதம் தொலைக்காட்சித் தொடரின் வசனங்கள் [1320 பக்கங்கள், விலை ரூ.1000] சென்னையில் வானதி பதிப்பகத்தில் விற்பனைக்கு உள்ளது. விலாசம்: தீன தயாளு தெரு [பெரிய தபால் நிலையம் அருகில்] தியாகராய நகர், சென்னை 600 017.

தொலை பேசி எண்: [044] 24342810. தொடர்புக்கு திரு. ராமு, உரிமையாளர்.

“மஹாகவி பாரதியின் மரணம், ஒரு ஃப்ளாஷ்பேக்” என்ற நிஜமான சம்பவத்தை ஒரு கதை போல எழுதி உள்ளேன்.

அதன் லிங்க்:

இதற்கு முன்பு ஒரு சில வாசகர்கள், வானதி அலுவலகத்தில் வந்து புத்தகத்தைப் வாங்கிச் செல்கையில், என் ஆட்டோகிராஃப் கிடைத்தால் நன்றாக இருக்கும் என்றார்கள். சிலர் அவ்வாறு பெற்றும் சென்றார்கள்.

அவ்வாறு இனி எனது ஆட்டோகிராஃபுடன் மஹாபாரதம் புத்தகத்தைப் பெற விரும்புவோர், எனக்கு ஈமெயில் அனுப்பலாம். நிச்சயமாக, நேரம் குறித்து, வானதி அலுவலகத்திற்கு வந்து கையொப்பமிட்டுத் தருகிறேன்.


தி சு வெ ஹரி [எ] துக்ளக் வெங்கட்

உளவுகாத்தகிளி – 6

உலகில் உளவுப் பணி வேகமாக மாறி வருகிறது.

சினிமாக்களில் காண்பது போன்ற காதுகளில் பூ சுற்றும் பணி என்றோ மலையேறி விட்டது.

பயங்கரவாதம் ஒவ்வொரு நாளும் வேடங்களையும், அதன் வேகத்தையும் மாற்றுகிறது.

அமைதியை நிலை நாட்டும் முறைகளும், இதன் பொருட்டு மாறுகின்றன.

அதை விளக்க எனது தொடர் கதை இது.

இது தமிழ்லில் எழுதப்பட்டிருந்தாலும், பன்னாட்டுத் தரத்தில் – ஆங்கில நாவல்களுக்கு நிகராக உள்ளது என இதைப் படித்த நண்பர்கள் சொல்கிறார்கள்.

இது வரை இத்தொடரின் 5 அத்தியாயங்கள் பிரசுரமாகி விட்டன.

அதை இந்த லிங்கைத் தட்டிப் படிக்கலாம்.

அத்தியாயம் – 6

பிப்ரவரி 12 2009

எல்லா தொலைப்பேசி உரையாடல்களும் 84 முதல் பதிவு செய்யப்படுகின்றன என்ற தகவல் பலருக்குத் தெரியாது. எனக்கு அந்தத் தகவலை அமரரும் முன்னாள் டி ஜி பியும் ஆன மோஹந்தாஸ் ஸார் இரு மாமாங்கங்களுக்கு முன்பே சொல்லி இருந்தார்.

“பேச வந்தவன் பேசட்டுமே,” என்று நினைத்து மௌனம் சாதித்தேன்.

“நாளைக்கி காலைலோ 8-30 மணிக்கு உங்களே ரெணிகுண்டா ஸ்டேஷன்லோ 2-வது ப்ளாட்ஃபாரம்லோ மீட் ஒரு ஆள் பண்ண்ணும். கரெக்ட் டைம்லோ வா!”

ஃபோன் இணைப்பு துண்டிக்கப்பட்டது.

நான் திடீரெனக் “காணாமல் போவது” எனது அலுவலகத்தில் எல்லோருக்கும் பழக்கமான விஷயம்.

பயணங்கள் மேற்கொள்ளும்போது, எங்கள் அலுவலகத்தில், யாரும், யாரிடமும் எதையும் சொல்லிவிட்டுப் போவதில்லை. அது எங்களுடைய செயல்பாட்டின் முறை. தெரியாத விஷயங்களை யாராலும் காட்டிக்கொடுக்க முடியாது என்ற சித்தாந்தத்தின் அடிப்படையில் உருவானது தான் அது.

குறிப்பிட்ட ஆள் ஸீட்டில் இல்லாத நேரத்தில், பொதுவாக, தறை லைனுக்கு ஃபோன் கால்கள் வராமல் இருக்க, செல்வதற்கு முன் அதை எங்களது மொபைல் ஃபோனுக்கு வரும்படி ட்ரான்ஸ்ஃபர் செய்துவிட்டுச் சென்று விடுவோம்.

சிக்கலான வேலை என்றால், ஃபோனுக்கு“ஸைலன்ட் மோட்” என்ற ஃபார்முலா. பணி முடிந்த பின்னர் விட்டுப்போன, மிஸ்ட் கால்கள் அனைத்துக்கும் பதில் சொல்லுவோம். ஒரு வேளை, அலுவலக விஷயங்கள் தலைபோகிற அவசர நிலையில் இருந்தால், எங்களது கீழ் இடுப்பை அணைத்தபடி “சிலிர்க்கும் சுபாவமுள்ள” பேஜர் தகவலை அளித்து விடும்.

எனது தறை லைனில் வரும் கால்களை மொபைலுக்கு மாற்ற ஃபோனைத் தயார் செய்யும் உத்திரவு பொத்தாங்களைத் தட்டி, அலுவலகத்திலிருந்து வெளியே வந்தேன்.

மூன்று சக்கிர வாகனத்தில் விமான நிலையத்தை நோக்கிப் பயணித்தேன். இது போன்ற நேரங்களில் மாறு வேடம் அவசியம்.

விஷயம் புரியாத சினிமா எழுத்தாளர்களும் டைரக்டர்களும் பொய் தாடி, பொய் மீசை, விக் என்றெல்லாம் டகில் விடுவார்கள். நிஜம் வேறு மாதிரியானது.

சைதாப்பேட்டையைத் தாண்டி, கிண்டி அருகில் ஆட்டோவை நிறுத்தினேன். ட்ரைவரிடம் காப்பி சாப்பிட்டு வருவதாகக் கூறி – சங்கீதா ரெஸ்டாரண்டிற்குள் நுழைந்தேன். “ஏதோ ஞாபகம் வந்தது போல அருகிலுள்ள ஒரு எஸ் டி டி பூத்திலிருந்து ஒரே ஒரு ஃபோன். “மா லேந்து திருப்பதியில ஒரு ஆளைப் பார்க்கப்போறேன்,” என்று கூறி ஃபோனை வைத்து, காப்பியைப் பருகி விமான நிலையம் சென்றேன். அந்த ஃபோனை யாரும் அட்டெண்ட் செய்யவில்லை. ஆனால் ஒவ்வொரு காலுக்குப் பிறகும், எனது ஏதேனும் ஒரு தோழன் அதன் பதிவு செய்யப்பட்டிருந்த குரலைக் கேட்டு, ஆவன செய்வான்/செய்வாள். “ஒரு ஆள்” என்றவுடன், தெரியாத – எதிரி என்று பொருள். உள் அர்த்தம், “மாறுவேடம் தேவை”.

அப்போது, மணி சுமார் 4.

திருப்பதிக்கு நேரடி ஃப்ளைட் எதுவும் அப்போது இல்லை. ஆனால் ஹைதராபாத் சென்றால் அங்கிருந்து உண்டு என்பதைத் தெரிந்து கொண்டேன். இது போன்ற சம்பவங்களுக்கென அளிக்கப்பட்டிருந்த ப்ளாஸ்டிக் கடன் அட்டையில் டிக்கட்களை வாங்கினேன். ஹிக்கின்பாதம்ஸ் புத்தகக் கடையில், பிரபல ஆங்கில நாவலாசிரியர் ஃப்ரெடரிக் ஃபார்ஸித் எழுதிய சுய சரிதைப் புத்தகத்தை வாங்கினேன்.  அதில் தான் உளவாளியாகவும் தனது நாட்டுக்கு சேவை செய்த சில சூட்சுமங்களை விவரித்திருக்கிறார் அவர், என எங்கோ படித்த நினைவு. அப்போது அருகில் ஒருவர் என்னிடம் மிகவும் சாதரணமாக ஒரு சிறு லெதர் ஜோல்னாப் பையை நீட்டினார். எதுவும் பேசாமல் வாங்கிக் கொண்டேன். புத்தகத்திற்கான பணத்தைக் கொடுத்து நடையைக்கட்டி, பாதுகாப்பு சோதனைப் பகுதிக்குள் புகுந்தேன். இது யாருமே கவனிக்காத செயல். என் கைக்கு வந்த பையில் சந்தேகப்படும்படி எதுவும் இருக்கல்லை.

ரேணிகுண்டா பகுதியில் தான் திருப்பதி விமான நிலையம் உள்ளது. அங்கு ஹைதராபாத் வழியாக, சுற்றி, போய்ச் சேரும்போது மாலை மணி 7-30. ஹாயாக நடந்து வெளியே வந்தேன். வழியில் சுத்தமாக ஜன நடமாட்டமற்ற ஒரு பகுதியில் கொண்டுவந்திருந்த தோல் பையைத் திறந்தேன். அதில் ஒரு ஒற்றை வேஷ்டி. கோடுகள் போட்ட ஒரு கால்-குழாய் ரக முட்டு வரை மறைக்கும் அண்டர்வேர். ஒரு சற்றே கிழிந்த பனியன். காமராஜர் அணிவது போன்ற ஒரு அரைக்கை ‘அசட்டு மஞ்சள்’ கலரில் ஷர்ட். அத்துடன் ஒரு துணி ஜோல்னாப் பை.

விமான நிலையத்திற்கும் ரயிலடிக்கும் உள்ள இடைவெளி சுமார் 2 கி மி. பெரும்பாலும் ஜன நடமாடில்லாத பகுதி. ஒரு பாழடைந்த மண்டபத்தின் மறைவில், எந்தச் சிக்கலும் இல்லாமல் உடை மாற்றிக் கொண்டேன். எனது ஒரிஜினல் துணிகளும் லெதர் பையும் துணி ஜோல்னாப் பைக்குள் சென்றன. முட்டி வரை நீண்ட அன்டர்வேரின் கால் பங்கு தெரியும்படி வேட்டியை மடித்துக் கட்டி, பனியனை மாட்டி, ஜிப்பா போல் தென்படும் ஷர்டினுள் உடலைப் புகுத்தினேன். ஜோல்னாப் பைக்குள் மொபைல் ஒளிந்தது. பர்ஸிலிருந்து 5 ரூ.500 நோட்டுக்களை எடுத்து சட்டைப்பைக்குள் சொருகிக்கொண்டேன். ரயிலடியை நோக்கி நடக்க ஆரம்பித்தேன்.

வழியில் வெற்றிலை, சீவல், சுண்ணாம்பு, ஆகியவற்றுடன் ஒரு பீடிக்கட்டையும் வத்திப்பொட்டியையும் வாங்கினேன். வெற்றிலையை மடித்து வாயில் இட்டு மெல்ல ஆரம்பித்து எந்த அவசரமும் இன்றி ரேணிகுண்டா சந்திப்பை நோக்கிப் பொடி நடை.. ஜிலுஜிலுவென்ற காற்றில் அருகிலுள்ள புழுதி முகத்திலும் உடைகளிலும் ஒட்டி அழுக்காக்கியது. வாயில் மென்று குதப்பிய வெற்றிலையின் உபயத்தில் அது சிவந்தது. அதனால் எனக்கு ஒரு நாட்டுப்புறத்தான் லுக் வந்தது. பற்ற வைத்த பீடி அதற்கு மெருகூட்டியது. நடையை மாற்றி, அதில் ஒரு வித கேனத்தனமான சப்பாணித் தனத்தை நுழைத்தேன். ரயிலடியை நெருங்கும்போது, என் தாய் பார்த்திருந்தால் கூட என்னை அடையாளம் கண்டிருக்க மாட்டாள்.

ரயிலடியில் அடுத்த நாள் நண்பகலில் செல்லவிருந்த ஏதோ ஒரு ரயிலுக்கு ஒரு 2-ஆம் வகுப்பு ஸ்லீப்பர் டிக்கட் வாங்கினேன். அதையே காரணம் காட்டி வெயிட்டிங் ரூமில் டேரா போட்டேன். அங்குள்ள சிப்பந்திக்கு ஒரு நூறு ரூபாய் நோட்டை லஞ்சமாகக் கொடுத்தேன்.  “இது திருட்டு தம்முக்கோசம்,” என்றேன். இளித்தான். “க்வாட்டர் காவலண்டே செப்பண்டி,” என்று தண்ணியடிக்கும் ஆஃபரையும் அளித்தான். “நேனு ஷுகர் பேஷண்டு,” என்று ஒரு பொய்யைக் கூறி செட்டில் ஆவதற்குள் அங்குள்ள அழுக்கடைந்த சுவர்களில் ஒட்டப்பட்டிருந்த ஏதோ ஒரு போஸ்டர் போன்ற இரண்டு கால் பிராணியாகிவிட்டேன். அந்த அளவுக்குக் கச்சிதமான கொல்டி நாட்டுப்புரத்தான் வேடம்.

ரயிலடியில் இருந்த ஒரு பப்ளிக் பூத்திலிருந்து எனது டெல்லி தலைமை ஆஃபீஸுக்கு ஒரே ஒரு ஃபோன். அதை யாரும் எடுக்கவில்லை.அது நான் இருக்கும் இடத்தைக் குறிக்கும் ஒரு ஸிக்னல். அடுத்த 20-ஆவது நிமிடத்தில் தக்கபடி மாறுவேடத்தில் படைகள் வந்தன. மாறுவேடம் என்ற சொல் கன்ஃபியூஸ் பண்ணும். போலி ரயில்வே ப்ரொடக்ஷன் ஃபோர்ஸ் அங்கியில் சிலர். ரேப்பிட் ஆக்சன் ஃபோர்ஸ் அங்கியில் சிலர். மொத்தம் 12 பேர். ரயிலடிக்கு உள்ளேயும், வெளியேயும். தயார் நிலையில் ஒரு இரும்புக் கவச வண்டி., எவனுக்கும் சந்தேகமே வராத வண்ணம் நின்றது. இப்போது பல ரயிலடிகளில் இது போன்ற வண்டிகள் நிற்பது எல்லோருக்கும் பழக்கமாகி விட்டது. இந்தியாவிலேயே மிகவும் சோம்பேரியான கும்பல் என ஒன்று உண்டென்றால், அது ஆர் பி எஃப் என்ற ரயில்வே பாதுகாப்புப்படை. ரேணிகுண்டாவில் 3 நபர்கள்மட்டுமே அஃபீஷியலாக இருந்தார்கள். மூவரும் காவல் துறை அறையில் ரம்மி ஆடுவதில் மும்முரமாக இருந்தார்கள். அவர்களைப் பொறுத்த மட்டில் ரெயில்வே எப்போதோ ஃபெயில்வே ஆகி விட்டிருந்தது. யார் எக்கேடுகெட்டாலும் அவர்களுக்குக் கவலை இல்லை.

ரயில் நிலயத்தில் டீ சாப்பிடும் பாசாங்குகளின்போது தேட வேண்டிய அல்லது கவனிக்க வேண்டிய ஆள் எப்படி இருக்கலாம் என எனது தோழர்களிடம் டிஸ்கஸ் பண்ணினேன். என்னைக் காண வரும் நபர் யாராக இருக்கலாம் என்ற கணக்கை எனது பாஸ்கள் ஏற்கனவே கணக்கிட்டிருந்தனர். மிகவும் அலர்ட்டாக, ரயில் நிலையத்தை சல்லடைபோட ஆரம்பித்தோம். விசேஷப் பயிற்சி இல்லாத அமெச்சூர் உளவாளிகளை எளிதில் கண்டுபிடித்து விடலாம். அருகிலுள்ள ஏதேனும் கண்ணாடியில் உற்று தலையைச் சீவிக்கொள்வது போல நடித்து, பின் தொடர்வோரைக் கண்டுபிடிக்க முயல்வார்கள். சந்தேகம் வந்த நபர்களிடம் பேச்சுக் கொடுக்க எத்தனிப்பார்கள். கூட்டாளிகளுக்கு காதைச் சொறிந்தோ, மூக்கை உருவியோ சைகைகள் செய்வார்கள். கொஞ்சம் புத்திசாலித்தனம் அதிகமுள்ளவர்கள் கண்களால் சைகைகள் ஸிக்னல் கொடுப்பார்கள்.

இது போன்ற எந்தச் சம்பவமும், இரவு முழுதும் அங்கு நடக்கவில்லை.

அது எங்களைப் பொறுத்தவரை சிவராத்திரி ஆயிற்று. கண் விழித்தோம்.

இதெல்லாம் எங்களுக்குப் பழக்கமான விஷயங்கள். 72 மணி நேரம் மிகவும் உஷார் நிலையில் விழித்திருக்க, எங்களுக்குப் பயிற்சி அளிக்கப்பட்டுள்ளது.

திருப்பதியில் சாமி தரிசனத்திற்காக வரும் மக்கள் வெள்ளம் காரணத்தால் எப்போதுமே ரேணிகுண்டா ரயில் நிலையத்தில் ஜன நடமாட்டம் அதிகமாகவே இருக்கும்.

புனித யாத்ரிகள் மடிய நாம் காரணமாக இருக்கக் கூடாதே என்று ஏழு மலையானை வேண்டிக் கொண்டேன்.


कौन हैं आप, सोनियाजी?

वफ़ा के नाम पर बदनुमा दाग हैं आप
आपको बेवफ़ा कहकर उस लब्ज़ की तौहीन नहीं करूंगा

आपके गुनाह गिनवा रहा हूं
अपने बचावमें जो कहना है, कहें

अब आप यह बतायें, सोनिया जी, आप कौन हैं

और क्यों भारत को बरबाद करने आगये थे आप

अंग्रेजी में बोलकर कामियाब साकी बनने के बहाने

रूस व पाकिस्तान की मदद से कैम्ब्रिज गये थे आप

वहां राजीव को न जाने क्या मिलावटी चीज़ पिलादी

नेहरू परिवार की बहू बनने भारत आ गये थे आप

रावलपिंडी के इशारोंपर भारत पर काबू पाने के लिये

अस्सी में संजय का खून करवाने में कामियाब हुये थे आप

देश पर जान निसार करते सिखों की निशानी

सिखणी मनेका को गांधी-घरसे भगा दिये थे आप

सरदारो के हाथ इंदिरा को मरवाया, राजीव को भडकाया

हज़ारों सिखोंको बेमौत मरवा भी दिये थे आप

माफ़ियाके हथियार-दलालोंसे तोपों का सौदा करवाया

उसी बहाने राजीव को चुनाव में हरवा दिये थे आप

उस राज़ को दफ़्न रखने क्वात्रोकी को फ़रार होने दिया

राज़ छुपाने राजीव का खून लेट्टोंसे करवा दिये थे आप

खाविंद के कातिलोंको फ़ांसीसे मुआफ़ी दिलायी

लाखों तमिलोंको लंका में झुलसा दिये थे आप

वतन को दोनो हाथोंसे लूटकर सियासत को गाली दी

मत में मतभेद लाने हजारे का इस्तेमाल किये थे आप

इंडिया पर दस साल नाजायज़ हुकूमत की

गद्दारी और दहशियत की सियासत किये थे आप

भारत में आम आदमी को गुमराह करने

आप-पार्टी के ज़रिये भारत में फ़ूट पडवाये थे आप

नाम के वालिद पाओलो की गैर हाज़िरीमें पैदा हुई हैं

किस वतन की हैं यह पता नहीं चलने दिये थे आप

अब आप यह बतायें, सोनिया जी, आप कौन हैं

और क्यों भारत को बरबाद करने आगये थे आप

कच्चा चिट्ठा

साकी व साखी में बहुत फ़र्क है बीबी!

आप साकी हैं सोनियाजी!

हरिवंश राय बच्चन के बोल

मृदु भावों के अंगूरों की आज बना लाया हाला,

प्रियतम, अपने ही हाथों से आज पिलाऊँगा प्याला,

पहले भोग लगा लूँ तेरा फिर प्रसाद जग पाएगा,

सबसे पहले तेरा स्वागत करती मेरी मधुशाला

प्यास तुझे तो, विश्व तपाकर पूर्ण निकालूँगा हाला,

एक पाँव से साकी बनकर नाचूँगा लेकर प्याला,

जीवन की मधुता तो तेरे ऊपर कब का वार चुका,

आज निछावर कर दूँगा मैं तुझ पर जग की मधुशाला

काश आप साखी होतीं

साखी, सबदी, दोहरा, कहि कहनी उपखान।

भगति निरूपहिं अधम कवि, निंदहिं वेद पुराण

आपको चेतावनी

साह सिकंदर जल में बोरे

बहुरि अग्नि परजारे

मैमत हाथी आनि झुकाए

सिंहरूप दिखराए

निरगुन कथैं

अभयपद गावैं

जीवन को समझाए

काजी पंडित सबै हराए

पार कोउ नहिं पाए

उर्दू में भी

साकी शराब ला कि तबीयत उदास है

मुतरिब रबाब उठा कि तबीयत उदास है।

चुभती है कल वो जाम-ए-सितारों की रोशनी

ऐ चाँद डूब जा कि तबीयत उदास है।

है हुस्न का फ़ुसूँ भी इलाज-ए-फ़सुर्दगी

रुख़ से नक़ाब उठा कि तबीयत उदास है।