Remembering Rajiv Gandhi 20 August 1944 – 21 May 1991

As Indians should we be sorry about insulting the memory of Rajiv Gandhi on yet another of his murder anniversaries?

The answers could shock every patriotic Indian.

Readers are requested to go through every inbuilt link to get the full perspective.

Should the Congress Party that ruled India that is Bharat for over 70 years apologise to former India PM Rajiv Gandhi for posthumously stabbing him in the back?

Was Rajiv ‘sacrificed’ to help the Congress win the 1991 parliamentary elections that clearly triggered his widow morphing into exalted status of the ‘uncrowned empress of India’ from 1992 to 1999 and ‘unconstitutional authority’ between 2004 to 2014? Is that why Sonia had a ‘cosy’ relationship with the Dravida Munnetra Kazhagam – a party whose rule in TN was sacked in 1975 at the behest of the Congress [1] and was the raison d’être for pulling down the Gujral coalition at the centre? [2]

Should the Indian National Congress look over its shoulder to discern the suspicious nature of the meeting between Priyanka Gandhi Vadra and Rajiv assassin Nalini Sri Haran a.k.a. Murugan in 2008?

Should the current National Democratic Alliance regime take a close look at the role of Rajiv’s Widow Sonia Gandhi a.k.a. born Edvige Antonia Albina Maino in the ex-PM’s murder?

Is someone covering up her suspected double agent roles through her links to Pakistan’s Inter-Services Intelligence and former Soviet Union’s infamous KGB and its later-day incarnations?

Is there much more to Karti Chidambaram’s flight to London to escape imminent arrest and questioning in the matter pertaining to multiple shady deals of amassing wealth beyond his known sources of income?

Are such secrets linked to Harvard don and senior advocate P Chidambaram? 

On this day – May 21 2017, around 8.a.m., in the morning, this website: http://bharatkalyan97.blogspot.in/2014/02/chidambara-rahasyam-tsv-hari.html could be clearly seen. It then disappeared and this line appeared in its place: “This website/URL has been blocked as per instructions from Department of Telecommunications of India.”  If this can happen on a Sunday, on Rajiv Gandhi’s death anniversary, obviously, someone close to P Chidambaram can pull strings within the ministry of telecommunications. Who could that be?

Meanwhile, this writer has picked up the gauntlet and is exposing the nice lawyer even more! https://haritsv.wordpress.com/2016/04/25/the-toxic-chidambaram-smokescreen Let us see if he can block that too!

At this point in time, the plausible answers to all these questions are in the affirmative.

[1]

Operative portions from a Times of India report dated June 26 2014:

“The Emergency in Tamil Nadu can be classified into two phases — before and after the dismissal of the DMK government on January 31, 1976,” said former Madras high court judge K Chandru.

“The President’s rule in the state was draconian. DMK leaders were thrashed in prison,” said Chandru, who was a member of the Justice Ismail Commission, which probed alleged prison excesses during the Emergency.

Senior DMK leaders Murasoli Maran, then MP Chitti Babu, M K Stalin, Arcot Veerasamy and several party volunteers were imprisoned and allegedly beaten up. DMK leaders say while Veerasamy lost his hearing, Maran never recovered from a back injury and Chitti Babu, who bore the brunt of the attack, died in Chennai prison in 1976.

[2]

Operative portions from the relevant Wikipedia dossier:

On 30 January 1991, the DMK government which had come to power after winning the 1989 was dismissed by the Indian Prime minister Chandrasekhar using Article 356 of the Indian Constitution. President’s rule was imposed on Tamil Nadu from 31 January. The reason cited for the dismissal was the deterioration of law and order in the state and the DMK’s alleged closeness to the LTTE. The union law minister Subramanian Swamy, cited (among others) the assassination of the Eelam People’s Revolutionary Liberation Front (EPRLF) office bearers in Chennai on 19 June 1990 by the LTTE as the proof of collusion between the DMK government and the LTTE. The Samajwadi Janata Party government of Chandrasekhar at the centre was dependent on the outside support of Rajiv Gandhi’s Congress, which in turn was an ally of the ADMK in Tamil Nadu. The dismissal followed pressure on the Chandrasekhar government by the Congress and ADMK to dismiss the DMK government. The Chandrasekhar government fell on March 1991 after the Congress withdrew its outside support. Fresh elections for both the Indian parliament and Tamil Nadu Legislative Assembly were scheduled for June 1991.

ஜல்லிக்கட்டுப் போராட்டம் சசிகலாவின் சதிவலை வேலையா? – 3

விரைவில் தமிழக சட்ட சபை கலைக்கப்பட்டு தேர்தல்கள் வரும் இன்றியமையாத நிலையை ஜல்லிக்கட்டு மீதான தடையை நீக்கக் கோரிய போராட்டத்தின் அவலமான முடிவு ஏற்படுத்தி உள்ளது.

புத்திசாலிக் கிரிமினல்கள் ஏதேனும் ஒரு தவறைச் செய்து மாட்டிக் கொள்வார்கள்.

சசிகலாவும், அவரைச் சுற்றியுள்ள மன்னார்குடிச் சதிகார மாஃபியா கும்பலும் அப்படி 3 தவறுகளைச் செய்து மாட்டிக்கொண்டுள்ளன.

[1]

எந்தவித உயிலும் படிக்கப்படாமல், சசிகலா – மறைந்த ஜெயலலிதாவின் இல்லமான வேதா நிலையத்தில் தங்கி தமிழகத்தை ஆட்டிப் படைத்து வருகிறார்.

உயில் இல்லாமல் அவர் அங்கு தங்க யார் அனுமதித்தார்கள் என்ற கேள்வியைப் பலர் எழுப்பினார்கள். விடை சொல்லப்படவில்லை.
அக்கேள்வி விரைவில் நீதிமன்றங்களில் எழுப்பப்படும். அன்று பாடு திண்டாட்டமாகி விடும்.

[2]

பிரதமர் முதல், தமிழக ஆளுனர் முதல், தமிழக சட்டசபையின் எதிர்கட்சித் தலைவர் உட்பட இந்திய அரசியல் சட்டப்படி மக்களுக்குப் பதில் சொல்லும் பொறுப்பிலுள்ள யாரையும் அப்போலோ மருத்துவ மனையில் ஜெயலலிதா சிகிச்சை பெற்றபோது அவரைச்சந்திக்க அனுமதி வழங்கப்படவில்லை. அந்த நிலையில் ஜெயலலிதா இடைத் தேர்தல் விஷயத்தில் வேட்பாளர்களைத் தேர்வு செய்து, அதற்கான அனுமதியை கை நாட்டு வைத்து அளித்தார் எனக் கூறிய விஷயம் சசிகலாவை சிறைக்கு அனுப்ப வல்ல சம்பவம். உயில் இருப்பது கூறப்படவில்லை. இருந்தால் அதில் கை நாட்டு செல்லாது. செல்லும் என வாதிட்டால், நீதிமன்றத்தில் அப்படி ஒரு ஆவணம் இருப்பதாகச் சொன்னால் அது பல்லை இளித்து விடும்.

[3]

இதை எல்லாம் மறைக்க ஜல்லிக்கட்டு கேட்டு மக்கள் போராட்டம் என்ற கூத்தை தமிழகத்தில் இந்தியாவின் எதிரி சக்திகள் உதவியுடன் சசிகலா, நடராஜன் மற்றும் அவர்களது குழுவிலுள்ளவர்கள் நிகழ்த்தினார்கள். சென்னை மெரீனா கடற்கரையில் கூடியிருந்த மக்கள் கூட்டம், “தானாக உருவான மக்கள் எழுச்சி” உருவாக்கிய கும்பல் என்பது கட்டுக் கதை. சென்னையின் மெரீனா கடற்கரையின் தெற்கு எல்லையில் காவல்துறை தலைமை பீடம், வடக்கில் ஆட்சிக் கட்டிலான புனித ஜார்ஜ் கோட்டை. இந்த இரண்டு அமைப்புக்களின் கண்களின் மண்ணைத் தூவி சில லட்சம் மக்கள் சென்னையில் கூடி தலைநகரை “தலை-நரக”மாக்கினார்கள் என்பதை இரண்டு காதுகளிலும் பூங்கொத்தைச் சொருகிக் கொண்டவர்கள் கூட நம்ப மாட்டார்கள். நடராஜன் போன்ற சகுனிகளின் பேராசை மிகுந்த அரசியல் சூதாட்டத்திற்கு ஏமாந்த தமிழக இளைஞர்கள் உருட்டப்பட்ட, பின்பு காயமடைந்த, இறுதியில் பெயர் கெட்ட பகடைக்காய்களானார்கள்.

சசிகலா-நடராஜன் தலைமை தாங்கும் மன்னார்குடி மாஃபியாக் கும்பலுக்குச் சாதகமாக செய்திகள் உருவாக காவல்துறையின் பல பிரிவுகள் ஜல்லிக்கட்டு கேட்டுக் கூடியிருந்த இளைஞர்களை அடித்து உதைத்து, பொதுச் சொத்துக்களுக்கு நாசம் விளைவித்து, ஒரு சில இடங்களில் குடிசைகளையும் வண்டிகளையும் கொளுத்தி, பத்திரிக்கையாளர்களைத் தாக்கி, அதைக் காவாலித் துறையாக்கின. அது நடந்தும், பல உண்மைகளை, தமிழகத்தின் முக்கியமான ஊடகங்கள் வெளியிடாமல் இருப்பது செய்யும் தொழிலுக்கு இழைக்கும் துரோகம். உண்ணும் வீட்டிற்கு செய்யும் ரெண்டகம். அது என்னொரு வெட்கக்கேடு.

சசிகலாவின் சதி வேலை தமிழக அரசியலை சகதி ஆக்கிவிட்டது.

உள்துறையைத் தன் வசம் வைத்திருக்கும் முதல்வர் ஓ பன்னீர்செல்வம் ஆளும் தகுதி இல்லாதவர் என்பது தெளிவாகி விட்டது. ஒரு புறம் அவர் சசிகலாவின் நட்டுவாங்கத்திற்கேற்ப குனிந்தபடி நடனமாடுகிறார். மறுபுறம் டெல்லி அரசியல்வாதிகளின் சித்து வேலைகளுக்கு நெளிந்து கொடுத்து நல்லபெயர் வாங்குவதாக எண்ணி, எளனத்திற்குரியவராகிவிட்டார்.  அவர் கையில் தமிழக ஆட்சி இருப்பது குரங்கின் கையில் பூ மாலை இருப்பதற்குச் சமம்.

குறுக்கு வழியில் அ இ அ தி மு க சட்ட மன்ற உறுப்பினர்களை விலைக்கு வாங்கி ஒரு பேச்சுக்கு ஸ்டாலின் முதல்வராக வாய்ப்பு உண்டு என்று கூடச் சொல்லலாம். ஆனால், அப்படி ஒரு சம்பவம் நிகழ்ந்தால், அது அவருக்கும் சரி, தமிழகத்திற்கும் சரி, நாட்டின் ஒருமைப்பட்டிற்கும் சரி, பெரும் குந்தகமாக முடிந்து விடும்.

இனி மறு தேர்தல் ஒன்று தான் முடிவு.

ஜல்லிக்கட்டு போட்டி தமிழகத்திற்குத் தேவை என்பதில் சந்தேகமில்லை. அதைத் தடை செய்ய PETA பொன்ற வெளி நாட்டின் கூலிப்படை இயக்கங்கள் செயல்படுவது நாட்டிற்கு இழைக்கப்படும் துரோகம் என்பது தெளிவு.

இந்தியப் பசு இனத்தை அழித்து, வெளி நாட்டு ஜெர்ஸி மாடுகளை பாரதத்திற்குள் நுழைத்து, அந்த நச்சுத்தன்மை உள்ள பாலால் நோய்களைப் பரப்பி, அதை குணப்படுத்த மேலும் விஷத்தன்மை உள்ள மருந்துகளை விற்று, ஈனப்பிழைப்பு நடத்தும் பிண வியாபாரிக் கும்பலின் அடாவடி வியாபாரம் இரும்புக் கரம் கொண்டு அடக்கப்படவேண்டும். இந்தியப் பசுக்களின் கழிவுகளான சாணமும் கோமியமும் சிறந்த உரங்கள், பூச்சிக்கொல்லிகள். ஆனால், அவற்றுக்குப் பதிலாக விஷத்தன்மை உடைய ரசாயன உரங்கள் , மருந்துகள், நமது தாய் மண்ணணுக்கு மலட்டுத் தன்மையை ஏற்படுத்துகின்றன.

ஆனால் அச்செயலை நிகழ்த்த பின்பற்றப்பட்ட முறை முட்டாள்தனத்தின் உச்சகட்டத்தின் துச்சகட்டம்.

ஜனவரி 12 2017 அன்றே சசிகலா ஜெயலலிதாவுக்கு இழைத்த துரோகத்தின் பயங்கரத்தை வெளிப்படுத்தினேன்.

அது முதல் “சசிகலா விரைவில் முதல்வர் ஆவார்” என்ற கூச்சல் திடரென உரக்கமான நிசப்தமாக மாறியது.

ஜல்லிக்கட்டு போட்டியைக் கோரி போராட்டம் ஜனவரி 20 அன்று நடு முதுகில் முளைத்த கை போல் உருவாயிற்று. ஜெயலலிதாவின் திடீர், மர்மம் நிறைந்த மரணத்தில் சசிகலாவுக்கும் நடராஜனுக்கும் உள்ள தொடர்பை மறைப்பதற்காக மட்டுமே இது ஏற்படுத்தப்பட்டது என எழுதினேன்.

அப்போதே, இதன் முடிவு இப்படித் தான் இருக்கும் என இக்கட்டுரைத் தொடரில் தெளிவாகச் சுட்டிக் காண்பிக்கப்பட்டது.

சசிகலாவைக் குறுக்கு வழியில் முதல்வராக்கும் கேவலமான பணியைத் துவக்கிய நடராஜன், அந்தச் சதித்திட்டம் வெற்றிபெற இந்திய ஒருமைப்பாட்டிற்கு எதிரான விடுதலைப் புலிகளுடன் இணைந்து நாசவேலையில் இறங்கியுள்ள பாகிஸ்தானின் உளவு ஸ்தாபனம் ஐ எஸ் ஐ, இஸ்லாம் என்ற மதத்தை இழிவு படுத்தும் ஐ எஸ் ஐ எல் ஆகிய தீய சகதிகளுடன் கைகோர்த்துச் செயல்படுகிறார் என்ற குற்றச்சாட்டை அக்கட்டுரையில் வைத்தேன்.

சசிகலா முதல்வராக்கச் செய்யப்படும் சதி வேலை தான் ஜல்லிக்கட்டு போட்டிக் கோரிக்கைப்போராட்டம் என 5 நாட்களாக எழுதி வருகிறேன். ஆதாரங்கள்:

http://wp.me/p7bYkZ-RX

http://wp.me/p7bYkZ-SX

சசிகலா அ இ அ தி மு க வின் பொதுச் செயலாளராக “ஒரு மனதாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்” என்பது அரசியல் வெட்கக்கேட்டின் உச்சகட்டம், என ஒரு மாதம் முன்னரே எழுதினேன்.

அவரை தமிழகத்தின்மாற்றாந்தாய்என தமிழ் மக்களின் கருத்தின்படி எழுதினேன்.

இரண்டு மாதங்கள் முன்பே ஜெயலலிதாவின் மறைவுக்குப் பின் தமிழகத்தில் அரசியல் ஆட்டம் காணும் எனக் கூறினேன்.

அதுவே நடந்துள்ளது.

நான் சொன்னபடியே நிகழ்ச்சிகள் நடந்தேறி வருகின்றன என்பதால் இக்கட்டுரையாளனுக்கு வந்திருப்பது மகிழ்ச்சி அல்ல, மிகுந்த மன வேதனை.

2013 முதல் சோனியா அம்மையார் பாகிஸ்தானின் உளவாளி என்றும், சசிகலா தி மு க தலைவர் கலைஞரின் கைப்பாவை என்றும் ஆதாரங்களுடன் குற்றச்சாட்டுக்களை அடுக்கி வருகிறேன்.

1967-இல் திராவிடக் கட்சிகள் தமிழகத்தில் ஆட்சிக்கு வந்தன. அன்று முதல் தேசியம் தமிழகத்தில் மடியத் துவங்கியது.

மறைந்த முதல்வர் எம் ஜி ஆர் இந்தியாவின் ஒருமைப்பாட்டை நம்பினார். அவர் உயிரோடு இருந்த காலம் வரை நிலை கட்டுக்குள் இருந்தது.

1991 இல் தி மு க ஆட்சி இந்தியாவின் எதிரிகளுடன் கைகோர்த்துச் செயல்பட்டதற்காக கலைக்கப்பட்டது.

அதே வருடம் ராஜீவ் கொலையும் நிகழ்ந்தது.

அதன் பின்னணியில் உள்ளது சோனியா அம்மையார் தான் என நான் 2010 முதல் குற்றச்சாட்டை அடுக்கி வருகிறேன்.

அதன் லேடஸ்டான நிலையை 8 மாதங்கள் முன்பு வெளியிட்டேன்.

தமிழகத்தில் இனி என்னென்ன அவலங்கள் நிகழப்போகிறதோ!

ஜல்லிக்கட்டுப் போராட்டம் சசிகலாவின் சதிவலை வேலையா? – 2

ஜல்லிக்கட்டுப் போராட்டம் தேச விரோத சக்திகளின் நாசவேலை!

ஜல்லிக்கட்டுத் தடைக்கெதிரான போராட்டத்தை மறைந்து நடத்தும் தேச விரோத சக்திகள் இந்திய ஒருமைப்பட்டின் தாடையில் இரத்தகாயத்தை ஏற்படுத்தி விட்டன.

இக்கட்டுரை எழுதப்படும் வேளையில் ஜல்லிக்கட்டு நடத்தப்பட ஒரு அவசரச் சட்டம் தயாராகி உள்ளதாக செய்திகள் வெளியாயின.

மீண்டும் உச்ச நீதிமன்றத்தில் PETA தடை கோருமா?

அப்படி ஒரு பிராது நீதிமன்றத்தில் தாக்கல் செய்யப்பட்டால், அது ஏற்றுக்கொள்ளப்படுமா?

அது ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டு, மீண்டும் தடை உத்திரவு பிறப்பிக்கப்பட்டால் தமிழகத்தில் வன்முறை தலைவிரித்தாடும்!.

அது நடந்தால், தமிழகம் இன்னொரு காஷ்மீராகி விடும்.

சுருக்கமாக, இது மக்களை மாக்களாக்கி செயற்கையாக உருவாக்கப்பட்ட அரசியல் சதியின் வெளிப்பாடு!

ஜல்லிக்கட்டுப் போராட்டம் சசிகலாவை முதல்வராக்க பின்னப்பட்ட சதி வலை என விரிவாக, ஆதாரங்களுடன் செய்தி வெளியிடப்பட்டது.

சென்னை மெரீனா கடற்கரையில், தமிழகக் காவல்துறை தலைமை அலுவலகத்திற்கும், மாநிலத்தின் ஆட்சிக் கேந்திரமான புனித ஜார்ஜ் கோட்டைக்கும் இடையே உள்ள காமராஜர் சாலையில், பிரிவினைவாத கோஷங்கள் உரக்க ஒலிக்கத் துவங்கி விட்டன.

இந்தியாவின் முன்னாள் பிரதமர் ராஜீவ் காந்தியைக் கொல்ல உத்திரவிட்ட, லட்சக்கணக்கான அப்பாவித் தமிழ் மக்கள் ஈழத்தில் கொல்லப்படக் காரணமாக இருந்த “விடுதலைப் புலி பயங்கரவாதி” பிரபாகரனுக்குத் தியாகி அரிதாரம் பூசப்பட்ட ஒரு அவலக் காட்சி அரங்கேறியது. அத்துடன் “தமிழ் ஈழம் வேண்டும்” என்ற கூச்சலும் கிளம்பி உள்ளது.

ஆதாரம்: http://www.thenewsminute.com/article/eternal-lament-being-tamil-modi-loses-face-veneer-dignity-falls-marina-56046

PETAஎன்ற மிருக உரிமைகளுக்காகப் போராடும் தன்னார்வு அமைப்பின் பெயர், அமெரிக்காவில் ஈடுபடும் கேலிக்கூத்தான செயல்களால் “ரிப்பேராகி” நாறுகிறது என்ற செய்தி ஆதாரங்களுடன் வெளிவந்து விட்டது.

ஆதாரம்: https://t.co/B6UT1CbqWr

மிருகங்களுக்கெதிரான கொடுமைகளைத் தடுக்கிறோம் பேர்விழி என்று கிளம்பிய PETA ஏமாந்த சோணகிரிகளின் காதுகளில் பூ சுற்றி, சில்லறை சேற்கும் ஒரு சகதித்தனமான சதி கும்பல்!

பாரதத்தில் கிட்டத்தட்ட 60% மக்கள் புலால் உணவு உண்பவர்கள். பசு மாடுகள், ஆடுகள், கோழிகள், மீன்கள் என பல தரப்பட்ட அசைவ உணவு வகைகளை எல்லா விதமான சமய நம்பிக்கை உடையோரும் இந்தியாவில் உண்கிறார்கள்.

அதற்கு இரையாகும் மிருகங்கள், தங்களை “வெட்டிக்கொன்று உண்டுவிடுங்கள்” என விண்ணப்பம் செய்கின்றனவா? அல்லது கசாப்புக் கடைக்காரர்கள் கருணை அடிப்படையில் தங்களது தொழிலை நடத்துகிறார்களா?

எத்தனைக் கசாப்புக்கடைகள் முன்பு PETA தொடர்ந்து ஆர்பாட்டம் நடத்துகிறது?

அந்த அமைப்பிற்காக ஆஜராகும் வழக்கறிஞர்கள் சுத்த சைவ உணவை மட்டும் உண்டு, பால் கூட [அதுவும் ஒரு விதத்தில் அசைவமே] அருந்தாத மூலையில் முடங்கி உள்ள முனிவர்களா?

எங்கோ இருக்கும் விஷமிகள் இது மாதிரியான கிலிமஞ்சாரோ அமைப்புக்களை உருவாக்கி, உலகில் விஷக்கிருமிகள் போல் பரவ விட்டு அதில் நயவஞ்சக நரித்தனமான பிழைப்பு நடத்தும் நாசவேலைக்கார அரக்கர்கள் கும்பல் என்பதில் யாருக்காவது சந்தேகம் இருக்க முடியுமா?

அபிஷேக் மனு ஸிங்க்வி போன்ற மூத்த காங்கிரஸ் தலைவர்களும் வழக்கறிஞர்களும் இந்த அமைப்பிற்காக ஆஜராகிறார்கள். அவர் பால் கூடக் குடிக்கத் தெரியாத பாப்பாவா? ஜல்லிக்கட்டு பற்றிய கட்டுக்கதைகளை இது போன்றவர்கள் புனைந்து பரப்புகிறார்கள். தடை உத்திரவுகளைப் பெற்று, நாட்டில் குழப்பத்தை விளைவிக்கிறார்கள்.

இது போன்ற பணிகளைச் செய்யக் கூடியவை – தேச விரோத சக்திகள் மட்டுமே.

ஆகவே, தேச விரோத சக்திகள், அமைதிப் பூங்காவான தமிழகத்தை இன்னொரு காஷ்மீராக மாற்றச் செய்து வரும் இழி செயல் என்பதற்கான அனைத்து அறிகுறிகளும் உள்ளன.

தமிழ் ஈழத்திற்கும் ஜல்லிக்கட்டுக்கும் இடையே உள்ள சம்பந்தத்தை அமாவாசைக்கும், அப்துல் காதருக்கும் மத்தியில் உள்ள உறவு எனக் கிண்டல் செய்யலாம். ஆனால், அந்தக் கேலிக்கூத்து காவல்துறை தலைமை அலுவலகத்தின் முன்பே அரங்கேறும் அலங்கோலம் அனுமதிக்கப்படுவது மட்டுமல்ல, ஊக்குவிக்கப்படுகிறது!

அதன் உள் நோக்கம் என்ன?

ஜல்லிக்கட்டுப் போட்டியால் காளைகள் வாழும்.

அவை பசுமாடுகளுடன் கூடி, கன்றுகளை உருவாக்கும்.

இந்தியாவிலுள்ள மாடுகளின் பால் ஊட்டச்சத்து மிக்கது. வெளி நாடுகளிலிருந்து இறக்குமதியாகும் ஜெர்ஸி மாடுகள் வழங்கும் பாலால் நோய்கள் பரவுகின்றன என்பதற்கு விஞான ரீதியான ஆதாரங்கள் உள்ளன.

இந்த நோய்களை குணப்படுத்துவதாகக் கூறி ரசாயன மருந்துக் கம்பெனிகள் வெட்கங்கெட்டப் பிழைப்பு நடத்துகின்றன.

இவை எல்லாமே நாட்டுக்குக் கெடுதல் செய்யக்கூடியவை.

ஆனால் அதெல்லாவற்றையும் விட வேறு ஒரு பெரிய அபாயம் உள்ளது.

இந்தியாவின் வட மேற்குப் பகுதியில் உள்ளதாகக் கூறப்பட்டு வந்த காஷ்மீர் பிரச்சனையை ஐக்கிய நாடுகள் சபை விவாதத்திற்குரியதல்ல எனத் தீர்ப்பு வழங்கி 7 ஆண்டுகள் ஆகிவிட்டன.

அந்த ஒரு விஷயத்தை வைத்தே பிழைப்பு நடத்தும் பாகிஸ்தான் ராணுவத்தின் கையூட்டுப் பெறும் கயவத்தனமான தளபதிகளுக்கு இந்தியாவில் சிக்கலை உருவாக்க ஒரு இடம் தேவைப்பட்டது.

ஊருக்கு இளைத்தவன் பிள்ளையார் கோயில் ஆண்டி என்ற ரீதியில், அதற்காகப் பயன்படுத்தப்படுவது தமிழகம்.

இதற்கான திடுக்கிடும் ஆதாரங்கள் உள்ளன!

இதனால் அரசியல் ஆதாயம் பெறும் சசிகலாவைச் சுற்றியுள்ள சிலந்திவலை பின்னிய ருத்திராட்சப் பூனைகள் பின்னணியில் இயங்குகின்றன. ஆனால் நடராஜன் போன்றோரின் பின்னிலிருந்து பாரதத்திற்குப் பாதகம் செய்பவர்கள் யார்?

கதிகலங்க வைக்கும் ஆதாரங்கள், நாளை!

உளவுகாத்தகிளி – 7

My international Tamil spy thriller’s next chapter is given below.

Please click here for accessing earlier chapters.

பிப்ரவரி 13 2009

காலை 8-10க்கு என்னைச் சந்திக்க வேண்டிய ஆள் ரயில் நிலையத்தில் நுழைந்தான். தலைமீது சுழலும் சிகப்பு விளக்கு மாட்டாத குறையாக, ஒரு அமெச்சூர் ஒற்றன் செய்யும் அத்தனைத் தவறுகளையும் செய்தான்.

சுமார் 40 வயது மதிக்கத்தக்க அந்த ஆள், ரேமண்ட்ஸ் ரக கறுப்பு நிறத்தில் கால் குழாய்களையும், அதே கலரில் க்ரொகொடைல் டீ ஷர்டும் அணிந்திருந்தான். சற்றே வழுக்கை விழுந்த உருண்டைத் தலை. முகத்தில் முடியே இல்லை.

மணி 8-30யைத் தாண்டியவுடன் டென்ஷன் ஆனான். மணிக்கட்டில் கட்டியிருந்த சீனாவில் தயாரித்த டூப்ளிகேட் டிஸ்ஸோ கடிகாரத்தை அடிக்கடிப் பார்த்தான். பெருமூச்சுக்களை விட ஆரம்பித்தான்.அவனிடமிருந்து சுமார் 10-15 அடி தூரத்தில் நின்று அவனை மானசீகமாக ஸ்கேன் செய்தேன். ஒற்றன் பணிக்குப் புதிதாக வந்த கத்துக்குட்டி என்பது தெளிவாகத் தெரிந்த்து. எனது சகாக்களுள் ஒருவரிடம் விசேஷ ஸ்கேனர் இருந்தது. அதன் உதவியுடன் அவனிடம் ஒரு நாட்டுத் துப்பாக்கி இருந்ததை அறிந்தோம்.

9-10க்கு கெட்ட வார்த்தைகளை முணுமுணுத்து நடை பாலம் மீது ஏற அவன் எத்தனித்தபோது அவனைக் கேஷுவலாக அணுகினேன்.

“மிஸ்டர் வ்யாக்ரபாத ரெட்டி?”

திடீரென நான் கேட்டதும் அவன் அதிர்ந்து போனான் போலும்.

“ஓம்…அவனு!”

சந்தேகமே இல்லை, இவனுக்குத் தெலுங்கின் “தெ” கூடத் தெரியாது.

“நேனு விக்ரம் ராவ். ஏமி மெஸேஜு?”

“யூ கெனாட் பீ விக்ரம் ராவ். ஹி இஸ் சப்போஸ்டு டு பீ…”

“நீங்கள் யாழ்ப்பணத்தவர் என்டு விளங்கிற்று. உங்க மெஸேஜ் என்னவெண்டுமெண்டு கதைத்தால், வடிவாகச் செயலில் இறங்கலாம், என்ன?” என்றேன். எனது வார்த்தைகள் சிலருக்குக் காமேடியாக இருக்கலாம். ஆனால், அவனுக்கு அது சிம்ம சொப்பனம்.

 “உங்களை எனக்கு அடையாளமே தெரிய இல்ல. கன நேரமா என்ட பக்கத்துல தான்…”

“வை டோண்ட் வி மூவ் ஸம்வேர் எல்ஸ்?”

வெறிடம் செல்லும் எண்ணத்தை வெளிப்படுத்திய நான், அவனது விடைக்குக் காத்திராமல், நடக்கலானேன்.

ரயிலடிக்கு வெளியே ஒரு டீக்கடையில், தம்மைப் பற்றவைத்து, அவன் சொல்வதைக் கேட்டேன்.

“வனிதா எங்கட இயக்கத்தைச் சேர்ந்தவர்,” என்று ஆரம்பித்தான்.

ஒரு சிறு தவறினால் அவள் சிறை செல்லவேண்டியதாயிற்று என்றான். இந்தியாவின் ரூபாய் நோட்டுக்கள் பாகிஸ்தானில் தத்ரூபமாக அச்சடிக்கப்பட்டு இங்கு வினியோகம் ஆகிறது என்றான். அதில் அவனது இயக்கத்தைச் சேர்ந்த சிலர் ஈடுபட்டிருப்பதையும், அவர்களது விலாசங்கள் தன்னிடமிருப்பதையும் கூறினான். நான் புருவங்களை நெரித்தேன். அதே கும்பல், சிவகாசியில் இந்திய ரூபாய் நோட்டுக்களை விட மிகவும் கைதேர்ந்த முறையில் அமெரிக்க டாலர்களை அடித்து வினியோக்கிறார்கள் என்றான். பின்னர் சிக்கிக்கொள்வது போலப் பாசாங்கு செய்து இந்தியாவின் பெயரை ரிப்பேர் ஆக்க இலங்கைத் தமிழர்களையும், அவர்களுடன் சில இந்தியர்களையும் சிக்க வைக்கும் திட்டம், பாகிஸ்தானின் ராணுவத் தலமைபீடமான ராவல்பிண்டியில் தீட்டப்பட்ட விவரங்களை உமிழ்ந்தான். சிவகாசி அச்சகத்தின் விலாசத்தையும் கொடுத்தான். புலிகளைக் “கர்ணல்” கருணா மொத்தமாகக் காட்டிக் கொடுத்ததால், தமிழீழ சுதந்திரப் போருக்குப் பின்னடைவு ஏற்பட்டது, என்றான். பிரபாகரன் தப்பித்துச் சென்றுவிட்ட உண்மையை இலங்கைப் போர் தளபதி சரத் ஃபோன்ஸெக்காவெ ஜனவரி 18 2009 அன்று கொழும்பில் உளரிவிட்டதாகச் சொன்னான். விரைவில் அவர் பெரும் சிக்கலில் மாட்டவிருப்பதாக ஆரூடமும் வேறு தெரியப்படுத்தினான்.

பத்து நிமிடங்களுள் இவனிடம் இனி ஒரு குந்துமணி அளவு முக்கியத் தகவலும் எஞ்சி இருக்கவில்லை என்பதை உணர்ந்தேன்.

“வனிதாங்கற யார்கிட்டேர்ந்தோ ஸின்ஹான்னு யாருக்கோ ஒரு மேஸேஜ் இருக்கறதா உங்க ஆள் ஒருத்தன் சொன்னானே…”

“அதை வனிதா தான் விளக்க இயலும். அதுக்காக, அவங்களை நீங்கள் நினைத்தால் வடிவா விடுவிக்க இயலும் எண்டு எனக்குத் தகவல் அனுப்பினவர். ஆனபடியால்…அவரை விடுதலை செய்ய…”

இவனிடம் பேசிப்பயனில்லை என உணர்ந்த நான், அருகிலிருந்த கடையிலிருந்து சிகரெட் வாங்கி வருவதாகச் சொல்லி நகர்ந்தேன். கண் இமைக்கும் நேரத்திற்குள் அவனை எனது சகாக்கள் குண்டுகட்டாக – தயார் நிலையில் இருந்த கவச வண்டியில் தூக்கிப்போட்டுச் சென்று விட்டார்கள். அந்த நிகழ்வுக் கோர்வைக்கு சரியாக இரண்டரை செக்கண்டுகள் தான் பிடித்தன. பெரிதாக யாரும் கவனிக்கவில்லை.

எதுவுமே நடவாதது போல சிகரெட்டை வாங்கிப் பற்றவைத்து, ஒரு ஆட்டோவில் ஏறினேன்.

திருப்பதியில் இந்த ஆப்பரேஷனுக்காகவே ஒரு ஃப்ளாட்டை வாடகைக்கு எடுத்திருந்தோம்.

அங்கு செல்கையில் எவரும் என்னைப் பின் தொடராத வண்ணம் திடீரென நான் பயணித்த வண்டி நகர்ந்தவுடன் ஒரு சிறு ட்ராஃபிக் ஜாமை எனது வேறு சில சகாக்கள் உருவாக்கினர்.

எங்கோ இந்தச் சம்பவங்களில் ஒரு அழுகிய மீன் வாடை அடிப்பதை உணர்ந்தேன். ஆனால் அதன் சூட்சுமத்தை என்னால் அப்போதைக்கு கணிக்க இயலவில்லை.

எனக்கேற்படவிருந்த அடுத்த அதிர்ச்சிக்கு நானே திருப்பதியில் சில நிமிடங்களுக்குப் பின்னர் வழி வகுத்தேன் என்பதை நான் அப்போது உணர்ந்திருக்கவில்லை.

-தொடரும்

எனது நண்பர்களுக்கு முக்கிய அறிவிப்புக்கள்:

நான் எழுதும் க்ரைம் நாவல் “உளவுகாத்த கிளி” யின் 5 அத்தியாயங்கள் இது வரை பிரசுரமாகி உள்ளன.

அதனை இது வரை சில நூறு நண்பர்கள் படித்துள்ளார்கள். படித்த அனைவருமே, “மிகவும் புதுமையாக, ரசிக்கும்படியாக உள்ளது. பெரும் எதிர்ப்பார்ப்பைக் கிண்டி உள்ளது,” என்று கூறி உள்ளார்கள்.

நண்பர்கள் வேண்டுகோளுக்கிணங்க, அதன் 5 அத்தியாயங்களின் லிங்கை இங்கே தருகிறேன்: http://wp.me/P7bYkZ-Hv

கதையின் அனைத்து அத்தியாயங்களும் தயார்.

அவற்றை மேலும் மெருகூட்டும் பணியில் ஈடுபட்டுள்ளேன்.

சிலர் அதைப் புத்தகமாக வெளியிடலமே என்றார்கள்.

புத்தகத்தை வாங்க விரும்புவோர், எனக்குத் தகவல் தெரிவிக்கவும். எனது id:  haritsv@hotmail.com

நான் ஏற்கனவே எழுதிய மஹாபாரதம் தொலைக்காட்சித் தொடரின் வசனங்கள் [1320 பக்கங்கள், விலை ரூ.1000] சென்னையில் வானதி பதிப்பகத்தில் விற்பனைக்கு உள்ளது. விலாசம்: தீன தயாளு தெரு [பெரிய தபால் நிலையம் அருகில்] தியாகராய நகர், சென்னை 600 017.

தொலை பேசி எண்: [044] 24342810. தொடர்புக்கு திரு. ராமு, உரிமையாளர்.

“மஹாகவி பாரதியின் மரணம், ஒரு ஃப்ளாஷ்பேக்” என்ற நிஜமான சம்பவத்தை ஒரு கதை போல எழுதி உள்ளேன்.

அதன் லிங்க்: http://wp.me/p7bYkZ-Dj

இதற்கு முன்பு ஒரு சில வாசகர்கள், வானதி அலுவலகத்தில் வந்து புத்தகத்தைப் வாங்கிச் செல்கையில், என் ஆட்டோகிராஃப் கிடைத்தால் நன்றாக இருக்கும் என்றார்கள். சிலர் அவ்வாறு பெற்றும் சென்றார்கள்.

அவ்வாறு இனி எனது ஆட்டோகிராஃபுடன் மஹாபாரதம் புத்தகத்தைப் பெற விரும்புவோர், எனக்கு ஈமெயில் அனுப்பலாம். நிச்சயமாக, நேரம் குறித்து, வானதி அலுவலகத்திற்கு வந்து கையொப்பமிட்டுத் தருகிறேன்.

நன்றி!

தி சு வெ ஹரி [எ] துக்ளக் வெங்கட்

Will Fresh Twist To Telecom Scandal End Tamil Nadu’s Dravidian Political Antics?

In the assembly elections of Tamil Nadu – politicians have won and the people have lost.

After these elections, Tamil Nadu’s murky DRAVIDIAN political pool will dry up.

This has been achieved cleverly through politicians’ clamour for power. All of them put together, successfully obfuscated the real issues.

A single event in the immediate aftermath of the Tamil Nadu elections could change the face of Dravidian political fixed matches in the southern Indian state.

Even as sweepstakes are being run by gambling politicians over the final denouement after the recently concluded assembly elections in Tamil Nadu, the nation’s biggest telecom scandal worth at least Rs.50 lakh crores – has resurfaced with a cruel twist.

Prabhakaran, a 25-year-old man has confessed to reporters in Tamil Nadu that he had murdered the aide of former Union Telecom Minister A Raja along with former top cop Jaffer Sait and another person. The person has since dropped out of sight.

It was the Rs.50 lakh crore 2G Spectrum scandal that had caused the Dravida Munnetra Kazhagam led by Karunanidhi to lose power in 2011. The so-called suicide of the main accused A Raja’s aide Sadiq Batcha had been brushed under the carpet by half a dozen bent cops at the level of Directors General of Police.

This developmemt may not improve or decrease the chances of incumbent Tamil Nadu Chief Minister J Jayalalithaa returning to power in Tamil Nadu or her challengers that include Karunanidhi and washed up actor Vijaykant.

But its aftermath could.

If Jayalalithaa wins, retired DGP Letika Saran and one of her flunkeys – T Rajendran could be questioned either by the state’s own Crime Branch CID. In case the DMK wins, the Central Bureau of Investigation could be asked to reopen the case by Union Home Ministry – to force Karunanidhi’s hypothetical regime on the backfoot right from day 1.

When that happens, telecom auctions could go for a toss.

There is worse.

The Rs.25 lakh crore granite scandal has been conveniently forgotten. In this both the main contenders – Jayalalithaa and Karunanidhi are equally involved, reports reveal.

In all these, the involvement of the main Dravidian parties – directly or indirectly – can never be ruled out.

Journalistic freedom is a mirage in Tamil Nadu.

P.A.Jacob,66, (former MRF Exports Manager)  and his wife Mony Jacob,61, who were found murdered at their Velacherry bungalow on November 2006 in the heydays of Karunanidhi coming back to power. The victims’ stolen car was recovered from Kancheepuram a week later. The amount lost from the house remained unknown, as their three children were and are US residents. The bungalow has remained closed for the past 10 years and the case has been in cold storage. Jacob was a fairly rich man. A property related dispute is said to have led to his murder. The needle of suspicion pointed to DMK bigwigs. The case continues to remain undetected.

The matter was raised with Letika Saran by a senior journalist – and a relative of the victims. Saran, one of the blue-eyed-girls of Karunanidhi, feigned ignorance.

None would help the journalist with 40 years’ blemishless credibility.

There is a reason.

Despite being on the wrong side of 90, Karunanidhi is arguably wiliest Indian politician alive in India. Greenhorn reporters are tickled pink by the nonagenarian who calls himself a working journalist.

The press in Chennai generally crawls when asked to bend by the powers that be.

Thanks to a totally fractured opposition – there is a 5-cornered contest – where every political outfit is testing its strength thus proving to the common man that all of them are stronger than the will of the gullible public.

By ruling out the possibility of his political heir apparent MK Stalin of being anointed CM for the time being, Karunanidhi may have shot himself in the neck. That statement led to dejected Stalin aides going on a tools-down spree on the eve of the elections.

To wit, the nonagenarian was quoted as saying, “If something untoward happens to me, Stalin would be CM.”

The governments of Jayalalithaa and Karunanidhi have had equal roles in supressing the two horrible truths mentioned above – as the two foes are reported to have their fingers in every dirty pie in India.

Both of the Dravidian mainstays – Karunanidhi and Jayalalithaa have a lot to lose if the two cans of worms cited above are opened.

Notwithstanding all this, the fact remains that regardless of either of the Dravidian parties coming to power, the gullible voters of Tamil Nadu would end up with a fat lot of nothing.

The salient features of the denouement’s final crescendo that could prove to be the beginning of the end of Dravidian political dramas in Tamil Nadu:

  1. Somewhat justifiably, Karunanidhi believes that he is the unifying factor of his party that began its existence in the fifties on the plank of separatism. Stalin does not have that ability. At best, he controls a rump of the party.
  2. The chances of Karunanidhi returning triumphant to Fort St George as the state’s CEO seemed brightening as his bête noire current incumbent Jayalalithaa began offering unbelievably large number of freebies. ‘This is the surest sign that the tide has turned against her,’ media apologists of Jaya said in a chorus of injured tones. Such sentiments’ echoes are being heard through some of the ubiquitous exit polls. The confusing swings range from a Jaya defeat, through a hung assembly and finally end in AIADMK’s triumphant return to power. 
  3. There are, nevertheless, other opinions.“The 32% vote-bank of Jaya is intact. The anti-incumbency factor against the lady is indeed heavy, but this election is without major issues. This implies a status quo ante situation. If that is the lie of the land, the scattered votes of the opposition will end in her reaching home – fully dry and spry,” a senior cop said.
  4. That statement has a strange corollary. “If one counts the votes of the combined total of the votes of the current opposition – Jaya would end up losing by several lengths. To turn that Achilles Heel into an advantage, a major section of the police force – that continues to be loyal to her – came up with the idea of using this disadvantage into an ace in the hole – by actually driving bigger crowds to her challengers’ rallies. If it worked like it was expected to, the development could lead to her political opponents’ garnering larger numbers of votes individually. Nevertheless, such individual tallies aren’t expected to match her magic vote-bank figure of 32%,” sources in the gang of shamuses reporting to the centre opined.
  5. In 2006, the DMK and its allies had polled more votes than those garnered by Jaya. Karunanidhi did not have a majority on his own. His regime survived on the crutches provided by Congress’s 35 legislators, the second largest constituent of the Democratic Progressive Alliance [the euphemism for UPA in TN]. Yet, local Congress leaders could not get as much as a peon appointed in the Tamil Nadu regime. “Knowing Karunanidhi’s reluctance to share the spoils of power, some of those who currently oppose the ageing femme fatale of the south Indian politics would negotiate and land the odd berth in a hypothetical coalition ministry. Perhaps, Jaya’s trouble-shooters have succeeded in spreading fear amongst Jaya’s challengers of being without power if Karunanidhi ascends the throne with a single operative sentence: How can anyone believe that a 93-year-old power hungry man who isn’t ready to cede his throne to his long-time political heir would share power with lesser mortals in the other parties? Simply put, this single factor is the self-delivered bolt-shot on the foreheads of Jaya’s challenger steeds in the current opposition,” the intelligence operative, also a racing enthusiast, said.

Meaningless

To comprehend the meaninglessness of it all – one only needs to take a casual look at the Radhakrishnan Nagar assembly constituency from where the incumbent CM is seeking re-election. There are 45 candidates in the fray. Jaya has 4 serious challengers from Tamil Nadu’s political mainstream – all of them non-males. One of them is C Devi, a transgender.

The Dalit outfit – claiming to oppose Jaya tooth and nail – the Viduthalai Chiruthaigal Katchi [free panthers’ party] and a self-professed representative outfit of the most oppressed castes – has fielded veteran educationist Vasanti Devi. She belongs to a ‘forward community’.

The names of the parties that lead the electoral ‘fronts’ tell another back-end story.

At the head of the pecking order is the ruling All India Anna Dravida Munnetra Kazhagam [AIADMK].

The next in line is the Dravida Munnetra Kazhagam.

The ‘third’ front is led by washed up actor Vijayraj Naidu also known as Vijaykant. He heads the Desiya Murpokku Dravida Kazhagam.

One of the mainstays of the group led by Vijaykant is Marumalarchi Dravida Munnetra Kazhagam.

In a rather strange way, despite being the head of a Dravidian party, Jayalalithaa is the antithesis of every aspect of the term’s political ambit. But for the washed up actor Vijaykant – who may soon be Vijay-Can’t, the rest of the Dravidian leaders are self-professed, anti-Brahmin atheists who openly speak about their hatred for Hindi.

Jaya was born an Iyengar Brahmin, is an openly devout Hindu, speaks fluent Hindi and has political aspirations to lead India. Her debut Hindi film was Izzat – in which she played one of the 2 female leads opposite north Indian ‘he-man’ of yesteryears – Dharmendra. [1]

Dr Subramanian Swamy – one of her bitter opponents has similar salient political features.

Hailing from Madurai district’s Sholavandan, Dr Swamy is Jaya’s male mirror image. Swamy had won his Lok Sabha seat from Tamil Nadu [Madurai, virtually his hometown] with the support of Jayalalithaa!

But, there are ‘other minor’ differences.

Dr Swamy has vowed to politically erase the Dravidian parties.

The Harvard scholar points to Jaya’s Karnataka origins and calls the yesteryear actress – an outsider.

The DMK – headed by one of India’s cleverest politicians – nonagenarian Muthuvelar Karunanidhi had tried the same trick against Jaya’s political mentor Marudur Gopalamenon Ramachandran a.k.a. MGR whose mother tongue was Malayalam. The move bombed. Between 1977 and 1987 – the last decade in his life – MGR remained on top of the political table in Tamil Nadu.

Dravidian parties began dictating terms in Tamil Nadu since the 60’s.

Dravidian parties began their existence during the Freedom Struggle as anti-Brahmin, anti-Hindi, anti-Hindu and anti-India outfits citing the Aryan invasion of India. Some of them drew sustenance from the colonial powers’ dirty tricks department. Six decades later, most of them have given up those pretences.

The Aryan invasion theory is being termed a myth.

That endeavour must be attributed to US-born Padma-award winning scholar David Frawley also known as Vamadeva Shastri.

In a nutshell, Tamil Nadu’s so-called Dravidian cult now has a Brahmin leader, whose every policy is adversarial in nature to almost all the causes espoused by the origin of Dravidian parties – the atheist Dravidar Kazhagam!

The national mainstream parties in Tamil Nadu are as dry as the river-beds of Palar and stretches of Cauvery. While the flow of the former is as polluted as the river-waters during their traverse through Vellore District of Tamil Nadu, the latter rises in Karnataka. Ryot-majority dominated Tamil Nadu’s river-water sharing dispute with the same sort of crowd in Karnataka has been perennially visible for over 4 decades. Jaya’s Kannadiga origins complete the ironical circle.  

Transgender Devi belongs to the secessionist Naam Tamilar Katchi [NTK – Party of Us Tamils]. It gives this curious tale’s flipside.

Contradictions’ galore

The politics of Tamil Nadu is an unbelievable bundle of contradictory, antithetical conundrums, starting with NTK boss Seeman. He supports Rajiv Gandhi killer and late Tamil Tiger terrorist V Prabhakaran. Jayalalithaa is guarded by the National Security Guard [NSG] Black Cats from attacks mounted by the LTTE. Yet, she has been repeatedly seeking the release of the 7 LTTE convicts found guilty of the foul murder of former Prime Minister Rajiv Gandhi.

Leaderships’ Dealerships

Congress-DMK love-hate confusion

The blow-hot-blow-cold relationship between the DMK and the Congress was kick-started by the founder of the Daily Thanthi [Telegraph] group of newspapers SP Adithanar [2] – whose headquarters are situated cheek by jowl with the mother of all secessionist ‘non-political’ parties in India – the Dravidar Kazhagam [DK]. The precincts of the Chennai city Police Commissioner’s office is located bang opposite both the offices mentioned before. So much for maintenance of law and order!

The antithetical roots

Adithanar had flanked the first ‘Dravidian’ CM – Conjeevaram Natarajan Annadurai [CNA] when the party attempted to find its moorings – purely on the secessionist plank. CNA had founded the Dravida Munnetra Kazhagam [DMK – party for the progress of Dravidian People]. It had the same aim – a separate Dravidian State with the fissiparous slogan. Adainthaal Draavida Naadu, Illayel Sudukaadu [either the Dravidian State or the cremation ground] had been the first clarion call by CNA. It is widely believed CNA had hoped to succeed DK founder EV Ramaswamy Naicker. But, when Ramaswamy, anti-Dravidian commentators aver, married Maniyammai [40 years his junior at the time of marriage] and bequeathed his wealth to a trust headed by her and K Veeramani, CNA decided to plough a different furrow – claiming to emancipate Tamils through an electoral outfit – the DMK.

DK has remained beyond the electoral arena since inception. It, however, continues to espouse causes that border on secessionism. Throughout the latter part of his life – Ramaswamy spoke derisively of the DMK. Naicker’s successor has hailed both Karunanidhi and Jayalalithaa – depending on who ruled the state. He also riled against the same politicians – depending on non-political-expediencies.

The DMK’s climb to political power is often wrongly cited as its anti-Hindi stir in 1967. One event that changed the narrative was an attempt on MGR’s life by fading atheist actor MR Radha. And it was that happenstance that actually catapulted the DMK to power.

That was the beginning of the ironical nature of Tamil Nadu politics raised to the power of infinity. The DMK used the shooting as an election ploy – displaying the posters of MGR with a heavily bandaged neck to romp home. Radha, who could never read Tamil [his mother tongue was Telugu] had always hated both the Congress and MGR. MGR’s stock improved and he was eulogised as the King-Maker. But, the main casualty was the Congress. In 1969, the Congress led by Indira Gandhi virtually hocked its Tamil Nadu unit to Muthuvelar Karunanidhi – who had succeeded in becoming CM after the demise of Annadurai.

Ironically, Devi – one of Jaya’s challengers – was and is not serious about giving Jayalalithaa a fight at all, as is evident from a quote in a popular website. “Jayalalithaa is one of the biggest leaders in the state. I’m not standing against her, I’m standing for the people in the constituency,” Devi was quoted as saying.

A wag in Chennai summed all this up with this nugget:

“The Dravidian part of Tamil Nadu politics began its ascent when Adithan won his first seat in the state assembly from the constituency aptly named Sathankulam – that translates into English as Devil’s Pool. That pool has dried now. The name of the constituency where Adithan found his Waterloo twice – Srivaikuntam – the abode of the dead as per Hindu beliefs is its cruel epitaph. Meanwhile, the ordinary Tamil citizen of this state – once ruled by stalwarts like Kamaraj – was short-changed then, and is short-changed now!”

[1]

There are strange parallels to the lives of the actors – MGR, Jayalalithaa Dharmendra and Hema Malini on the issue of their links with the opposite sex.

Dharmendra’s ‘second wife’ is actress Hema Malini, born an Iyengar Brahmin.

Dharmendra’s physique is often compared with that of MGR.

Dravidian MGR began his political career as a member of the Congress – the so-called national party that has virtually been ground to dust in Tamil Nadu – by the same Dravidian parties.

To marry Hema Malini, Dharmendra and Hema Malini briefly converted to Islam. Yet, both belong to the loud right-wing Hindu chauvinist fringe in the BJP.

Jaya’s political troubles in the middle of her career were partly due to land improperly allocated to her personal fiefdom in the heart of the Chennai.

Hema Malini has been accused of pocketing  prime land for prices comparable to a song in Mumbai.

The residences of both Jaya and Hema are located within 700 metres of each other in Chennai’s fashionable Poes Gardens district.

Next door to the AIADMK party headquarters in Chennai’s Lloyds Road [now Avvai Shanmugham Salai] is a marriage hall that belongs to Hema Malini.

Hema Malini’s Tamil film career never actually took off in the 60’s despite her being fluent in Tamil as the language is her mother tongue. Her debut film was Idhu Sathiyam [this is the truth]. Even today, her Hindi diction shows traces of a faint Tamil accent. On the other hand, Jayalalithaa speaks flawless Hindi, was as much an accomplished dancer as Hema is and tried her hand in Hindi films. It came a cropper after the 60’s classic Izzat – most of which was shot in what had been Madras.

Izzat and Hema Malini’s Hindi debut movie Sapnon Ka Saudagar [Merchant of Dreams] were released in 1968. Both did poor business at the box office. Sapnon Ka Saudagar had been rejected by another actress from the south – who also dominated the north Indian silver screen – Vyjayantimala – incidentally – of Iyengar extraction. She is a fromer Congress MP – who had won from the South Madras parliamentary constituency – that encompasses the residences of all the 3 ladies. 

Vyjayanthimala is the niece of late character YG Parthasarathy – whose theatre group UAA served as the acting training ground for Jayalalithaa.

Vyjayanthimala and Jayalalithaa went to the same school – Church Park Convent.

Vyjayanthimala is distantly related to Latha Rajnikant – who also resides in Poes Garden with her superstar husband. And it had been Rajnikant who had first contributed to the first electoral defeat of Jayalalithaa in 1996. The actor’s stills on a cycle in the movie Annamalai was used by late Congress leader GK Moopanar’s party – the Tamil Manila Congress. The offices of TMC are within a 1 km distance of the residence of Jayalalithaa.

Incidentally, Rajnikant is Jayalalithaa’s neighbour

Born as Shivaji Rao Gaekwad, Rajnikant was a bus conductor in Bangalore, before he chose a movie career. In the mid-70’s, despite being a struggler at that time, he rejected the offer to play the male lead opposite Jayalalithaa in her comeback film Suryakanthi.

[2]

Excerpts from the Wikipedia dossier on SB Adithanar:

Adithan started the “Tamil Rajyam” party in 1942. During 1947–52, he was a member of the Madras Legislative Council. He contested and won the 1952 election from Tiruchendur as a candidate of T. Prakasam’s Kisan Mazdoor Praja Party [KMPP]. He was elected as an independent candidate in the 1957 election from Sathankulam.

In 1958, Adithan founded the “We Tamils” [WT] party on the plank of forming a sovereign Tamil state. The party’s stand was more radical than the Dravida Nadu demand of Periyar E. V. Ramasamy’s Dravidar Kazhagam. It wanted the creation of a homogeneous Tamil state incorporating Tamil speaking areas of India and Sri Lanka. The party’s headquarters was named as Tamiḻaṉ Illam [Home of the Tamil]. In 1960, WT organised state-wide protests for the secession of Madras and the establishment of a sovereign Tamil Nadu. The protests were marked by the burning of maps of India (with Tamil Nadu left out). Adithanar was arrested for organising them. The party along with M. P. Sivagnanam’s Tamil Arasu Kazhagam was also involved in the movement to change the name of the state from Madras State to Tamil Nadu. Adithan lost the 1962 election from Tiruchendur and got himself elected to the Legislative Council in 1964. The WT contested the 1967 election as an ally of the Dravida Munnetra Kazhagam (DMK) under the DMK’s “Rising Sun” symbol. It elected four members to the Assembly, including Adithan, who won from Srivaikuntam. The party merged with the DMK in 1967.

On 17 March 1967, Adithan became the speaker of the assembly defeating the Swatantra Party candidate K. S. Kothandaramiah, by 153 votes to 21. Despite being the Speaker of the state assembly [a port believed to be non-partisan] Adithan attended the DMK political conference held at Thanjavur in 1968 and also took part in political activities in his constituency. Adithan remained unapologetic. “I am as much as a politician as the honourable leader of the opposition is and as such, I cannot refrain myself from the party activities of the DMK with whose support and under whose symbol I have been elected to the Assembly. But it does not mean that I am partial and partisan,” he was quoted as saying at that point in time, wrote M Kaliyaperumal in his seminal work The office of the speaker in Tamilnadu: A study, Madras University. pp. 92–96, published in 1992.

This controversy led to Adithan resigning as speaker on 12 August 1968. For such loyalty, in February 1969, Adithan was made Minister for Cooperation by M. Karunanidhi after the demise of Annadurai. In the 1971 elections Adithan was returned to the assembly from Srivaikuntam. He continued as the Minister for Cooperation.

The (DMK) split in 1972, with M. G. Ramachandran forming the Anna Dravida Munnetra Kazhagam (ADMK). Adithan supported the ADMK. He contested and lost the 1977 election as an ADMK supported independent from Sathankulam. He also lost the 1980 election from Srivaikuntam.

The world is watching all this with a lot of interest. Evidence:

India 3718
United States 1090
United Kingdom 220
United Arab Emirates 113
Singapore 86
Canada 80
Australia 74
Oman 54
France 43
Germany 31
Saudi Arabia 24
Ireland 15
Pakistan 15
Qatar 14
Bahrain 12
Malaysia 12
South Africa 12
Netherlands 12
Kuwait 11
Switzerland 11
Russia 11
Turkey 10
Philippines 9
Thailand 8
Japan 7
Norway 7
Spain 7
Nigeria 7
South Korea 7
Hong Kong SAR China 6
Kenya 6
Poland 5
Israel 5
Taiwan 5
Belgium 4
Italy 4
Sweden 4
Nepal 3
Sri Lanka 3
Greece 3
European Union 3
Botswana 3
Finland 3
Indonesia 3
Denmark 3
Vietnam 2
Colombia 2
Tanzania 2
Croatia 2
Morocco 2
New Zealand 2
Bangladesh 1
Congo – Kinshasa 1
Mauritius 1
Ghana 1
Seychelles 1
Angola 1
Trinidad & Tobago 1
Ethiopia 1
Timor-Leste 1
Martinique 1
Macau SAR China 1
Brazil 1
Macedonia 1
Cyprus 1
Venezuela 1
Maldives 1
Lithuania 1

The Toxic Chidambaram Smokescreen

Is the Congress party’s ‘feeble defence’ of former Union ‘recount’ Minister P Chidambaram meant to make him the fall guy to divert attention from the hideous lies uttered by the senior lawyer about the foul murder of former Prime Minister Rajiv Gandhi?

Is that why the 12-year-vintage encounter-tales of terrorist Ishrat Jahan and her accomplices are being resurrected?

Is Chidambaram’s obfuscation of the issue part of this game plan?

Are United Progressive Alliance regime’s ‘saffron-terror’ lies part of the smokescreen to distort the patriotism of Sikh and Tamil jawans within the ranks of the Indian army?

Is there a devilish plan to resuscitate separatist Kashmir and Khalistan and the sudden interest in the Tamil speaking minority of Lanka’s war-torn north a trick to break-up India?

For over 5 years Congress boss-woman Sonia Gandhi’s links with the KGB and the Inter-Services Intelligence have been exposed in these columns. They have been corroborated by others like ace lawyer Ram Jethmalani.[1]

Chidambaram’s countenance being projected as the spoiler has other sinister angles covering Tamil Nadu. Chidambaram had sung Rajiv Gandhi’s murder mastermind Prabhakaran’s paeans. The lawyer also had repeatedly lied about the fate of the Tamil Tiger terrorist and totally confused Tamil Nadu politics.[2]

The mystery over the end of Prabhakaran is yet to be solved. [3]

Chidambaram is being projected as the link between Pak terrorism and the alleged saffron terror. But, his connections with the underbelly of Tamil Nadu politics – in turn linked to Tamil nationalism and the cover-up of the real secrets of the cold-blooded murder of Rajiv Gandhi need to be urgently unearthed.

 The question to be asked:

Is the Congress party’s ‘feeble defence’ of former Union ‘recount’ Minister P Chidambaram meant to make the fall guy to divert attention from the hideous lies uttered by the senior lawyer about the foul murder of former Prime Minister Rajiv Gandhi?

[1]

Evidence pointing to Sonia Gandhi’s diabolic links with the KGB were published by this author. Corroboration was provided by ace lawyer Ram Jethmalani. Excerpts:

Resolution reference number CPSU/CC/No 11228/3 dated 20 December 1985 endorsed by the USSR Council of Ministers in Directive No 2633/Rs dated 20 December 1985 cleared payments made to Sonia Gandhi’s family from 1971 onwards.

 The fact had been confirmed earlier by audit report CPSU/CC resolution No 11187/22 OP dated 10/12/1984.

The Russian government confirmed it all in 1992.

The cryptic statement claimed that money had changed hands the sake of “Soviet ideological interest” in 1992 – a year after the assassination of Rajiv Gandhi.

On December 18 2010, a report in the columns revealed that Sonia Gandhi was introduced to Rajiv Gandhi in Cambridge in the 60’s by Salman Taseer who had once been a serving agent of Pakistan’s ISI.

Taseer was assassinated on January4 2011 for blasphemy. The killer was Mumtaz Qadri – Salman’s bodyguard was hanged later.

These were copycat acts congruent with the murder of Indira Gandhi in 1984 at the hands of her own bodyguards and its aftermath.

The pogrom in 1984 had left thousands of Sikhs dead.

Operative excerpts citing Ved Marwah, then a joint secretary in the ministry of social justice said thus:

“We came to know around 11 that she had been shot. I immediately caught a bus to Delhi. I was anguished at the death of the Prime Minister. But the riots left me very, very angry. While Indira Gandhi’s assassins were brought to justice (Satwant Singh and co-conspirator Kehar Singh were executed on January 6, 1989), those who killed Sikhs in her name are roaming free to this day.”

Sikhs are the sword arm of India – especially in the armed forces who have laid down their lives in very large numbers.

Maneka Gandhi, the widow of Sanjay Gandhi was forced to leave Indira Gandhi’s household in 1982. She was born a Sikh and a symbol of the faith – guarding the PM’s house from the inside.

The diktat of vide the first Anandpur Sahib resolution by 10th Guru – Gobind Rai in April 1699 states that Sikhism is the sword and shield arm of the Hindu faith that shall guard undivided India that is Bharat.

Pakistan used the imagery of Anandpur Sahib for the Khalistan declaration from the same spot as Guru Gobind Singh. The first resolution in the presence of the 10th Guru vowed to defend Bharat. The latter was meant to create a dissension within India – spearheaded by the Sikhs!

Operation Bluestar divided the Sikhs.

Sikh terrorists and the Indian army were led by Shahbeg Singh and Kuldip Singh Brar respectively who had fought shoulder to shoulder during the Bangladesh liberation war of 1971 crushing Pakistani troops and managing to capture over 90,000 prisoners of war including Pak general A.A.K Niazi.

Sikhism’s last preceptor Guru Gobind Singh termed his faith as the ‘eternal, living sword and shield arms of Hinduism’ that would ensure an equal society within the realm of UNDIVIDED INDIA which would be ruled as per the tenets of Khalsa – an egalitarian system created by him. The operative sentence had been RAAJ KAREGAA KHALSA [meaning India shall be ruled by the principles of Khalsa].

The only nation to benefit by alienating Sikhs within the Indian mainstream is Pakistan – which continues to support the now nearly defunct Khalistan movement.

Pakistan’s ISI and its flunkey terrorist organisations had links with the Liberation Tigers of Tamil Eelam [LTTE] and its leader Tamil Tiger terrorist Prabhakaran.

Excerpts from the relevant Wikipedia dossier:

Arms Procurement and shipping activities of LTTE were largely clandestine. Prior to 1983, it procured weapons mainly from Afghanistan via the Indo-Pakistani border. Since late 1997, North Korea became the principal country to provide arms, ammunition, and explosives to the LTTE.

The LTTE members operated a cargo company called “Otharad Cargo” in the United Arab Emirates. There are reports that the LTTE met Taliban members and discussed the “Sharjah network”, which existed in the Sharjah emirate of the United Arab Emirates. The Sharjah network was used by Victor Bout, an arms-smuggling Russian intelligence agent, to provide the Taliban with weapons deliveries and other flights between Sharjah and Kandahar.

The Mackenzie Institute claimed that LTTE’s secretive international operations of the smuggling of weapons, explosives, and “dual use” technologies is attributed to the KP Branch, headed by Selvarasa Pathmanathan prior to 2002.

The European Union banned LTTE as a terrorist organisation on 17 May 2006. In a statement, the European Parliament said that the LTTE did not represent all Tamils and called on it to “allow for political pluralism and alternate democratic voices in the northern and eastern parts of Sri Lanka”.

In October 2014, the European Court of Justice annulled the anti-terrorism sanctions and several other restrictions placed on the LTTE in 2006. The court noted that the basis of proscribing the LTTE had been based on “imputations derived from the press and the Internet” rather than on direct investigation of the group’s actions, as required by law. Later, in March 2015, the EU re-imposed the sanctions and restrictions.

[2]

The ‘political relationship’ between the Congress and the DMK, to say the least, is a strange bundle of contradictions and flip-flops.

The DMK regime was pulled down twice at the instance of the Congress party in 1976 and 1991 for corruption and anti-national activities respectively, avers Wikipedia. Operative excerpt:

Indira Gandhi dismissed the Karunanidhi government in 1976 based on charges of possible secession and corruption.

In 1997, the IK Gujral regime at the centre was toppled by the Congress because it did not take action against the DMK – which the Jain Commission said, had an important conspiratorial role in the killing of Rajiv Gandhi.

According to a report in Economic Times, it was Sonia who caused the crash of the United Front coalition government headed by Gujral. Operative excerpt:

The arrival of Sonia Gandhi on the political scene saw her party insisting that DMK ministers resign from the UF government, in the wake of the Jain Commission’s alleged adversarial remarks on the party’s role in Rajiv Gandhi’s assassination.

Tamil Dalit leader Thol Thirumavalavan openly supports the LTTE and Prabhakaran. He repeatedly slams the Congress for the genocide of Tamils in Sri Lanka. Yet, he won the 2009 parliamentary elections from the Chidambaram Reserve constituency with the support of the Congress and the DMK.

The same Sonia Gandhi called Karunanidhi a pillar of strength on March 10 2010.

Karunanidhi has supported Prabhakaran since 1989.

Karunanidhi obliquely referred to the Congress as a ‘bad friend’ in 2011.

[3]

Prabhakaran was “declared assassinated” on May 18 2009 – but the Sri Lankan regime is yet to provide evidence that the body paraded on India’s television screens on May 19 2009 was indeed that of the boss who controlled the shamefully cruel organisation Liberation Tigers of Tamil Eelam [LTTE].

Operative excerpt from the Time’s report:Prabhakaran was one of 18 top LTTE leaders killed in the early-morning ambush, the government said. On May 19, the army released images to Sri Lankan television of Prabhakaran’s body, still in its uniform, in which his face is clearly visible. For the generation of Sri Lankans who have grown up knowing only a nation in conflict, the image of Prabhakaran has loomed over their lives, either as enemy or saviour. More than 70,000 people have been killed in 26 years of war in Sri Lanka, and there are those who will not believe the elusive figure is gone until they see proof.

[Emphasis added]

India is in possession of the fingerprints of Prabhakaran. If the body paraded on television screens on May 19 2009 was that of Prabhakaran, the evidence could have been easily presented by comparing prints from the body with those in Tamil Nadu. Prabhakaran had been fingerprinted in 1981 during a shootout with another militant Uma Maheshwaran in Chennai’s Pondy Bazar.

Excerpts from the Wikipedia dossier on that incident:

On May 19, 1982, a shootout occurred at about 9:45 p.m. at Pondy Bazaar, Mambalam, Madras between LTTE and PLOTE members. V. Prabhakaran and Raghavan (alias Sivakumar) of the LTTE, armed with revolvers, opened fire on Jotheeswaran and Mukundan (alias Uma Maheswaran) of the PLOTE. In the mid-1970s, both Prabhakaran and Uma Maheswaran were members of the LTTE. During the gunfire, Jotheeswaran sustained bullet injuries both in his right and left thighs. Mukundan was also shot at but escaped unhurt.

The accused V. Prabhakaran and Sivakumar were arrested and remanded. Both of them were proclaimed offenders of the Sri Lankan government with a reward on their head of Rs. 5 lakhs each.The accused remained in custody until August 5, 1982 when they were released by the orders of the court on conditional bail.

In 1986, during Operation Tiger, Prabhakaran was hauled to the police headquarters. A detailed account of the LTTE arms has been given in a blog penned by an unidentified person – believed to be close to the Government of Sri Lanka.

Prabhakaran was fingerprinted in Madras, 1986.

The world at large is very, very interested in these blogs! The evidence:

India 2095
United States 623
United Kingdom 125
United Arab Emirates 56
Singapore 45
Australia 42
Canada 41
France 29
Oman 23
Germany 20
Saudi Arabia 12
South Africa 10
Turkey 9
Pakistan 9
Qatar 9
Switzerland 8
Malaysia 7
Thailand 7
Netherlands 7
Spain 6
Norway 5
Kuwait 5
Poland 4
Philippines 4
Israel 4
Russia 4
Taiwan 4
European Union 3
Ireland 3
Denmark 2
Botswana 2
Nigeria 2
Greece 2
New Zealand 2
Japan 2
Sweden 2
Indonesia 2
Cyprus 1
Croatia 1
Ghana 1
South Korea 1
Sri Lanka 1
Bahrain 1
Macau SAR China 1
Brazil 1
Macedonia 1
Timor-Leste 1
Italy 1
Martinique 1
Venezuela 1
Finland 1
Hong Kong SAR China 1
Maldives 1
Seychelles 1
Nepal 1