Will Fugitive Scofflaw Zakir Naik Be Caught At All?

Could India’s officialdom be spreading glib lies about attempting to apprehend scofflaw hate-mongering Islamic preacher Zakir Naik?

He has reportedly applied for a Malaysian citizenship in the mainstream media.

Congress apologists and leading lights of the ruling Bharatiya Janata Party are trading charges in the matter after Amir Gazdar one of his aides confessed serious wrongdoing on the part of Naik to Mumbai cops.

The real picture can be deduced from the following pointers reproduced from a blog in these columns published a year ago:

Naik’s bigger backers are located beyond the borders of India – many of them in the Middle-East. The current central government has extended olive branches to all of them to “contain terrorism” and expand trade.

Between 2013 and 2015, Naik was conferred several awards in the Middle East.

2013

Dubai International Holy Quran Award  

Islamic Personality of 2013 conferred on Naik by Mohammed bin Rashid Al Maktoum Vice President, Prime Minister of UAE and Ruler of Dubai

Parenthesis

India’s Prime Minister Narendra Modi met Rashid Al Maktoum in 2015 August.

Modi had undertaken a two-day visit to UAE in August, a first by an Indian prime minister in 34 years.

UAE is home to 2.6 million Indians.

During the visit, the two leaders pledged to end terrorism.

On September 19 2015, Rashid Al Maktoum succumbed to a massive heart attack at the age of 33.

Parenthesis ends

Sharjah Award for Voluntary Work  

Conferred by Sultan bin Mohamed Al-Qasimi Crown Prince and Deputy Ruler of Sharjah

Parenthesis:

Born in 1939, Sheikh Sultan III bin Muhammad Al-Qasimi is a member of the Supreme Council of the United Arab Emirates and current ruler of the Sharjah emirate. He has ruled Sharjah since 1972. The rule was briefly interrupted during a six-day period between 17 and 23 June 1987. It was an attempted coup led by his brother Sheikh Abd al-Aziz bin Muhammad al-Qasimi.

Parenthesis ends

2015

King Faisal International Prize

Conferred upon Naik by Saudi King Salman Bin Abdul Aziz Al-Saud

Parenthesis

Some of the others who won this award include King Abdullah Ibn Abd AI-Aziz of Saudi Arabia himself, Al Qasimi of UAE, Presidents Dr Hamed AI-Ghabid [Niger] and [Alija Izetbegovig] Bosnia-Herzegovina and Abdou Diouf [Senegal]; Prime Ministers Mahathir Mohammad [Malaysia] and Recep Tayyip Erdoğan [Turkey]  

On April 3 2016, Saudi King Salman Bin Abdul Aziz Al-Saud [who had won the above award himself] presented India’s PM Narendra Modi with the Arab nation’s highest civilian award.

Zakir Naik’s perfidy was publicly known a decade ago.

Naik was banned from entering the UK by the then Home Secretary Theresa May [currently British PM] in 2010.

“Numerous comments made by Dr Naik are evidence to me of his unacceptable behaviour,” May was quoted as saying.

The admirers of 1965-born qualified medical doctor Zakir Abdul Karim Naik have spread mayhem on a global scale since 2006.

They include Najibullah Zazi, the Afghan-American arrested for planning suicide attacks on the New York subway, Rahil Sheikh [1], accused of involvement in a series of train bombings in Mumbai in 2006 and Kafeel Ahmed, the Bangalore born man killed during a failed suicide attack on Glasgow airport in 2007.

Indian Journalist Shoaib Daniyal disagreed with Naik’s belief that “Americans swap wives at will because they eat pigs which also swap their wives”. He also pointed out that Naik’s statement that Islam allows a man to marry multiple women because “in the USA, there are more women than men”, was inconsistent with US demographic statistics.

Torkel Brekke, a professor of religious history in Norway, calls Naik a very controversial figure.

Naik’s rhetorical attack on other religions and other varieties of Islam are strongly disliked by many members of the Indian Ulema for ignoring their authority.

Indian journalists had issued warnings about Naik.

“It would be useful to consider the case of Zakir Naik, perhaps the most influential Salafi ideologue in India,” observed Praveen Swami, a senior Indian journalist in his seminal work part of a book published in 2011.Operative excerpts from its blurb:

Sections of Bollywood backed Naik.

Film producer Mahesh Bhatt supported Naik in 2010 saying the ban constituted an attack on freedom of speech.

Naik’s application for judicial review of the ban was dismissed on 5 November 2010.

The same year, Naik was forbidden to enter Canada after Tarek Fatah, founder of the Muslim Canadian Congress, warned MPs of Naik’s views.

The bans on the entry have not been lifted.

India’s mainstream media had begun their harangue in 2016.

Operative excerpts from a report in The Times of India dated July 9 2016:

Mumbai-based preacher Dr Zakir Naik, who is under the scanner after two of the Dhaka terrorists claimed he was an inspiration, seemed to have been followed by four youths from Kalyan, a Mumbai suburb. They had run away and joined the Islamic State.

Areeb Majeed, arrested for IS activities in Kashmir, is believed to have told interrogators of the National Investigation Agency that he was ‘inspired’ after hearing the lectures of Naik.

Copies of Naik’s lectures were also found in a library located in Bihar, a north Indian cow-belt state. Enquiries had revealed the facility was frequented by Indian Mujahedeen members.

One of those who regularly accessed Naik’s works is Yasin Bhatkal – now in custody in India.

Like the Dhaka terrorists, Mumbai youths hailing from well-to-do respected families are drawn towards fundamentalism-fuelled-violence caused by the speeches of Naik. Besides Areeb, the other Islamic State joiners in the knowledge of police are engineering students Fahad Shaikh and Amaan Tandel.

According to police sources, suitably brain-washed initially by Naik’s hate-speeches, Areeb Majeed’s hatred was honed by a woman, Tahirah Bhatt, who also helped him join the banned group. In turn, Majeed recruited Shaikh, Tandel and others. They fought in Iraq. Currently, Majeed is in jail. Shaikh had contacted his family a few months ago. The whereabouts of Tandel aren’t known.

“The named youths were provoked to commit anti-national activities citing the destruction of Babri Mosque and Gujarat riots. Primary sources of ‘inspiration’ were hard-copies of Naik’s works. Naik’s rallies used to witness huge footfall in Bihar,” the official added.

Families of 15 young men and women from Kerala state’s northern districts suspect their offspring may have joined the Islamic State, according to top sources in India’s southern-most state.

It is not exactly known whether Zakir Naik’s speeches had impelled the youths to take such a step. However, a Press Trust of India report published by the website catchnews.com revealed alarming aspects of this unlikely tale. Operative excerpts:

State Chief Minister Pinarayi Vijayan has directed the police to launch a probe into the matter urgently, said Member of Parliament P Karunakaran. He represents the north Kerala constituency of Kasargod – located on the state’s borders that touch Karnataka.

“Family members of these youths were aghast reading Whatsapp messages. ‘We are not coming back. Here there is Divine Rule. You also should join us,’ one message said. ‘We have joined IS to fight US for attacking Muslims,’ said another. These youths were visiting the Middle-East for religious studies. We brought it to the notice of CM P Vijayan,” said Karunakaran. He had been apprised of the issue by a local body leader VPP Mustafa and a legislator M Rajagopalan.

This group comprises men, women, couple and even a child travelling along with parents.

The abhorrence of family members back home is apparent from the statement issued by Hakim, a male parent of one of the ‘missing’ youths.

“If my son returns as a good man, I will welcome him. If not, I do not want to see even his dead body,” Hakim was quoted as saying.

According to Rajagopalan, all those missing were below the age of 30 and highly qualified. This motley ‘missing’ crowd includes a medical doctor couple and an engineering graduate, his wife and a 2-year-old child. Before dropping out of sight, different persons in this group had presented varying tales for leaving Kerala. The reasons included visiting families far away job search.

The youths’ approach to life had undergone a sudden change during the last 2 years after accessing inflammatory Islamic literature, Rajagopalan added.

Surely Zakir Naik is an influential man.

Naik was ranked 89 on The Indian Express’s list of the “100 Most Powerful Indians in 2010”.

Naik was ranked 82 in the 2009 edition.

BBC’s Sanjiv Buttoo says he is acknowledged as an authority on Islam. However, he warns that Naik is known for making negative remarks about other religions.

US based senior journalist Sadanand Dhume observes that Naik has a ‘carefully crafted image of moderation’. This has been achieved through a gentle demeanour, dress sense of wearing of a suit and tie and his quoting of scriptures of other religions.

Naik was also listed in the book The 500 Most Influential Muslims under honourable mention from 2009 through 2014.

[1]

Seven serial blasts had ripped through Mumbai’s suburban railway network at peak hour on July 11, 2006, leaving at least 147 dead. The death toll had risen to 189 later. The incidents’ mastermind was Rahil Sheikh, currently in prison.

Sheikh is a trained as a computer engineer.

Sheikh’s brothers – Faisal and Muzammil were charged in the 2006 bombings.

Sheikh’s telephone records had indicated that he had been receiving calls from Saudi Arabia, Dubai, Nepal and Bangladesh.

Also, it has been suggested that he was acting as the point man to collect funds and pass it on to the LeT which is said to have carried out the attacks.

Sheikh is said to have travelled to Pakistan.

Mumbai cops actively protect Indian criminals

The safest haven for criminals in India that is Bharat – is the nation’s financial capital – Mumbai!

The following documented crimes and their perpetrators are living testimonies to this reprehensible phenomenon:

Pakistan-based 26/11 and 1993 terrorists’ financiers continue to operate in Mumbai with impunity.

Since 2013, the sinking of a naval submarine remains unsolved despite the then Defence Minister AK Antony saying in parliament that he suspected enemy action! India’s mainstream media [MSM] cares two hoots about this.

Rafique Malik Tejani, a pillar of Mumbai’s 5-star-cocktail circuit has been accused of being in cahoots with the likes of Dawood Ibrahim and others time and again. The 3-year-long cover-up was achieved through the July 2016 so-called suicide of a shady media hack blackmailer.

Tejani reportedly had a suspect role in the enemy action that sank Mumbai’s guard-ship submarine – Sindhurakshak in 2014. The matter was exposed for the nth time in 2016. No action was taken!

Instead of being hauled up before the law, Tejani and the company Metro House – headed by him – have allegedly usurped property owned by Mumbai Port Trust.[1]

The crimes are being committed with impunity – thanks to ‘cooperative operating methods’ of the ‘yellow-section’ of India’s Mainstream Media [MSM]. The controls are in Karachi, Islamabad and Beijing!

There is worse.

Mumbai cops shamelessly collaborate with gangsters. The system plays musical chairs with a few careers. [2]

The third most important case pertains to Zakir Naik – who is having a jolly time abroad. Mumbai cops keep pretending to attempt nabbing Naik.

It is one of the most vain cover-up attempts – with the help of former Mumbai cops occupying pivotal position in Saudi Arabia! [3]

These columns had clearly exposed how and why Zakir Naik may never return to India.

Finally, there is India’s most wanted terrorist fugitive Dawood Ibrahim.

Ibrahim is said to be linked to India’s Vigilance Commissioner for Banking Operations – TM Bhasin.

Bhasin is involved in a lot worse!

Among other things, Bhasin has been suspected of being in cahoots with international terrorist criminal Dawood Ibrahim to destroy India’s finance sector by mounting an attack on India’s international banking showpiece – the Bank of Baroda.

For further details on criminal banker Bhasin’s financial misdemeanours, download and read:

http://timesofindia.indiatimes.com/business/india-business/CVC-seeks-action-against-Indian-bank-CMD-ex-ED/articleshow/22177194.cms

http://tsvhari.com/template_article.asp?id=921

http://tsvhari.com/template_article.asp?id=909

[1]

Dawood’s Mumbai based accomplices are linked to an Rs.2, 60, 00,000 crores scandal tied to the Mumbai’s Port Trust. Top 5 newspapers of Mumbai carried a fallacious report about the building now called Metro House.

The plinth area of Metro House on whose ground floor a beer-joint Café Mondegar is located is 1457 square metres [a little over 14,500 square feet]. Upon this plot, 4 floors totally measuring some 57,000 square feet have been erected. The rough per-square-foot price in the area is Rs.1, 00,000. The calculable commercial value of the building on that basis is Rs.5.70 crores. But a mere 20 sq ft shop abutting the pavement has a value of Rs.3 crores. On that basis, the conservative commercial value is at least 1000 times more or simply, Rs.5.70 lakh crores! 

Metro House is situated within a 1 km radius of the offices of the Maharashtra state’s Director General of Police, the 26/11 Pak Terrorism victim Taj Mahal Hotel and Leopold Cafe, the biggest Jewish shrine of worship in Mumbai, besides the State Legislative Assembly and Secretariat.

Café Mondegar – a beer joint – frequented by the rich young crowd – was about to be evicted on April 19 2015, reports believed to have been planted by a media racketeer masquerading as a journalist Saumit Sinh, said.

The originally planted news item dated April 17 2015:

http://mumbaiwalla.com/cafe-mondegar-faces-eviction-after-bpt-terminates-building-lease/

The Times of India had to eat humble pie by publishing this report on April 21 2015 – because its sister publication Mumbai Mirror had published a report on April 18 2015 saying Mondegar would be evicted.

Operative excerpts from the ‘humble-pie’ report published in The Times of India on April 21 2015:

Eviction proceeding against the iconic Metro house in Colaba that houses Cafe Mondegar, did not begin on Monday [April 20 2015].

[The above paragraph implied the eviction was scheduled for April 20 2015.]

Metro House, a lease holder of the property, and other tenants had received a notice for termination of lease agreement by Mumbai Port Trust (MbPT) last November 2014 and respondents have reply within six months.

Indian Express dated April 18 2015 scored its own goal. Excerpts:

Cafe Mondegar, an iconic watering hole, now faces closure. The restaurant and pub is among the 23 tenants of the Metro House in Colaba which was issued a lease termination letter by Mumbai Port Trust (MbPT) in November last year for violation of lease norms.

The occupants of the building, including Cafe Mondegar, were given time to vacate the property, and the deadline ends on Sunday, April 19.

The eviction notice, served on November 19, 2014, says that the lessee of the building, Metro House Pvt Ltd, has flouted every possible term of the lease, including multiple instances of illegal subletting and alterations, unauthorized constructions of mezzanine floors, lofts, installation of mobile towers, besides unpaid rent, service tax and interest. The MbPT has also slapped a compensation demand of Rs. 76,16,537 (including interest, service tax) which was supposed to be paid by the tenants within one month after they received the notice.

Ex-Mumbai Port Trust chairman Ravi Parmar said, “We have served a notice terminating the lease of Metro House. After the notice period expires on April 19, we will start eviction procedure.

Operative excerpts from a report in the Daily News and Analysis dated April 23 2015 – which formed the fig-leaf cover-up:

The Metro House Pvt Ltd, which houses the famous Cafe Mondegar, has been issued an eviction notice by the Mumbai Port Trust (MbPT). The last day for response is slated as May 19.

The Metro House Mystery

The building and the land on which it [Metro House] is constructed have belonged to the Board of Trustees of the Port of Bombay since 1873.

In the Small Causes Court – a matter is actually pending in a contorted manner. In one of its rulings, the Small Causes Court says:

“Admittedly, the plaintiffs [viz. Cafe Mondegar and a small roadside shop Shankar Book Stall locked in a legal dispute concerning a shop within the Metro House building] are tenants of the premises, Unit No. 2, 5 and 6 owned by Metro House Pvt. Ltd., Mumbai.”

The Maharashtra Rent Control Act 1999 declares in its own text at Section 3 that its provisions do not apply to a premises owned by the government or by a local authority and the Board of Trustees of the Port of Bombay is one such local authority.

Mumbai Port Trust’s lawyer has claimed ownership of his principals on the plot of land leased to Metro House since 1995.

Relevant excerpts from the notice issued to Metro House:

 My clients … [owners of the building located on] a plot of land bearing RR No. 2100 [Old RR No. 1312] the Trustees of the Port of Bombay had granted lease by registered lease deed dated 4-4-1995 admeasuring 1457 sq. mtrs … for a period of 30 years commencing from 1.03.1991 and expiring on 28.02.2021. My clients Trustees Resolution No. 39 of 1991, the board accords [sic] its sanction for grant of fresh lease in renewal of expired lease of the above premises in your [Metro House’s] favour.”

The original lease was in the name of a Muslim Trust or Wakf that had ended on July 31 1986.

A copy of a sort of circular dated December 2 1986 on the letterhead of Khanbahadur Haji S. Meharbakhsh 1st Wakf-alal-Aulad about Aboobaker Mansion, 23-23B-25 Shahid Bhagat Singh Road, Colaba Causeway, Bombay 400 039 addressed to all tenants, signed by (i) Shaikh Abdul Aziz Meherbaksh; (ii) Shaikh Abdul Haq Meherbaksh; and (iii) Amjad Aziz Meherbaksh says:

We hereby intimate to you that by an irrevocable power of Attorney executed by us today appointed, constituted and nominated MALEK SULTAN ABDUL MALIK TEJANI and SHRI RAFIQUE ABDUL MALEK TEJANI as our attorneys to hold and manage overall affairs of our immovable property known as “ABOOBAKER” Mansion situated at 23-23B and 25 Shahid Bhagat Singh Road, Colaba Causeway, Bombay 400 039 with full powers and authority inclusive of recovering arrears and accruing rent/compensation and mesne profit from the Tenants/Occupiers of the property.

We have therefore to require you to pay the arrears and accruing future rent/compensation and mesne profit and all other charges to our said Attorneys and deal with them directly without any reference to us.

On 2nd December 1986, the Wakf and its Mutwallis had no claim of any sort on the building including any income derived from it.

In simple terms, Metro House was an illegal occupant claiming to be in possession of the building on the basis of a non-existent lease – which was renewed by the Mumbai Port Trust on 1-03-1991.

How can Mumbai Port Trust renew a NONEXISTENT lease?

The owners of Metro House are directly linked to the 1993 Mumbai bombings and the multi-thousand crore rupee Cobbler Scandal.

One of so-called subtenants of Metro House – Cafe Mondegar – reportedly was one of the sites of the 26/11 planning done by David Coleman Headley.  

The owners of Metro House destroyed the career of an honest income tax official and hounded him for 12 long years.

Rafique Malik [a.k.a. Rafik] with the family name Tejani has sinister political connections that touch the 1993 Mumbai bomb-blasts, city-based criminals linked to Dawood Ibrahim who are all in turn linked to powerful politicians – like Sharad Pawar. Excerpts from an article published on August 12 2014:

Link:

http://tsvhari.blogspot.in/2014/08/gadkari-spying-saga-unearths-sinister.html

[By blocking my Gmail account, Google has blocked this blog and hence helped the enemies of India.]

Excerpts from a Times of India report dated October 25 1996 P7 under the heading Shoe scam accused aided in the city’s1993 serial bomb blasts:

“During the arguments in the case, Public Prosecutor VT Tulpule contended that a confidential report from the Intelligence Bureau hinted that the accused persons [comprising Rafik Malik of Metro Shoes, Kishore Signapurkar of Milano Shoes, who owned shops in Karachi and Singapore] had used a portion of the money to fund the serial bomb blasts that rocked the metropolis on March 12 1993.

[Emphasis added].

Excerpts from Times of India [Bombay Times] report dated October 30 1996 under the heading:

IT officer who raided Dawood Shoes falsely implicated. “Exactly 12 years after [income tax department assistant director] Manoj Mishra first exposed tax evasions [by Dawood and Metro Shoes] Mumbai Police has now begun unearthing the skeletons of the multi-crore fraud … known as the Cobbler Scam.”

“Justice VH Bhairavia of the Mumbai High Court …[observed in his judgement thus]:It is clear that the complainant [Sadruddin Daya] who was designated for some time as the Sheriff of Greater Bombay … has gone to the extent of creating a false case against innocent officers such as the appellant [Mishra].”

“Mishra had been raided by the Central Bureau of Investigation. Daya had [claimed to have] handed over Rs. 2.5 lakh to the officer [Mishra].”

“Mishra had been suspended and convicted to rigorous imprisonment for 3 years and a fine of R.50,000 was imposed on him.” The verdict came in August 1995 [12 years after his conviction].

“Mishra’s lawyers argued that over Rs.2.5 crores were due from Daya.” Among the political links being investigated is that of former Maharashtra chief minister, Sharad Pawar.

Excerpts from an Outlook India report:

Link: http://m.outlookindia.com/story.aspx/?sid=4&aid=202844

Investigations have revealed Tejani to be a director of the Rs. 500-crore Dynamix Dairy Products Private Ltd in which Pawar is believed to have a stake through the holdings of family members.

For more download and read here:

Wikipedia suggests that Sharad Pawar has other questionable links:

In 2002–03, the then Maharashtra Chief Minister Sudhakarrao made a statement that the state leader of Indian National Congress party and erstwhile Chief Minister Sharad Pawar, had asked him to “go easy on Pappu Kalani”, a well-known criminal-turned-politician now.

Sudhakarrao also alleged that it was possible that Kalani and Hitendra Thakur, another criminal-turned-politician from Virar, had been given tickets to contest election for Maharashtra State Legislature at the behest of Sharad Pawar who also put in a word for Naik with the police when the latter was arrested for his role in post-Babri Masjid Demolition riots in Mumbai.

Sharad Pawar is also alleged to have close links with the underworld don Dawood Ibrahim through Ibrahim’s henchman Lakhan Singh based in the Middle East and close relationship with Shahid Balwa, also a suspect in the 2G spectrum scam. In turn, Balwa has links with currently disgraced BJP leader Eknath Ganpatrao Khadse. It was alleged that it was Balwa who had applied for environmental clearance for two of the projects linked to Pawar linked to the kingpin in the stamp paper scam, Abdul Karim Telgi cited a link from the magazine Outlook.

Link:

http://m.outlookindia.com/story.aspx/?sid=4&aid=202844

Café Mondegar is run by the Rusi Yezdegardi clan since the 1930’s.

A member of the Yezdegardi family sought to evict a Shankar Bookstall located on its periphery since 1952 by filing a case in the Court of Small Causes at Bombay vide a suit filed under the Maharashtra Rent Control Act 1999.

The plaint cited Metro House Private Limited as the owners of the building to whom the café pay pays to a monthly rent of Rs. 14,761.65 which includes Rs. 7,909.36 earmarked for ground rent levied by the Board of the Mumbai Port Trust.

The Trial Court chose to dismiss the suit. It, however, stated in its ruling, “Admittedly, both the plaintiffs are tenant of the premises i.e., Unit No. 2, 5 and 6 owned by Metro House Pvt. Ltd., Mumbai.”

On two floors of Abu Baker Mansion – lodging houses are being run. They are said to be linked to Nigerian drug and weapons’ smugglers reportedly operated between India and Thailand. A few of them are in a prison in Bangkok.

A series of 13 coordinated bomb explosions carried out at the behest of international terrorist fugitive Dawood Ibrahim shook Bombay [renamed Mumbai later] on 12 March 1993, the first of its kind resulting 257 fatalities and 717 injuries.

The bombs were planted by his henchmen Tiger and Yakub – whose second name is Memon – the sect to which Dawood himself belongs to.

On the basis of India’s Apex court ruling, the Maharashtra state government executed Yakub Memon, on 30 July 2015.

Harvard educated Metro House boss Tejani was arrested in the 1993 serial bomb-blast case as one of the persons who funded the blasts.

The prosecution opposed his bail.

In a simple move, Mumbai Port Trust obliged Tejani by creating a fake lease deed that became operational from 1991 to hide the 1993 stigma.

 [2]

Depending on the political equations in Maharashtra and the links of its underworld dons, top cops’ careers end up stinking or smell of roses.

Here are examples.

In May 2016, IPS officer Atulchandra Kulkarni assumed charge as the new chief of Maharashtra Anti-Terrorism Squad (ATS) – which – for all purposes is a posting of little consequence – these days.

Kulkarni replaced Vivek Phansalkar. The latter was transferred to the Anti-Corruption Bureau (ACB).

In January, he had been promoted to the rank of additional director general (ADG) of police – and thus came to possess the same rank as Datta Padsalgikar, currently Commissioner of Police.

Said to have serious differences with current Commissioner of Police Padsalgikar, Kulkarni had set his eyes on the post of Special Police Commissioner. He said as much in SMS messages to his friends in the press.

It was at that point that the athletic Padsalgikar handed Kulkarni – what Mumbai media hacks call the “French letter” posting of ATS Chief.

Incidentally, Padsalgikar has a Master’s degree in French literature.

But CM Devendra Fadnavis shot such plans down.

[3]

The earlier CP – Ahmad Javed had taken over the post from another controversial cop Rakesh Maria.

Incidentally, Javed is India’s top diplomat in Saudi Arabia – where Islamic agent provocateur par excellence – Zakir Naik is ensconced.

The same Mumbai police officers are play acting – saying it is trying to nab Naik!

An Olive Branch For Gurmeher Kaur?

A young girl student of Delhi University from Chandigarh – daughter of Kargil martyr Captain ‘Harry’ Mandeep Singh – has been prominently featured on television screens and newspapers’ front pages saying she was threatened of rape and murder by right wing political outfits [read ABVP, RSS, et al].

If and when Gurmeher Kaur provides truthful and straight answers to the following queries, all of India must support her wholeheartedly:

Must read: https://haritsv.wordpress.com/2017/02/25/justice-for-none-1/

  1. How did you receive the rape/death threats? Were they sent by SMS, phone call [on landline/mobile] and/or by post and/or whispered into ear while walking and/or through cat-calling from the street below your residence?
  2. Could you please specify time and date of the issuance of the above threat?
  3. How did you know that the threats were issued by right wing political activists [ABVP, RSS, BJP, etc]?
  4. Since you are sure that such threats were indeed issued by the ABVP and allied organisations, did you prefer a police complaint? As you have termed those expressing a contrarian opinion as vile trolls, could you specify how do you propose to take legal action against them instead of using/abusing/misusing the media?
  5. If you have indeed preferred a police complaint, could you kindly specify the police station?
  6. If the answer to #5 is in the affirmative, kindly specify as to when you registered your complaint. Did you ask for the registration of a First Information Report [FIR]? Did police officials ask for supporting evidence for the serious charges of rape and murder threats by known/unknown persons made against you?
  7. Do you believe that India is being hoisted on the legal and constitutional petards by inimical forces?

  8. As you seem to be sure of the political identities of those who issued threats, can you pick up the perpetrators in a line-up?
  9. Have you initiated any precaution for safeguarding your honour post issuance of such vile threats?
  10. If the answer to #9 is yes, can you specify the steps initiated, please?

உளவுகாத்த கிளி – 13

“உங்களுக்கு நேரடியாப் பேசற பழக்கமுண்டா?”

“உண்டே!”

“அப்போ, அப்படியே பேசுவோமே! இந்த அளவுக்குச் சுழற்ற வேண்டியதில்லை. இது ஒரு காஷுவல் சந்திப்பு இல்ல. நீங்க எனக்காக…”

அவர் இடைமறித்தார்.

“என் ஃப்ரென்ட்ஸ் எல்லாம் என்னை Bob ன்னு கூப்பிடுவாங்க. சர்ச்சுல எனக்கு வெச்ச பெயர் Robert Louis. ராபர்ட்ன்ற பெயர் பழங்காலத்துல சுருங்கினப்ப அது பாப் ஆச்சு…. இங்க்லீஷ்ல ராப் ன்னா கொள்ளை அடிக்கறதுன்னு அர்த்தம் … ங்கற காரணத்தால கூட அப்படி நடந்திருக்கலாம். உன்னோட காவல்துறை ஃப்ரென்ட்ஸ் – துர்லபாடின்ற பெயரை சுருக்கி துருன்னு கூப்பிடுவாங்கன்னு கேள்விப்பட்டேன். … ரொம்ப நேரடியாப் பேசறேனோ?”

“அடங்கொக்கா… மக்கா….”

“பொடாங்…. கொய்யால!”

சிரித்துக் கொண்டே நம்ம ஊர் தமிழில் பதில் சொன்னான்.

எனக்கு ஷாக்.

“இந்த அளவுக்கு நாங்க ஒற்றர் பணியில சித்து வேலை பண்ணக்கூடியவங்கன்னு காட்டினதால தான் நாங்க உலகத்துல பெரிய பகுதியை ஆள முடிஞ்சுது. நீங்களும் ஒண்ணும் கொறஞ்சவங்க இல்ல. காஷ்மீர்ல பாகிஸ்தான் செய்யற நாசவேலைக்கு – பழிக்குப் பழி வாங்க – பலூச்சிஸ்தான்ல உங்க ஆளுங்க புகுந்து விளையாடிகிட்டு இருக்காங்க. விடுதலைப் புலிகள் தலைவன் பிரபாகரனோட கும்பல்ல, இறுதி நேரத்துல அவனைச் சுத்தி இருந்த ஆளுங்கள்ள உங்க நாட்டு ஒற்றன் முக்கியமானவன். அதோட விளைவா, 2009 ஜனவரியில இலங்கைப் படைத் தளபதி ஃபோன்ஸேக்கா, பிரபாகரன் இலங்கையிலேந்து தப்பிச்சிருக்கலாம்னு சொன்னான். அதிபர் தேர்தல்ல கோட் அடிச்சி, போர்க் குற்றவாளி ராஜபக்ஸ உபயத்துல 3 வருஷம் ஃபோன்ஸேக்கா ஜெயில்ல இருந்தான். அந்தப் பய இப்பக்கூட வெளி நாடுகளுக்குப் போக முடியாது. நாங்க ரொம்ப நாளா இந்த ஜிகினா வேலைகளைப் பண்ணறதால எங்க மெத்தட் ரொம்ப ஸாஃபிஸ்டிகேடட் மாதிரி தெரியிது. ஆக்ச்சுவலி, எல்லா விஷயத்துலயும் இன்டியன்ஸ் ஆர் காச்சிங் அப். நாங்க கண்டுபிடிச்ச விளையாட்டான கிரிக்கட்டையே எடுத்துக்க. 1983 ல, உங்க ஊரு டீம், கபில் தேவ் தலைமைல எங்க ஊருக்கு வந்து உலகக் கோப்பையை தட்டிகிட்டு போச்சு. இப்போ இருக்கறதுலேயே ஸ்ட்ராங்கான டீம்ல இந்தியா டாப்ல இருக்கு. கிரிக்கட்டோட கடவுளான சச்சின் யார்க்ஷைர் கவுன்ட்டி டீமுக்காக ஆடறப்ப, நா எல்லாம் லீட்ஸ் க்ரவுண்டுல நின்னு, விடாம விசிலடிச்சிரிக்கேன். உளவுத் துறைலயும் உங்க நாடு வர்ல்டு சாம்பியன் லெவலுக்கு வந்துரும். 2002ல குஜராத்ல நடந்த சம்பவங்கள்னால அந்த ஊர் ஸி எம் மோடிக்கு எங்க ஊருக்கு வர விசா இல்லன்னு இன்னமும் பாவலா பண்ணிகிட்டு இருக்கோம். ஆனா, எல்லா மேற்கத்திய நாடுகளோட தலைமைகளுக்கும். உண்மையில அவரை ரொம்பப் பிடிக்கும். அவரு பிரதமராகறப்ப எல்லா மேற்கத்திய நாடுகளும் அவருக்கு விழுந்து விழுந்து உபச்சாரம் பண்ணும்.”

“குஜராத்னு நீ திடீர்ன பேச்சை மாத்தின…”

“அதுக்கான காரணம் பில்கிஸ் அஷ்ரஃப் கான்.”

அதிர்ந்து போனேன்.

பில்கிஸ் காரணத்தால தான் நான் சாவித்ரியை விவாகரத்துப் பண்ண வேண்டி வந்தது. பில்கிஸ் கானுக்கும் அவ புருஷன் அஷ்ரஃபுக்கும் அடைக்கலம் குடுத்த காரணத்துனால சாவித்ரி உட்பட என்னோட வேட்டகத்து மனிஷங்க அவ்வளவு பேரும் தீக்கிரையானார்கள்.

அந்த வெள்ளைக்காரன் தொடர்ந்தான்.

“சாவித்ரியும் அவங்க பேரன்ட்ஸும் செத்தது ஹின்டூஸ் வெச்ச தீயினால இல்ல. குஜராத்ல மதக் கலவரங்களத் தூண்ட பாகிஸ்தான் ஒரு பெரிய கேம் ஆடினாங்க. மேலும், அந்தப் பொம்பள பேரு பில்கிஸ் கானே இல்ல. நிஜப் பெயர் ஜீனத் இப்ராஹிம் தரார். பாகிஸ்தானின் ஐ எஸ் ஐ உளவு ஸ்தாபனத்தில் இப்ப கர்னல் பதவில இருக்கற அதிகாரி. ஆனா, அதுக்கு எந்த ரெக்கார்டும் கிடையாது. அவளும், அவளோட கணவனா நடிச்ச அவளோட ஸுபீரியர் ஆஃபீஸர் அஷ்ரஃப் கான் ங்கற பெயர்ல சுத்தின இன்னொரு ஸ்பை – ஆலம்கீர் கான் பிஸஞ்சோ. இப்போ அவன் ப்ரிகேடியர் ராங்க் அதிகாரி …. அவனோட பெயரும் ரெக்கார்ட்ல கிடையாது …. ரெண்டு பேரும் இப்போ மாளத்தீவோட குடிமக்கள் வேஷத்துல – டெல்லியில ஏதோ பிஸினஸ் பண்ணறதாப் பொய் சொல்லிகிட்டு உளவு வேலை பார்க்கறாங்க.”

மனதுள் கொப்புளித்த கோபத்தை கஷ்டப்பட்டு அடக்கினேன்.

“ஏன் … எப்படி??”

“இந்த ரெண்டு பாகிஸ்தான் உளவாளிங்களும் பண்ணற நாச வேலை என்னன்னு …ஒரு நாள் சாவித்ரிக்கு அகஸ்மாத்தாப் புரிஞ்சு போச்சு. ரொம்ப கில்டியா ஃபீல் பண்ணினா. நீ என்ன வேலை செய்யறன்னு சாவித்ரிக்குத் தெரியாது. உன்கிட்ட மன்னிப்புக் கேட்டு, மறுபடியும் உன்னோட ஒண்ணு சேர முடிவு பண்ணி, ஒரு லெட்டர் எழுத ஆரம்பிச்சா. அந்த நேரத்துல பில்கிஸ் வீட்டுல இல்ல. கொஞ்சம் அஜாக்கிரதையா அதை டேபிள் மேல வெச்சு பாத்ரூம் போன நேரத்துல, பில்கிஸ் வீட்டுக்குள்ள வந்தா. அந்த லெட்டர் அவ கண்ணுல பட்டிரிச்சி. நீ என்ன வேலை பண்ணறன்னு உன் பொண்டாட்டிக்கு வேணும்னாத் தெரியாம இருந்திருக்கலாம். ஆனா, ஜீனத் ன்ற பில்கிஸுக்குத் தெரியும். ரெண்டு பேருமா ஒரு மயக்க மருந்து ஸ்ப்ரே அடிச்சி சாவித்ரி, அவங்க பேரன்ட்ஸ் எல்லாரையும் unconscious ஆக்கினாங்க. கவனமா உன் வைஃப் எழுதின லெட்டரை தூக்கி தன்னோட ஹேன்ட் பேக்ல பில்கிஸ் வெச்சிகிட்டா. மற்ற எல்லா ருசுக்களையும் சுருட்டி இடுத்துகிட்டா. கொண்டு போக முடியாத ஆதாங்கள் மேல பேட்ரோலை ஊத்தினா. வீட்டுக்கு வெளியே வர்றப்ப, கிச்சன்ல சமையல் கியாஸைத் திறந்து விட்டு, பத்து நிமிஷத்துல வெடிக்கற ஒரு சின்ன டைம் பாம் உள்ள வெச்சிட்டு, சத்தம்போடாம காந்தி நகர் பக்கம், ஹின்டூஸ் வேஷத்துல போயிட்டாங்க. எதுக்கும் இருக்கட்டும்னு வெறிபிடிச்ச ஒரு ஹின்டூ கும்பலுக்கு, உன் வைஃப் ஃபேமிலி முஸ்லிம்ஸ்க்கு அடைக்கலம் குடுத்த விஷயத்தை வத்திவெச்சிட்டாங்க. அந்தக் கும்பல், உன் வைஃப்“ஃபேமிலியை ‘தண்டிக்க’ அவங்க பங்களாவை நெருங்கறதுக்கும் அந்த டைம் பாம் வெடிக்கறதுக்கும் கரெக்டா இருந்தது. எரிய ஆரம்பிச்ச வீட்டுல இந்தப் பைத்தியக்கார கும்பலும் கொள்ளிக்கட்டைகளை எறிஞ்சிச்சி. அந்த ஃபேமிலி அந்த மதக்கலவரத்தோட இன்னொரு செட் ஆஃப் விக்டிம்ஸ்னு எல்லாரும் நெனச்சாங்க. ஆவணங்கள் அதைத் தான் சொல்லுது. ரொம்பப் பேர் அதை உண்மைன்னு நம்பினாங்க. அதுல நீயும் சேர்த்தி.”

“இதெல்லாம் உனக்கு எப்படித் தெரியும்?”

“ரொம்ப நாளாவே ஐ எஸ் ஐ யும் இலங்கையோட தமிழ் புலிகள் மத்தியில இருக்கற சில பேருக்கும் உள்ள தகாத உறவு எங்களுக்குத் தெரியும். அந்தக் கட்டிச் சொத்துக்குள்ள ஒரு பெருச்சாளியை நாங்க அனுப்பினோம். இன்ஃபர்மேஷன் வர ஆரம்பிச்சுது. அந்தப் பெருச்சாளியை புலிகள் இந்தியாவுக்கு ட்ரான்ஸ்ஃபர் பண்ணின டைம்ல தான் இலங்கைக் கலவரம் அதிகமாயி… அதுல கொஞ்சம் காம்ப்ளிக்கேஷன்…. எப்படியோ … அந்த ஏஜன்டோட ஐடென்டிடி பாகிஸ்தான் டீமுக்குத் தெரிஞ்சுபோச்சு … இந்த ஏஜன்டுக்குப் பணத் தட்டுப்பாடு இருக்கற ஒரு வீக் மொமென்ட்ல … கள்ள நோட் மேட்டரை செட் அப் பண்ணி … “

பாப் கை கொஞ்சம் நடுங்கிற்று. மீண்டும் ஒரு சிகரெட்டைப் பற்ற வைத்தான்.

“அந்த ஏஜன்டோட பெயர் … சிவபுண்ணியம் பட்குணராஜா. கோட் நேம் அமேலியா லூயிஸ்.”

“வக்காளி!”

“நாங்க அவள நேரடியா வெளியே எடுக்க ட்ரை பண்ணினது வெளியே தெரிஞ்சா ரொம்பச் சிக்கலாயிரும்னு, உன் மூலமா அத்தச் செஞ்சு, ஃபுள் டீடெயில்ஸ அவ மூலமாவே உனக்குக் குடுக்கலாம்னு இருந்தப்ப…  பாவம் … அமேலியான்ற சிவபுண்ணியத்தை ஜெயிலுக்கு வெளியே போட்டுத் தள்ளிட்டாங்க. தனக்கு ஏதாவது ஒண்ணு ஆச்சுன்னா, உனக்கு ஒரு கிஃப்ட் குடுக்க சிவபுண்ணியம் முடிவு செஞ்சிருந்தா. அதைக் குடுக்கறதுக்காகத் தான் நா இங்க காத்துகிட்டு இருக்கேன்.”

அவன் தனது பெட்டியைத் திறந்தான்.

“ஜெட் ஏர்வேஸ் டெல்லி ஃப்ளைட்… லாஸ்ட் கால் ஃபார் மிஸ்டர் ராபர்ட் லூயி,”ன்னு அறிவிப்பு என் காதில் விழுந்தது.

ஒரு கனமான கவரை எடுத்த ராபர்ட், கவனமாகப் பெட்டியை மூடி, எழுந்து நடக்க ஆயத்தமாயி, அதை என்னிடம் நீட்டினான்.

“உன்னை எப்படி ரீச் பண்ணறதுன்னு எங்களுக்குத் தெரியும். இந்த நேரத்துல கேள்வி எதுவும் கேக்காத பதில் சொல்ல நேரமில்ல. ஃப்ளைட்க்கு டைம் ஆயிரிச்சி. கவர்ல நிறையா ஸர்ப்ரைஸஸ்…” சம்பிரதாயத்திற்கு கை குலுக்கி, அவன் விறுவிறுவென நடந்து சென்று விட்டான்.

கவரைப் பிரித்தேன்.

சுமார் 15 காகிதங்கள்.

எல்லாவற்றுக்கும் மேலே… எனக்கு மிகவும் பழக்கமான கையெழுத்தில், சாவித்ரி இறுதியா “டார்லிங் துரு”ன்னு கடிதத்தை ஆரம்பிச்சிருந்ததை கவனித்தேன். மனசை என்னவோ செய்தது.

-தொடரும்.

பின் குறிப்பு:

இந்தக் கதையின் முன் அத்தியாயங்களைப் படிக்க, கீழ்க்காணும் லிங்குகளைக் க்ளிக் செய்யவும்:

அத்தியாயம் 12அத்தியாயம் 11அத்தியாயம் 10அத்தியாயம் 9அத்தியாயம் 8அத்தியாயம் 7அத்தியாயம் 6அத்தியாயம் 5அத்தியாயம் 4அத்தியாயம் 3;  அத்தியாயம் 2அத்தியாயம் 1

ஜல்லிக்கட்டுப் போராட்டம் சசிகலாவின் சதிவலை வேலையா? – 1

ஜல்லிக்கட்டுப் போராட்டத்தின் பின்னணியிலுள்ள சில முக்கியமான கேள்விகளின் விடை தெரிந்தால், பல வண்டவாளங்கள் தண்டவாளம் ஏறும்!

கேள்விகள்:

1. உச்ச நீதி மன்றம் 3 வருடங்கள் முன்பே தடை விதித்தும், திடீரென இப்போது அது நடத்தப்பட இந்த அளவுக்குப் பெரிய போராட்டம் நடத்தப்படுவதன் பின்னணி என்ன?

2. ஜல்லிக்கட்டு சம்பந்தமான உண்மைகளை ஏன் எந்த வழக்கறிஞரும் உச்ச நீதிமன்றம் முன்பு கொண்டு செல்லவில்லை?

#1 திடீரென இப்போது  இந்த அளவுக்குப் பெரிய போராட்டம் நடத்தப்படுவதன் பின்னணி என்ன?

விரிவான விடை:

திடீரென சென்னையின் கடற்கரையில் இத்தனைப் பெரிய கூட்டம் சேர வேண்டும் என்றால், பல பகுதிகளிலிருந்து மக்கள் வருதல் அவசியம்.

மெரினா கடற்கரையின் ஒரு மூலையில்தான் தமிழக காவல்துறையின் தலைமை அலுவலகம் இருக்கிறது.

ஆக, காவல் துறை அறியாமல் இந்தக் கூட்டம் வந்திருக்க வாய்ப்பில்லை. காவல் துறை அறிந்தே இந்தக் கூட்டம் சேர்ந்தது என்றால், அக்கூட்டம் அங்கு குமிய காவல்துறையின் மறைமுக ஆசி உள்ளது என்றே பொருள்.

காவல்துறை தற்போது முதல்வர் ஓ பன்னீர்செல்வத்திடம் உள்ளது.

ஓ பி எஸ் சசிகலா சொற்படி கேட்டு நடக்கிறார்.

கூட்டம் கூடுவதால் சசிகலா மற்றும் ஓ பி எஸ் ஆகியோருக்கு அரசியல் ஆதாயம் உண்டு. இல்லாவிட்டால், அது சேர அனுமதிக்கப்பட்டிருக்காது.

இப்படி ஒரு கூட்டம் சேர்ந்து விடாப்பிடியாக ஜல்லிக்கட்டு உத்திரவு பிறப்பித்தே ஆக வேண்டுமென்ற நெருக்கடியை மத்திய அரசுக்கு தமிழக அரசு விதித்துள்ளது.

இதனால், சசிகலா எந்த வித உயிலும் இல்லாமல் ஜெயலலிதாவின் போயஸ் தோட்டத்து பங்களாவில் தங்கி, கட்சியைக் கைபற்றும் முயற்சி மக்களுக்கு மறக்கடிக்கப்பட்டுள்ளது.

ஜல்லிக்கட்டு விஷயத்தில் மிகவும் அதிகப்பணம் வாங்கும், அல்லது மத்திய அரசால் தடை செய்யப்ப  தன்னார்வுக் குழுக்களின் வழக்கறிஞர்கள் ஆஜராகி இருக்கிறார்கள். இவர்கள் ஜல்லிக்கட்டுக்கு எதிர்ப்புத் தெரிவிப்பவர்கள் தான்.  எந்த வரும்படியும் இல்லாமல் இவர்களுக்கு மிருகங்கள் மீது இந்த அளவுக்கு கரிசனம் வரக் காரணம் என்ன?

அதெப்படி டூப்பு எனக் கேட்போர் முன்னாள் ஓய்வு பெற்ற நீதிபதி மார்கண்டேய காட்ஜு சொன்னதைப் படிக்கலாம்.

ஸப் ஜூடீஸி [sub judice] என்பது ஒரு வழக்கை ஜூரர்கள் [மக்கள் மத்தியிலிருந்து தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட சிலர் அமர்வு நீதிமன்றத்தில் வழக்கு விசாரிக்கப்படும்போது நீதிபதிக்கு உதவி, மக்கள் சார்பான தார்ப்பை வழங்குபவர்கள்] விசாரணையில் கலந்துகொள்ளும்போது அவர்களது மனதை விசாரிக்கப்படும் வழக்குபற்றிய கருத்தில் பாதிக்கும் செய்திகள் வெளியிடாதிருத்தலுக்கான சட்ட நடை முறை. அந்த பழக்கம் இந்தியாவில் இல்லவே இல்லை. மேலு உச்ச நீதிமன்ற நீதிபதிகள் பத்திரிக்கைச் செய்திகளால் பாதிப்படையக்கூடியவர்கள் அல்ல. ஆக யாரெல்லாம் ஸப் ஜுடீஸீ என்ற சொற்றொடொரைப் பயன்படுத்துகிறார்களோ, அவர்கள் எல்லோரும் பொய் பேசும் கடைந்தெடுத்த அயோக்கியர்கள்.

ஜல்லிக்கட்டு உடனே வேண்டுமென மத்திய அரசுக்கு நெருக்கடி அளிப்பதால், சசிகலாவின் அரசியல் செல்வாக்கு பற்றி மத்திய அரசு சற்றெ மிரண்டு உள்ளது. 

சசிகலாவின் அரசியல் ஜாலவித்தைகளை மத்திய அரசு ஆராய்கிறது என்ற ரிப்போர்ட் இதே கட்டுரையாளரால் தீட்டப்பட்டவுடன், அது நேரம்வரை அடுத்த முதல்வர் சசிகலாதான் எனப் பல்லாண்டு பாடியவர்களின் வாய் அடைபட்டது.

மத்திய அரசு ஜெயலலிதா உயில் விஷயத்தில் ஆராய்ச்சி நடத்தினால், சிறை செல்லும் அபாயம் கூட சசிகலாவுக்கு இருந்தது, ஏன் இன்னமும் இருக்கிறது!

ஜல்லிக்கட்டு என்ற ஜுஜூபி விஷயத்தையே மத்திய அரசால் சமாளிக்க முடியாத போது, பாரதிய ஜனதாக் கட்சியின் தமிழகக் கிளை கிள்ளுக்கீரை ஆகியது. அப்படிச் செய்யக் கூடிய ஒரே நபர் நடராஜன்!

சசிகலா தி மு க தலைவர் கருணாநிதியின் கைப்பாவை என மேற்படி கட்டுரையில் 4 வருடங்களாக வெளிவந்த தகவல்கள் உள்ளடங்கி உள்ளன.

தற்போது கருணாநிதியால் ஆட்சிக்கு வர முடியாது, பதவி ஏற்க அவரது உடல் நிலை அனுமதிக்காது.

ஸ்டாலினுக்கு சசிகலா சூட்சுமம் எந்த அளவுக்குத் தெரியும் என்பதில் தெளிவில்லை.

ஆனால், இந்த விஷயம் மொத்தமும் ஸ்டாலினுக்குத் தெரிந்திருக்காது என நினைக்க இடமே இல்லை.

ஆக, சசிகலா தி மு க பக்கம் போக முடியாது.

ஆக, தி மு க வின் கைப்பாவையாக இருந்த சசிகலா, தனக்கு வரக்கூடிய முதல்வர் பதவியைத் தக்க வைத்துக்கொள்ள, ஜல்லிக்கட்டுப் போராட்டம் வாயிலாக, மத்திய அரசை ஒரு புறம் மிரட்டி, தனது கட்டைவிரலின் கீழ் இயங்கும் அ இ அ தி மு க சட்ட மன்ற உறுப்பினர்கள் பெரிய கோரிக்கைகளை வைக்காமல் இருக்கச் செய்த “சித்து வேலை” தான் ஜல்லிக்கட்டுப் போராட்டம் என நினைக்க நிறையவே நியாயம் உள்ளது!

இதைச் செய்வதால், மத்திய அரசு மிரண்டு, சசிகலா சொற்படி பா ஜ க வின் தமிழகக் கிளை இயங்குமா? மத்தியில் அரசியல் விஷயத்தில் மிகவும் பலமான நிலையில் உள்ள பாரதப் பிரதமர் மோடி, இது போன்ற மகுடி வாசிப்புக்கெல்லாம் மயங்கும் நாதியற்ற நாகமல்ல என்பதை அனைவரும் அறிவார்கள்.

ஜெயலலிதாவின் இறுதிச் சடங்கு நடந்த போது, மோடி வந்து சென்ற பிறகு, அடக்க நேரத்தில் ராஹுல் காந்தி மலர் வளையம் வைக்கும் அதே நேரத்தில் நடராஜனும் இறுதி மரியாதை செலுத்தியதைப் பலர் மறந்து இருக்கலாம்.

அதன் சூட்சுமம் என்ன? தி மு க வின் கதவுகள் சாத்தப்பட்ட பின்பு, பா ஜ க விடம் பேரம் படியாவிட்டால், அ இ அ தி மு க ஆட்சியை ஒட்டுமொத்தமாக காங்கிரஸ்  ஆதரவுடன் காப்பாற்றத் திட்டமிடப்பட்டுள்ளதா?

காங்கிரஸ் தமிழகத்தில் காணாங்கிரஸ் ஆகி பல தசாப்தங்கள் ஆகி விட்டன.

பா ஜ க வுக்கு தமிழகத்தில் பலமில்லை.

தி மு க வின் கதவுகள் மூடப்பட்டுள்ளன.

ஆக, நித்திய கண்டம் பூர்ண ஆயுசு என்ற கணக்கில் அ இ அ தி மு க ஆட்சியைத் தொடர நடராஜன் வகுத்துள்ள வியூகம் தான் ஜல்லிக்கட்டுப் போராட்டத்திற்கான மறைமுக ஆதரவா?

#2 ஜல்லிக்கட்டு சம்பந்தமான உண்மைகளை ஏன் எந்த வழக்கறிஞரும் உச்ச நீதிமன்றம் முன்பு கொண்டு செல்லவில்லை?

ஜல்லிக்கட்டு விளையாட்டால் மிருகங்களுக்கு எந்த ஆபத்தும் இல்லை என்ற உண்மை உச்ச நீதி மன்றம் முன்பு வைக்கப்படவே இல்லை.

முன்பு காளைகள் உழவர்கள் குடும்பத்தில் ஒரு அங்கமாக இருந்தன.

காளைகள் உழவர்களின் நண்பர்களாகக் காணப்பட்டு, அவற்றைத் தழுவி விளையாடும் சடங்கின் பெயர் தான் ஜல்லிக்கட்டு.

இன்று அந்த இடத்தை ட்ராக்டர்கள் பிடித்ததால், பசுமாடுகள் அடிமாடுகளாகத் துவங்கி பல வருடங்கள் ஆகிவிட்டன.

பசுவின் சாணம் உலகிலேயே சிறந்த உரம். பசு மாடுகள் இருந்தால், அந்த உரத்தின் மதிப்பு என்றேனும் மக்களது கவனத்திற்கு வந்து கொள்ளை லாபம் அடிக்கும் ரசாயன உரத் தயாரிப்புக் கம்பெனிகளின் பிழைப்பில் என்றேனும் மண் விழ வாய்ப்புண்டு. அந்த உரத்தால் உடல் உபாதை அபாயங்கள் கிடையாது. ஆனால் ரசாயன உரத்தால் பூமி தரிசாகிறது. இந்த உண்மை தெரியாத விவசாயிகள் ரசாயன உரங்களை அதிகமாகப் பயன்படுத்துகிறார்கள். இந்த ஒரு சாதாரண உண்மை வெளிபட்டு, ரசாயன உரத் தயாரிப்புக் கம்பெனிகளுக்கு லட்சக்கணக்கான கோடி ரூபாய் அளவில் கிடைக்கும் அடாவடி லாபம் வருங்காலத்தில் மறையும் வாய்ப்புண்டு. உலகின் பல பகுதுகளில் “பசுமை” “இயற்கை உரம்” என்ற கோஷங்கள் எழும்பி உள்ளன. அது தமிழகத்தில் தழைத்தோங்க பயன்படக்கூடியவை பசு மாடுகள், காலைகள். இதை இல்லாமல் செய்து விட்டால், ரசாயன உரத் தயாரிப்புக் கம்பெனிகளின் அதைத் தடுக்க, உள்ளூர் பசு மாடுகல் தமிழகத்தில் சுத்தமாக இல்லாமல் செய்ய முற்படுவார்கள் என எண்ணத் தோன்றுகிறது. அதைத் தடுக்க ஒரே வழி, காளைகள் இல்லாமல் செய்வது. ஜல்லிக்கட்டு இருந்தால், காளைகள் இருந்தே தீரும். ஜல்லிக்கட்டை ஒழித்தால், அனைத்து மாடுகளையும் இறைச்சிக்காக விற்று விடுவார்கள்.

மேலும் பசுவின் கழிவான கோமியம் உலகில் தலைசிறந்த பூச்சிக்கொல்லி. தற்போது விற்கப்படும் ரசாயன மருந்துகளால் பல உடல் உபாதைகள் உருவாகின்றன.

இதனால் மருந்துக் கம்பெனிகளுக்கும் லாபம்.

பாலுக்காக, வெளி நாட்டுப் பசுக்கள் வரவழைக்கப்படும்.

அவை கொழுப்பான பால் கறக்க இறந்த மீன், பன்னி, ஆடு, கோழி, பசு, காளை ஆகியவற்றின் எலும்புத் தூள், மட்டுத்தீவனமாகப்பட்டு விற்கப்படுகின்றன.

பசுவைத் தின்பது ஹிந்துக்களைப் பொறுத்தவரைப் பாபம்.

பன்றியை உண்பது இஸ்லாமியர்களுக்கு தடை செய்யப்பட்ட விஷயம்.

இந்த ரசாபாசமான விஷயத்தை மறைக்க “சைவம், அசைவம்” என்ற சற்சையைக் கிளப்பி மேலும் குழப்பங்களை உருவாக்க, சில அடிப்படைவாதம் புரியும் ஹிந்து-இஸ்லாமிய மதவாதக் கட்சிகள் தூண்டிவிடப்படும்.

உள்ளூர் பசுக்கள் இல்லாமல், அசைவப்பசுக்களின் பால் மட்டுமே கிடைக்க அது வழி வகுக்கும். அதன் சாணத்திற்கும் கோமியத்திற்கும் உள்ளூர் பசுக்கழிவிலுள்ள அளவுக்கு “உரத்தன்மையும், கிருமி ஒழிப்புத் திறனும்” இருக்காது என ஒரு கருத்து நிலவுகிறது.

மிஞ்சப்போவது குழப்பமும், உர, பூச்சிக்கொல்லி மருந்து தயாரிக்கும் நிறுவனங்களின் லாபமும், ஆங்கில மருந்துக் கம்பெனிகளின் அடாவடி வியாபாரக் குயுக்திகலும் மட்டுமே.

இந்த உண்மைகளை மறைக்கும் பொருட்டு எத்தனை வழக்கறிஞர்களுக்கு யார் யார் எப்போதெல்லாம், எப்படி எல்லாம் பணம் கொடுத்தனர் என்ற கேள்வியும் எழுகிறது. இதற்கு விடை கிடைப்பது கஷ்டம். கிடைத்தாலும், “அது தொழில் சம்பந்தமான விஷயம்” எனப் பூசி மொழுகி விடுவார்கள்.

போதாக்குறைக்கு ஒரு சிலரை ஏவிவிட்டு, பொய் வீடியோக்களைத் தயாரித்து ஜல்லிக்கட்டு பற்றிய மிருகக் கொடுமைக் கட்டுக்கதைகளைப் புனைய முயற்சிகள் நடக்கலாம். அவற்றையும் முறியடிப்பது கஷ்டமான விஷயம்தான்.

இதன் காரணமாகத் தான் உண்மைகள் உச்ச நீதிமன்றத்திடமிருந்து மறைக்கப்பட்டன என்று நம்ப நிறையவே இடமிருக்கிறது.

இது ஆரம்பம் தான். இன்னும் நிறைய நாறும் உண்மைகள் உள்ளன. அவை நாளை!

India doesn’t care about Davos?

Despite keen global interest in the after effects of India’s massive demonetisation, Bharat is under-represented at the world’s top decision makers’ talk-fest at Davos, Switzerland where the annual World Economic Forum [WEF] is underway. A virtual “B” grade team has been sent officially.

A tongue-in-cheek look at the phenomenon:

By Lazy Fly*

I was surprised upon spotting India’s greatest political fixer Maha Guru at the poolside of the 5-star Crowne Plaza Chennai Adyar Park the other day.

“I thought you would be at Davos, doing deals while skiing in the Alps,” I said, noticing the man was without any cocktail drink – his usual trademark.

“Why would I go to Davos, when I can make the deals from here at a very minor fraction of the price?” The query was asked in a sort of squeaky voice – something different from his regular, baritone.

The ‘fixer’ has a spitting image of the late Prime Minister Indira Gandhi’s flunkey, Makhan Lal Fotedar.

The political lobbyist is known as MG which is an acronym of Maha Guru and/or Minimum Guarantee. “The importance of the name changes its forms depending on the time, occasion, location and operation,” the man loves to tell those foolish enough to listen. Often, found citing own aphorisms terming them as the Holy Minds’ Voices, he also referred to with the sobriquet –HMV.

His predictions are of the Nostradamus variety. They are puzzling and can be indicated as prophesies of any eventuality. Thanks to his somewhat archaic language, he also is derisively called Long Playing Old Record [LPOR], cassette tape [CT] video-cassette-disc [VCD]. His actions have earned him other epithets. Some of them are political predicament predictor [PPP], fixer-of the deadly instigation [FDI] and first-class rascally abomination [FCRA].

“You have a sore throat or something? You sound different,” I said.

“I am only imitating that wonderful poison lady Sasikala, who has managed to do everything to destroy this state – well almost. But, I am not overdoing it, wiping tears every 17 seconds as she did during her inaugural speech,” FCRA said in his regular voice.

“I thought your friends can finance any venture. Besides, entry is free at Davos, I hear,” I remarked.

“Yes, it is free to members who pay the annual WEF membership fee of US$ 585,000 [approximately INR 4 crores]! Entry is free in this hotel too. But try ordering a cup of coffee and you will know the truth! But, that is nothing when compared to the costs at Davos. Besides, my friends have better uses for a tidy sum like Rs.4 crores,” LPOR observed.

“VVIP Attendees include United Kingdom’s ‘liberal conservative’ Prime Minister Theresa May, China’s political boss Xi Jinping and US hedge fund headman, Anthony Scaramucci. The last mentioned person is the chief financial advisor to Donald Trump, scheduled to be sworn in on January 20 2017. Surely, India can swing a few deals at Davos,” I said.

“The ladies and gentlemen at Davos are far cleverer than the jokers we usually send from here like that racketeer lawyer Chidambaram. Persons investing in the British Pound didn’t expect Theresa to move mountains or soften the Brexit blow. Hence they moved their investment out of that piece of hard currency causing a minor slump in its sterling value, according to implications in a BBC report,” came the retort.

I tried another tack.

“China’s Xi is expected to make conciliatory noises towards Trump taking a cue from the idea propounded by WEF founder Klaus Martin Schwab. The important advice to world leaders: from Schwab: “Overcome the present mood of divisiveness and negativism.” Xi indicated he has a smooth communication channel with Trump and team. The Chinese president has expressed willingness to meet members of the US president-elect’s team whilst in Davos,” I pointed out.

Trump hates China, revealed a report filed by Guardian’s correspondent Ben Jacobs a year ago. But, Trump actually can do nothing much against China because he owes the dragon nation a lot of money. The credible New York Times has exposed that most of Trump’s bravado speeches are hot air as did the CNN. Trump loves the media the way a snake would love a mongoose. Now do not get long in the tooth and ask me who is the snake and who the mongoose is,” CT argued and began laughing.

I did not think of that crack as much of a joke.

“Let us get serious, MG. The primary concerns at Davos would be Weapons of Mass Destruction [WMD], Brexit, collapse of Euro as a currency, further break-up of the European Union [EU] – to mention just a few. After the monumental demonetisation and the absence of any worthwhile protest against it in India, it would surely attract a lot of attention,” I intervened.

“You are wet behind your ears. Notwithstanding the brouhaha over the 2 month old demonetization drama, India is very low in the list of priorities at Davos. The official delegation, one can safely say, is a ‘low level’ category. The attendees are Union Ministers Nitin Gadkari and Nirmala Sitharaman, Niti Aayog’s Arvind Panagariya, DIPP Secretary Ramesh Abhishek and Andhra Chief Minister Chandrababu Naidu. Have you ever seen Gadkari making any intelligent financial statement? The only reason he is still surviving in politics is because at the instance of the RSS, auditor-journalist Gurumurthy gave him a clean chit a few years ago,” VCD spat his words.

“You are obviously referring to the NDTV report which obliquely made fun of both Gadkari and Gurumurthy. But since then, NDTV has been relentlessly assailed by Gurumurthy and those close to him,” I said.

“You journos are jokers. Former Union Minister Arun Shourie had termed business tycoon Dhirubhai Ambani a thief and a smuggler in the 80’s. Let me quote facts here. Rediff.com put out a story exposing Shourie. The operative sentences read thus: Shourie claimed he first learnt about Dhirubhai through the articles of his former colleague S Gurumurthy, Chennai-based chartered accountant and convenor of the Swadeshi Jagran Manch. The SJM, an organisation espousing the cause of economic nationalism, is affiliated to the Rashtriya Swyamsevak Sangh, the ideological parent of the ruling Bharatiya Janata Party. Shourie claimed the point of most of the articles written by Gurumurthy during 1986 and 1987 — many of which he had co-authored – “was that Reliance had done something in excess of what it had been permitted to do: that it had set up capacities in excess of what had been licensed, that it was producing in excess of those capacities. [1] Today, Arun Shourie, the senior journalist, who once enjoyed trappings of power as a junior minister in the earlier incarnation of the NDA under Vajpayee, slams Modi as a dictator. The same Shourie went out of his way to support Modi and his reported ‘Presidential form of government’ during the 2014 parliamentary elections. The politicians are shameless, all of us know. But, are journalists really justified in blaming politicians when they themselves are eating their own words? Having worked for World Bank in the past, Shourie is an economist. Gurumurthy is yet to attack the likes of Ambani, but, praises the BJP, which does business with Ambanis in an unhindered fashion.” The fixer’s speech was punctuated by guffaws.

This was a clear digression. I dragged it back to Davos.

“Here were talking of Davos and you shoved Dhirubhai into it,” I snapped.

“OK. From India’s immediate neighbourhood, apart from China, other attendees are Pakistan President Nawaz Sharif, Bangladesh PM Sheikh Hasina and Sri Lankan Prime Minister Ranil Wickremesinghe. Former Pakistani Army Chief Raheel Sharif is another attendee. His costs are being met by Saudi Arabia. Raheel heads an international force to tackle ‘Islamic terrorism’ funded by the House of Saud and 36 other Islamic nations most of which clandestinely support ISIS! Double standards are a global phenomenon, boyo!” The Guru’s tone was highly derisive.

“But Davos is important, isn’t it?”

“Depends on which side you are on. There is the financial buccaneer billionaire George Soros. Following Donald Trump’s election, billionaire investors George Soros lost close to a billion dollars. Soros had supported then-Democratic presidential candidate Hillary Clinton during the campaign. At that time, he had said the methods of ISIS and Trump were different, but the effect – one to threaten the world into submission – was the same. Trump-friendly hedge fund owners earned a windfall on their stock portfolios. Billionaire Carl Icahn made upwards of $700 million on November 9, while John Paulson reaped over $463 million on the same day, said the Fortune. But, the so-called smart man who had caused a run on the British Pound in the early 90’s, clocked a massive loss. The billionaire investor wrote an opinion piece, saying that “open societies are in crisis” Allow me to quote him verbatim: “Open societies are in crisis, and various forms of closed societies,” he wrote for Project-Syndicate, “from fascist dictatorships to ‘mafia’ states—are on the rise.” “Because elected leaders failed to meet voters’ legitimate expectations and aspirations, electorates have become disenchanted with the prevailing versions of democracy and capitalism. I find the current moment in history very painful” because is a “would-be dictator” and a “con artist”. It is a clear case griping due to the legendary sour-grapes-trait. Shourie didn’t get to be FM, so he is angry. Soros is in sorrow because his protégé Hillary didn’t get to be President. In his interview, Shourie cited the late journalist Cho Ramaswamy’s views on VP Singh, one of Shourie’s heroes of the 80’s. The exact quotes from Shourie: I supported V.P. Singh despite the warnings of Chandrasekhar, who told Cho Ramaswamy that ‘you tell your friend that he is supporting Singh but he’s a very dangerous man, he believes in nothing’. But at that time, we had so many cases against us in the Express so I told Cho there is a proverb that when your house is on fire you cannot wait for Ganges water. Cho said to me, are you sure it’s not petrol? I would rather like to believe that he is somewhat jealous of the attention Cho got while being alive and also posthumously. Talking of petrol, one remembers that the Islamic brand of terrorism is all about petrodollars,” the deal-maker spoke in a bitter voice.

“Are you saying Davos is mere a talking rendezvous in salubrious Swiss surroundings, in a town that has a little more than 11,000 registered residents and nothing more?”

At that precise moment the waiter arrived with a strange looking cup with a liquid that seemed to have floating white pebbles.

“Stop looking like someone who just saw the abominable snowman called Yeti, Lazy. This is Yulmu, a kind of Korean tea, which is good for health in every way. Yulmu has high protein content, is healthier alternative to a cup of coffee in the morning and what you see floating like pea-sized wooden beads are exactly that – made of a plant called Job’s tears, whose output accords intoxication – more than the stimulant value of tea or coffee. Its genetic names are Coix lacryma-jobi and lacryma-jobi. Coix lacryma-jobi and its variant ma-yuen are harvested as a cereal crops. The output has a soft shell, and is used medicinally in parts of Asia. The material has shells that were used to make rosary beads for use in monasteries in southern Europe. In Korea, the grain comes along with powdered walnuts and almonds. When I heard that this hotel had added it to its menu I specially came here. I have to learn a thing or two about Korea – especially in the light of one of the top industrial houses of South Korea is in the dock in Seoul. That company has a major manufacturing plant in the outskirts of here.”

I somehow felt that the Guru was being evasive about something.

At that moment two men accosted the fixer. The persons were in complete contrast of each other. One wore a single cotton dhoti, a cotton shirt that seemed as though it needed ironing. He also did not wear slippers. The other gentleman was nattily dressed in an outlandish 3-piece suit.

“Friends of yours?” I asked.

“Let me introduce them. The man in the suit is a representative of the family of Goyals who once part-owned this hotel alongside ITC before conflicts of interests resulted in a change in management. The other poorly dressed man is Vaikundarajan, who owns a huge mining empire and a television channel. In the past, the Goyals had a problem or two with the Enforcement Directorate and the Union Finance Ministry about their mineral exports. Vaikundarajan is being accused of stealing India’s rare earths from Tuticorin district worth over Rs.1 lakh crores. This deal is worth several billions of dollars. And that is happening right here and not in an expensive place like Davos. The after effects of this deal can affect the global economy in more ways than one. I am helping them exchange notes. When I say notes, I do not mean the Rs.2000 type, mind you. You will not be part of this meeting, so better run away,” the Guru said.

As I began walking away I saw a flat nosed lady with mongoloid features join the motley crowd of three and wondered whether she was from a South Korean industrial house as hinted by the Guru.

[1]

Operative excerpt from the Rediff.com story:

1986 was a crucial year for Dhirubhai. He suffered a stroke in February that year. A few months later, the Express began publishing a series of articles by Shourie and Gurumurthy, which meticulously detailed a host of ways in which the Indira Gandhi government had gone out of its way to assist the Ambanis.

One article was on the subject of how the Reliance group imported “spare parts”, “components” and “balancing equipment” of textile manufacturing machinery to nearly double its production capacities. The article provocatively claimed the Ambanis had “smuggled” in a plant.

Another story detailed how companies registered in the tax haven, Isle of Man, with ridiculous names like Crocodile Investments, Iota Investments and Fiasco Investments had purchased Reliance shares at one-fifth their market prices.

Curiously, most of these firms were controlled by a clutch of Non-Resident Indians who had the same surname, Shah.

Though the then Finance Minister Pranab Mukherjee had to change a reply he gave in Parliament on the investments made by these firms, an inquiry conducted by the Reserve Bank of India could not find any evidence of wrongdoing.

Yet another article detailed how the group had been the beneficiary of a “loan mela” — a number of banks had loaned funds to more than 50 firms that had all purchased debentures issued by Reliance Industries.

Vishwanath Pratap Singh was one of the few politicians who took on the Ambanis. In May 1985, as finance minister in Rajiv Gandhi’s government, he suddenly shifted imports of PTA from the OGL (Open General Licence) category. At that juncture, Reliance needed to import this product to manufacture polyester filament yarn.

It was found that the group had “persuaded” a number of banks to open letters of credit that would allow it import almost one full year’s requirement of purified terephthalic acid (PTA) on the eve of the issuance of the government notification changing the category under which PTA could be imported.

It was hardly a coincidence that soon after V P Singh fell out with Rajiv Gandhi, various tax agencies of the Indian government raided the premises of the Express group.

Things got even more difficult for the Ambanis after Singh became Prime Minister in December 1989.

In 1990, government-owned financial institutions like the Life Insurance Corporation and the General Insurance Corporation stonewalled attempts by the Reliance group to acquire managerial control over Larsen & Toubro, one of India’s largest construction and engineering companies.

Sensing defeat, the Ambanis resigned from the board of the company after incurring large losses. Dhirubhai, who had become L&T chairman in April 1989, had to quit his post to make way for D N Ghosh, former chairman of the State Bank of India.

The mid-eighties were also a period during which the Reliance group got locked in a bitter turf battle with Bombay Dyeing headed by Nusli Wadia.

The two corporate groups were producing competing products — Reliance was manufacturing PTA and Bombay Dyeing, di-methyl terephthalate (DMT).

Wadia lost the battle and reportedly became the source of information for many of the Express articles against the Ambanis written by Shourie and Gurumurthy.

In 1985, the Mumbai police had accused a general manager in a Reliance group company of conspiring to kill Wadia, a charge that was never established in a court of law.

Eight years later, a newspaper owned by the Ambanis would accuse Wadia of illegally holding two passports and played up the fact that he was Mohammed Ali Jinnah’s grandson.

By this time, Shourie had built his bridges with the Ambanis and the newspaper concerned, the Observer of Business and Politics, would carry a regular column written by Shourie for which he was suitably remunerated.

In May 2002, as Union minister for divestment in the Vajpayee government, Shourie presided over the sale of 26 per cent of the equity capital of the former public sector company, Indian Petrochemicals Corporation Limited (IPCL), to the Reliance group in May, the same year.

  • The non de plume Lazy Fly is an unabashed copy of the by-line of the humour columns once penned by the inimitable Behram Contractor, who called himself Busybee. Being no patch on the master in humour or contents’ crispness, I refer to myself as a Lazy Fly.

உளவுகாத்த கிளி – 12

The latest chapter from my international spy thriller penned in Tamil.
இந்தக் கதையின் முன் அத்தியாயங்களைப் படிக்க, கீழ்க்கண லிங்குகளைக் க்ளிக் செய்யவும்:

அத்தியாயம் 11

அத்தியாயம் 10

அத்தியாயம் 9

அத்தியாயம் 8

அத்தியாயம் 7

அத்தியாயம் 6

அத்தியாயம் 5

அத்தியாயம் 4

அத்தியாயம் 3

அத்தியாயம் 2

அத்தியாயம் 1

“இந்தத் தொழிலை ஒரு வித வியாபார ஸ்தாபன அடைகாத்தல் – [ஆங்கிலத்தில் Incubation] ன்னு  வர்ணிக்கலாம். இது ஏதோ புதுசா டெவலப் ஆனதா சில பேரு சித்தரிக்கறாங்க. ஆனா, இந்த யுக்தி ரொம்பப் பழசு. ஒரு விதத்துல, இது கி பி 1600ல ஆரம்பிச்சதுன்னுகூடச் சொல்லலாம்.” சொல்லும்போது அவரிடம் ஒரு விதமான கேலி கலந்த நமட்டுச் சிரிப்பு.

எனகுக் கோபம் வந்தது.

“1600 ல உங்க நாட்டோட கிழக்கு இந்தியக் கம்பெனி எங்க ஊருக்கு வியாபாரம் செய்ய வந்திச்சின்னு நினைவு. வியாபாரம் பண்ணவந்த வெள்ளையன், எங்க நாட்டுக் குறைமதிக் குறு நில மன்னர்களோட பேராசையைப் பயன்படுத்தி, இல்லாத வில்லங்கப் பத்திரங்களை  உருவாக்கி, எங்களை சட்ட விரோதமா 1947 வரைக்கும் ஆண்டாங்க,” என்றேன்.

“உங்க கோணத்துலேந்து பார்த்தால், அப்படித் தெரியும். அதுக்கான கோபம் கூட நியாயம் தான். ஆனா, என்றைக்குமே, எவனும் தானதர்மத்துக்காக வியாபாரம் செய்யறதில்லை. ஏமாறறவங்க அகப்பட்டா, எவன் வேணும்னாலும் ஏமாத்திக் கொள்ளை அடிப்பான். எங்க ஊரின் பழங்காலத்து ஆளுங்க இதுக்கு விதிவிலக்கில்ல. பார்க்கப்போனா, சுமார் 3,000 வருஷங்களுக்கு முன்னால அலக்ஸான்டர் புருஷோத்தமர் ங்கற மன்னரை உங்க ஊரு ஆளு ஒருத்தர் – ஆம்பி ராஜா தான் காட்டிக் குடுத்தாரு. அன்னியர்கள் ஆட்சி ஆரம்பமாயிரிச்சி. அப்புறம் சீனாவோட ஜெங்கிஸ் கான் லேந்து தொடங்கி, நாடிர் ஷா ன்னு எத்தனையோ பெயர்கள். அவனவன் வெவ்வேற காரணங்களச் சொன்னான். அவ்வளவுதான். அதுக்கப்புறமா, சொந்த மாமனார் காட்டிக் குடுத்ததுனால தான் டெல்லியை ஆண்ட ப்ரித்விராஜ் சௌஹான் முஹம்மது கோரி கிட்ட தோற்றான். கோரியோட அடிமைகள் பல தசாப்தங்கள் ஆண்டாங்க. அதுக்கப்புறம் அந்த ஆட்சி நாற ஆரம்பிச்சுது. அதுல ஒருத்தன் பேரு துக்ளக். அந்த வகையறாவுல கடைசி ஆளு இப்ராஹிம் லோதி. அவனை வேற ஒரு உள்ளூர்க்காரன் – ஆஃப்கானிஸ்தான்லேந்து வந்த பாபர் கிட்டக் காட்டிக் குடுத்தான். – முகலாயர்கள் இந்த நாட்டை சில நூற்றாண்டுகள் ஆண்டாங்க. ஐரோப்பாவுலேந்து – ஃப்ரெஞ்சுக் காரங்க, நெதர்லான்டு காரங்க, இத்தாலியருங்க, ப்ரிட்டன் … இப்படி எல்லாரும் நாடு பிடிக்க வெவ்வேற அணுகுமுறையை யூஸ் பண்ணினாங்க.”

அவர் சொன்னது எனது கோபத்தை அதிகரிக்கச் செய்தது.

“அன்னியர்கள் பண்ணின தப்புக்களை நீங்க நியாயப்படுத்தறது போலத் தெரியுதே!”

“எல்லாக் குற்றவாளிகளும் அதைச் செய்யறது சகஜம். உங்க ஊரு மஹாத்மா காந்தியைத் தவிர, எவனுமே, தானா முன்வந்து, ‘அய்யா நான் செஞ்சது சட்டப்படிக் குற்றம். அதுனால என்னை, கால தாமதம் பண்ணாம தண்டியுங்கன்னு’ சொன்னதே கிடையாது.”

பீஹார் மாநிலத்தின் சம்பாரன் பகுதியில், போதைப் பொருளாக விற்கப்படும்போது கொள்ளை லாபம் ஈட்டித் தந்த அபினி என்ற போதை வஸ்துவுக்கு சிவனார் வேம்பு [ஆங்கிலத்தில் Indigo plantation, ஓபியம்] என்று அழைக்கப்பட்ட செடிகளை ஏழைகளை அடிமைகளாக்கி, பல ரவுடிச் செல்வந்தர்கள் பயிரிடச் செய்தார்கள். முன்பணக் கடனளித்து அறுவடையான செடியை அடிமாட்டு விலைக்குக் கொள்முதல்செதனர். இதில் உள்ள லாபத்தை பிற்காலத்தில் கண்ட வெள்ளையர்கள் அதே தொழிலை மேலும் வெளிப்படையாக, ஏழைகளை அதிகமாகச் சுரண்டியபடி செய்தனர். 1917ல், காந்தியடிகள் சம்பாரனில், பிற்காலத்தில் நாட்டின் முதல் இந்திய ஜநாதிபதியான ராஜேந்தரப் பிரசாத் போன்ற பிரபல வக்கீல்களின் உதவியுடன், தொழிலாளிகளுக்காகப் போராடினார். காவல்துறை அவரைக் கைது செய்தது. வெள்ளையர்கள் கோலோச்சிய நீதிமன்றத்தில் அவர், அரசு தரப்பு வக்கீல் குற்றப்பத்திரிக்கை படிக்கும் முன்னரே தான் சட்டத்தை மீறியதை ஒப்புக்கொண்டு சிறை செல்ல விருப்பம் தெரிவித்தார். ஆனால், அதன்பின், அப்பகுதியில் எந்த இந்தியரும், எந்தப் பணிக்கும் செல்லவில்லை. கழிவுகள் அகற்றப்படுவது முதல், ஷவரம் செய்வது வரை, அடிமைகளை விட்டுச் செய்யச்சொல்லியே பழகிவிட்ட வெள்ளையர்களால் ஒரு அடி கூட எடுத்து வைக்க முடியவில்லை. வேறு வழியின்றி மஹாத்மாவை விடுதலை செய்தார்கள். உண்மையில் இந்தியச் சுதந்திரப் போர் சூடு பிடித்தது அந்த நிகழ்விலிருந்து தான்.

“நிகழ்வு நினைவில் இருக்கிறது,” என்றேன் சுருக்கமாக.

“உங்கள் நாட்டின் சுதந்திரப் போர் உண்மையில் 1857லேயே துவங்கியது. ஆனால் உங்களுள் இருந்த பிரிவுகளின் உதவியுடன் அந்தக் காலத்து வெள்ளையர் ஆட்சியாளர்கள் அதை நசுக்கினார்கள். ப்ரிட்டிஷ் அரசு முறையாக, நவம்பர் 1 1858ல் விக்டோரியா மஹாராணியின் பிரகடனத்துடன் செயலுக்கு வந்தது. ஆங்கிலேயர்களுக்கு எதிராகப் போரிட்ட சிப்பாய்களைக் கூட ப்ரிட்டிஷ் படை பெருந்தன்மையோட ஏற்றதுன்னு பாவ்லா காட்டி மக்களுக்குக் குல்லாப்போட்டாங்க. விக்டோரியா அரசி கிழக்கு இந்தியக் கம்பெனியின் சொத்துக்களை அரசுடைமை எனப் பிரகடனப்படுத்தறப்ப, தனது ஆட்சி எல்லாக் குடிமக்களுக்கும் நியாயம் வழங்கும்னு சொன்னாரு. நடந்தது அதுக்கு நேர் எதிர். அப்போதே – என்றேனும் ஒரு நாள் அடுத்த சுதந்திரப் போர் துவங்கும் என்று கணக்கிட்டார்கள். அதை எதிர்கொள்ளத் திட்டங்கள் உருவாயின. இந்தியர்களின் ஒற்றுமையைக் குலைக்க சில சாமர்த்தியமான யுக்திகள் பயன்பட்டன. அவற்றில் ஒன்று ஜாதி அடிப்படையிலான கணக்கெடுப்பு. அது 1871 முதல் அமலுக்கு வந்தது. முதலில் அனைத்துத் தரப்பினரும் தங்களை வெவ்வேறு அந்தணர்கள் குலத்தவர்கள் என்றார்கள். சில உதாரணங்களைச் சொல்லலாம். பொற்கொல்லர்கள் தங்களை விஸ்வப் பிராம்மணர்கள் என்றனர். அன்று தங்களை ‘தேவேந்திரகுல வேளாளர்கள்’ எனக் கூறிக்கொண்டவர்கள் இன்று நலிந்த வகுப்பைச் சேர்ந்தவர்கள். ஆனால், தேவேந்திரன் குலத்தில் பிறந்தவர்கள் எவ்வாறு நலிந்தவர்கள் ஆவார்கள் என்ற கேள்வியை, அன்று யாரும் கேட்கவில்லை. இராமயணத்தை எழுதிய வால்மீகியை ஒரு முனிவரெனப் பழங்காலம் முதல் போற்றும் இந்த நாட்டில், வால்மீகி என்ற பெயருடையவர்களை இன்று தீண்டத்தகாதவர்கள் என வட இந்தியாவில் இழிவு படுத்துகிறார்கள். சமூக ரீதியாக அநீதிகளை அனுபவித்தோருக்கு இலவசக் கல்வி, அரசுப் பணிகள், அதில் ஜாதி அடிப்படையில் பதவி உயர்வு என்றேல்லாம் அன்று வெள்ளையர்கள் நுழைத்ததால், பிராம்மணர்களும் ஒரு சில ஷத்திரியர்களையும் தவிர, பிற எல்லாத் தரப்பினருமே, சுயனலத்துக்காக, தங்களை நலிந்தவர்கள் என்றனர். இந்தியாவை ஜாதி, மத அடிப்படையில் பிரித்து ஆள இந்த யுக்தி பெரிதும் உதவியது. இந்த திட்டத்தை உயர்த்திப் பிடிச்சு, என்றைக்குமே அடிமை மனப்பான்மையோட செயல்பட இந்தியர்களை பயன்படுத்தற இன்னொரு பரிமாணமாக, வெள்ளையர்களை எதிர்க்கறதாக சொன்ன இந்திய தேசிய காங்கிரஸ் என்ற கட்சியை 1885 இல் ஸர் அலன் அக்டேவியன் ஹ்யூம் என்ற முன்னாள் அதிகாரி – இவர் 1857 இல் நடந்த சுதந்திரப்போரில் உள்ளூர்க்காரர்களை தோற்கடித்தவர், துவங்கினார். அதுவும் ஒரு போர் தந்திர மந்திரம். ஏமாத்தறவங்க லாபத்துக்காக அதைச் செஞ்சாங்க. ஆனா, கொஞ்சம்கூட சிந்திக்காம ஏமாந்தது யாரு?”

எனது எரிச்சல் அதிகமாகியது.

“அமாய்யா! ஒவ்வொரு ஏமாத்தறவனும், முடிச்சவுக்கியும் இப்படியே சொன்னானுங்க, சொல்லறாங்க, சொல்லுவானுங்க! ஆனா, அது அன்றும் சரி, இன்றும் சரி, சட்டப்படிக் குற்றம்!”

எனது குரலில் உள்ள காழ்ப்புணர்வை நான் மறைக்கவில்லை..

“அந்த வாதம் ரொம்ப, ரொம்ப கரெக்ட்,” என்றார் அந்த நபர் இன்னொரு சிகரெட்டைப் பற்ற வைத்தபடி.

“இவ்வளவு கோர்வையா இந்த விஷயத்தைச் சொல்லறீங்களே, இதுவும் நீங்க செய்யற வியாபாரத்தைப் பெருக்க உதவற யுக்தி தானா?”

“1947 இல் – காங்கிரஸ் சுதந்திரம் வாங்கித் தந்ததாகச் சொல்லி ஆட்சியைப் பிடிச்சிச்சு. அந்த ஆட்சி சுமார் 70 வருஷம் நீடிச்சிரிச்சி. உள் நாட்டுலயும், அல்லசல் நாடுகள்ளயும் பகை விதைகளை நாங்க நட்டோம். செடியை காங்கிரஸ் வளர்த்து, அதை அறுவடை பண்ணினதால, அதுக்கான உரங்களான ஆயுதங்களை அன்றிலிருந்து இன்று வரைக்கும் வெவ்வேறு நாடுகள் உங்களுக்கு விக்கறாங்க. விக்கற நாடுகள் தலைவர்கள் வெள்ளைத் தோல் உள்ளவங்க தான். இந்த ஒரு விஷயத்துக்காக உங்க நாடு மட்டுமே ரூ.80 லட்சம் கோடிகளைச் செலவழிச்சிருக்கு. அதுல – பொருட்களை வித்த நாடுகளுக்கு கிட்டத்தட்ட ரூ.50 லட்சம் கோடிகள் லாபம்!  உயிர்ச்சேதத்துனால பகை அழியாம இருக்கு. அதுவும் ஆயுதம் விக்கற நாடுகளுக்கு லாபம். 18 ஆம் நூற்றாண்டுலேந்து நாங்க ஏமாத்தினோம்ங்கறது எந்த அளவுக்குச் சரியோ, அதேபோல உங்க நாட்டை சமீபகாலம் வரைக்கும் ஆண்ட உங்க அரசியல்வாதிகளும் அதையே செய்யறாங்கங்கறதும் ஒரு மறுக்க முடியாத உண்மை.. ஆக, தவறு யாரோடது?”

“உங்க வார்த்தைகள்ள இருக்கறது பச்சையாகத் தெரியும் இறுமாப்பு, ஆணவம்!”

“அது உங்க கண்ணோட்டம். ஆங்கிலத்துல இதை ஒரு மாதிரியான வாணி…க்க்க்க்கும்….சிகரெட் புகை தொண்டையில சிக்கிகிச்சு … வனித் …. வனிதா …. க்க்க்க்க்க்கும் …. வானிட்டின்னு சொல்லுவாங்க..”

இந்த ஆளுக்கும், வனிதாவுக்கும் ஏதோ கனெக்ஷன் உண்டோ? எனது புருவங்களை நெரித்தேன்.

“வானிட்டி ஃபேர்ன்னு ஒரு English நாவல். அதை ஹீரோவே இல்லாத ஒரு க்ளாஸிக் நாவல்னு சொல்லுவாங்க. அதுல இரு வனிதைகள் முக்கியமான கதாபாத்திரங்கள்.. நல்லவளாப் பரிணமித்த ஒருத்தி அதுல விபச்சாரியா இருந்தா…பாவம்…க்ளைமாக்ஸுக்கு முன்னாடியே இறந்துடறதா சித்தரிக்கப்பட்டா. நான் சொல்லறது 1857ல எழுதப்பட்ட கதையைப் பத்தின செய்தி. அந்த நாவல எழுதினது மேரி அன் எவன்ஸ்ங்கற பெண். ஆனா வெச்சிகிட்ட புனைப் பெயர் ஜார்ஜ் எலியட். அவங்க கணவரோட குடும்பப் பேரு .லூயிஸ்…அந்தக் அந்த வனிதை காரக்டரோட பேரு அமேலியா…எல்லாவிதமான கலைகளுக்கும் உங்க ஊர்ல சிவன் ங்கற கடவுள்தான் ஆரம்பிச்சாருன்னு சொல்லுவாங்க. ஆக, எல்லாக் கதைகளுமே சிவபுண்ணியங்கள்!”

“அடப்பாவி!” என்று மனதுக்குள் சொல்லிக் கொண்டேன். ஏன் என்றால், வனிதா தனது பெயரை சிவபுண்ணியம் என்றும், தனது ரகசியப் பெயர் அமேலியா லூயிஸ் என்றும் சொன்னது எனக்குப் பளிச்சென நினைவுக்கு வந்தது.

ஆச்சியர்த்தில் வாயைப் பிளந்தேன்.

“தேவை இல்லாம வாயைத் திறந்தா கொசு புகுந்துடும். சமயத்துல  குண்டுகளும் துளைக்கும்,” என்றார் அவர்.

மீண்டும் எனக்குத் தூக்கி வாரிப்போட்டது.

-தொடரும்